Σοβαρές αμφιβολίες εγείρονται ως προς τη σκοπιμότητα άσκησης δίωξης σε βάρος του Γιάννης Κεφαλογιάννης, με κύκλους να χαρακτηρίζουν τις σχετικές αιτιάσεις «νομικά έωλες», δηλαδή χωρίς αποδεικτικά στοιχεία και πραγματική βάση.
Η υπόθεση, όπως υποστηρίζουν, «χτίζεται» πάνω σε δύο συνομιλίες: ενός πρώην συνεργάτη του κ. Κεφαλογιάννη (και ουδέποτε διευθυντή του, όπως ο ίδιος έχει διευκρινίσει) και του τότε προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Σε μια δικογραφία που αριθμεί περίπου 4.000 λέξεις, δεν υπάρχει ούτε μία συνομιλία του ίδιου, ούτε άμεση ή έμμεση αναφορά ότι ο βουλευτής έδωσε συγκεκριμένη εντολή ή κατεύθυνση, ούτε οποιοδήποτε στοιχείο, ή υπόνοια ότι γνώριζε οτιδήποτε. Με άλλα λόγια, φαίνεται να κατηγορείται για κάτι που δεν είπε, δεν γνώριζε και δεν προκύπτει από τη δικογραφία.
Η πρώτη συνομιλία λαμβάνει χώρα στις 2 Οκτωβρίου 2021 και έχει ως περιεχόμενο την αναζήτηση ενημέρωσης περί της διαδικασίας επιστροφής ή μη αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών από τέσσερις παραγωγούς για τη δήλωση του 2020.
Πενήντα ημέρες αργότερα, και συγκεκριμένα στις 19 Νοεμβρίου 2021, όπως αναφέρει το διαβιβαστικό της ευρωπαίας εισαγγελέως, «λειτουργώντας απόλυτα σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία, το σύστημα ελέγχου προέβη στις εξής νόμιμες ενέργειες: α) Διαπίστωσε υπέρβαση της δηλωθείσας έκτασης σε ποσοστό πολύ μεγαλύτερο του 10% και μηδένισε τις επιλέξιμες εκτάσεις, β) Εφάρμοσε το άρθρο 19α του Κανονισμού (ΕΕ) 640/2014, επιβάλοντας μείωση της ενίσχυσης κατά 1,5 φορά μεγαλύτερη από τη διαφορά. Επειδή το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό, επιβλήθηκαν πολυετείς κυρώσεις (πρόστιμα) που θα παρακρατούνταν από μελλοντικές ενισχύσεις, γ) Ακύρωσε οριστικά και ανέκτησε τα Δικαιώματα Βασικής Ενίσχυσης που οι παραγωγοί είχαν υφαρπάξει παρανόμως από το Εθνικό Απόθεμα και δ) Απέστειλε ατομικές ειδοποιήσεις για την άμεση επιστροφή των χρημάτων ως αχρεωστήτως καταβληθέντων».
Με βάση το περιεχόμενο της συνομιλίας και τις διαπιστώσεις της Εισαγγελέως, έγκριτοι νομικοί σημειώνουν ότι δεν προκύπτει οποιαδήποτε παράνομη πράξη ή παράλειψη και συνεπώς δεν διαπιστώνεται καμία ζημία για το Ελληνικό Δημόσιο ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Πρόσωπα που γνωρίζουν σε βάθος τις διαδικασίες είσπραξης των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών από το ΟΠΕΚΕΠΕ σημειώνουν πως ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν έχουν επιστραφεί μέχρι τώρα τα ποσά από τους συγκεκριμένους παραγωγούς, παρά τις παραπάνω ενέργειες του οργανισμού που περιγράφει η Ευρωπαία Εισαγγελέας, οφείλεται στο γεγονός ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έχει ακόμα εκκαθαρίσει συνολικά τα έτη 2020-2021 και εντεύθεν και όχι σε κάποια εξωθεσμική παρέμβαση. Με απλά λόγια, η μη είσπραξη οφείλεται σε λόγους διοικητικής λειτουργίας του ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς καμία περίπτωση αχρεωστήτων ποσών του 2020 για παραγωγούς που δεν συνέχισαν να ενεργοποιούν δικαιώματα, δεν έχει εκκαθαριστεί μέχρι σήμερα.
Η δεύτερη συνομιλία λαμβάνει χώρα στις 24 Νοεμβρίου 2021 και αφορά την αναζήτηση ενημέρωσης για τα αίτια των προβλημάτων στην καταβολή επιδότησης ενός παραγωγού.
Στο διαβιβαστικό της Ευρωπαίας Εισαγγελέως υπογραμμίζεται ότι «στην προκειμένη περίπτωση, παρά το γεγονός ότι ο σχεδιασμός που συμφωνήθηκε τηλεφωνικά μεταξύ του ….. και του …… περί δήθεν εκ των υστέρων ανάκλησης της μίσθωσης και υποβολής απαράδεκτης δήλωσης από τον ιδιοκτήτη-πατέρα, ήταν νομικά και συστημικά αδύνατο να παράξει έννομα αποτελέσματα….».
Επιπλέον, για τη συγκεκριμένη υπόθεση καταγράφεται ότι τα επόμενα χρόνια συνεχίστηκαν κανονικά οι προβλεπόμενοι έλεγχοι (ενδεικτικά στις 13 Μαΐου 2022), καθώς και η διαδικασία ανάκτησης αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών μέσω συμψηφισμού με μελλοντικές επιδοτήσεις. Σημειώνεται εδώ, ότι εκκρεμούν διασταυρωτικοί έλεγχοι όχι μόνο για τη συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά για το σύνολο των σχετικών υποθέσεων από το 2018 έως και σήμερα.
Αυτό που σημειώνουν εδώ έμπειροι ποινοκολόγοι είναι πως ακόμη και αν δεν είχαν λάβει χώρα οι δύο αυτές συνομιλίες, ο ΟΠΕΚΕΠΕ όφειλε να ακολουθήσει ακριβώς τις ίδιες διοικητικές ενέργειες που πράγματι ακολούθησε καθ’ όλο το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 2021 μέχρι και σήμερα. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που τονίζουν είναι πως και από την συνομιλία αυτήν δεν προέκυψε, ούτε θα μπορούσε να προκύψει η παραμικρή παράνομη πράξη ή παράλειψη και κατ΄επέκταση η ζημία του Ελληνικού Δημοσίου και της Ε.Ε. είναι μηδενική.
