Ο Κώστας Τερζάκης βρέθηκε στον καναπέ του Στούντιο 4 το απόγευμα της Δευτέρας 23 Μαρτίου και μίλησε για την οικογένειά του, αποκαλύπτοντας ότι ακρωτηρίασαν το πόδι της μητέρας του για να μπει σε ορφανοτροφείο, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη διαφορά των γενεών.
«19 χρονών έχασα τον πατέρα μου. Η αδελφή μου ήταν μεγαλύτερη, αλλά είχα τη μητέρα μου που είχε μόνιμη αναπηρία. Όταν ήταν παιδάκι της κόψανε το πόδι, από τον αστράγαλο και κάτω. Δεν υπήρχαν τότε δομές. Αν δεν είχες σοβαρό πρόβλημα υγείας, δεν μπορούσες να μπεις. Αλλιώς τα δίνανε σε συγγενείς, σε γείτονες. Δεν υπήρχε κανένας. Και έτσι μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο.
Έγινε πραγματικά ένας μορφωμένος άνθρωπος, με φοβερή συναισθηματική διάσταση. Ήμουν πολύ τυχερός. Και από μάνα και από πατέρα», είπε αρχικά ο Κώστας Τερζάκης.
Αναφερόμενος στη δική του γενιά, ο ηθοποιός υπογράμμισε το αίσθημα αισιοδοξίας που επικρατούσε: «Ήμασταν μια γενιά που γεννιόμασταν με πολύ μεγάλη ελπίδα. Αν μου έλεγες 19 χρονών “πάμε να το πάμε το βουνό στο απέναντι”, σου έλεγα “ναι, πάμε”. Πέρασα στο πανεπιστήμιο, έβρισκα δουλειά αμέσως. Δεν είχα πρόβλημα. Γινόντουσαν όλα κανονικά. Η κοινωνία είχε αλληλεγγύη, αισθανόσουν καλά».
Και πρόσθεσε: «Έχω δύο γιους, 18 και 16 ετών, που ψάχνουν να βρουν την ελπίδα. Είναι με το διαβατήριο στο στόμα και ψάχνουν να πιαστούν κάπου. Δεν έμπαινε τότε το παιδί στο τρένο και να σκέφτεται “θα φτάσει; θα τον κλέψουν; τι θα συμβεί;”. Ήταν τελείως διαφορετικά».
Κλείνοντας, ο Κώστας Τερζάκης στάθηκε στην προσωπική του στάση ζωής εκείνη την περίοδο: «Ήταν αυτονόητο. Η μάνα μου έπαιρνε μια πενιχρή σύνταξη, έπρεπε να βοηθήσω. Ήθελα κάτι, δούλευα και το έκανα».
