Η εφημερίδα Asharq Al-Awsat ανέφερε ότι το Ισραήλ έχει εκκενώσει δεκάδες χιλιάδες κατοίκους από μια τεράστια γεωγραφική περιοχή ανάμεσα στις όχθες των ποταμών Λιτάνι και Ζαχράνι στο νότιο Λίβανο. Αυτή η εκκένωση πυροδοτήθηκε από μια επείγουσα προειδοποίηση που εκδόθηκε σε 41 πόλεις και χωριά, προτρέποντας τους κατοίκους να εκκενώσουν τα σπίτια τους και να κατευθυνθούν βόρεια του ποταμού Ζαχράνι. Οι ειδικοί λένε ότι αυτή η κίνηση εντείνει τόσο τη λαϊκή όσο και τη στρατιωτική πίεση στη Χεζμπολάχ. Η προειδοποίηση περιελάμβανε πόλεις που ανήκουν διοικητικά στις περιοχές Ναμπατιέχ, Τύρου και Ζαχράνι.
Το σχέδιο εκκένωσης επεκτείνεται στο ποταμό Ζαχράνι
Αυτή η κλιμάκωση συμπίπτει με ένα ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε από την ισραηλινή ιστοσελίδα ειδήσεων Walla, η οποία ανέφερε ότι ο Ισραηλινός Υπουργός Άμυνας, Γισσραέλ Κατζ, εξετάζει ένα σχέδιο για την εκκένωση Λιβανέζων πολιτών από βόρεια του ποταμού Λιτάνι προς τον ποταμό Ζαχράνι, με στόχο τη μείωση των κινδύνων για τις ισραηλινές δυνάμεις που αναπτύσσονται εντός του Λιβάνου.
Η έκθεση ανέφερε ότι αυτό το σχέδιο στοχεύει επίσης στη διακοπή των γραμμών ανεφοδιασμού προς το νότιο Λίβανο, στοχεύοντας στις υλικοτεχνικές υποδομές, τα αρχηγεία και την ηγεσία, ιδιαίτερα στην πόλη Ναμπατιέχ, με σαφή προειδοποίηση ότι οποιαδήποτε κίνηση σε αυτές τις περιοχές θα μπορούσε να εκθέσει τους συμμετέχοντες σε πυρά από αέρος και εδάφους.
Εξαπλώνεται ο εκτοπισμός
Παράλληλα με την στρατιωτική κλιμάκωση, οι επιπτώσεις των προειδοποιήσεων άρχισαν να εμφανίζονται γρήγορα όσον αφορά τον εσωτερικό εκτοπισμό, ειδικά σε πόλεις κοντά στη Σιδώνα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο δήμαρχος της Χαρέτ Σιδώνας, Μουσταφά Ζέιν, αποκάλυψε σε δήλωσή του στην Asharq Al-Awsat ότι «περίπου 90 οικογένειες έφτασαν μετά την προειδοποίηση σε σπίτια συγγενών ή φίλων, ενώ περίπου 120 οικογένειες στεγάστηκαν σε καταφύγια, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό που μπορέσαμε να φιλοξενήσουμε σε περίπου 210 οικογένειες». Επεσήμανε ότι «ο εκτοπισμός δεν περιορίζεται στα καταφύγια. Ένα μεγάλο μέρος του κατανέμεται μέσα σε σπίτια και μεταξύ των κατοίκων».
Ο Αλ-Ζέιν παρουσίασε τα συνολικά στοιχεία από την έναρξη του πολέμου, λέγοντας: «Έχουμε περίπου 27.000 εκτοπισμένους στην περιοχή της Σιδώνας, που σημαίνει περίπου 6.800 οικογένειες από διάφορα χωριά στο νότο».
Μια Ζώνη Απορρήτου… Ο Στρατηγικός Στόχος
Ο Ταξίαρχος απόστρατος Χαλίλ αλ-Χελού, στρατιωτικός εμπειρογνώμονας, πιστεύει ότι η τρέχουσα ισραηλινή στρατιωτική συμπεριφορά βασίζεται σε έναν σαφή στρατηγικό στόχο: «να επιβάλει μια νέα πραγματικότητα στο έδαφος δημιουργώντας μια ζώνη απορρήτου αμάχων στο νότιο Λίβανο». Επεσήμανε ότι «αυτή η προσέγγιση δεν είναι πλέον έμμεση, αλλά έχει γίνει σαφής τόσο στον ισραηλινό πολιτικό όσο και στον στρατιωτικό διάλογο».
Ο Αλ-Χελού πιστεύει ότι η επέκταση του πεδίου εφαρμογής των προειδοποιήσεων ώστε να συμπεριλάβει περιοχές βόρεια του ποταμού Λιτάνι, φτάνοντας μέχρι το Ζαχράνι, «αντανακλά την ισραηλινή επίγνωση της ύπαρξης μιας βαθύτερης στρατιωτικής υποδομής της Χεζμπολάχ σε αυτές τις περιοχές, ιδίως όσον αφορά τα βαρέα όπλα και τις πλατφόρμες εκτόξευσης». Πρόσθεσε ότι «η εκκένωση αυτών των περιοχών στοχεύει να δώσει στον ισραηλινό στρατό μεγαλύτερη ελευθερία δράσης, χωρίς περιορισμούς που σχετίζονται με την πυκνότητα του πληθυσμού».
Προσθέτει επίσης: «Όσο περισσότερο επεκτείνεται το κίνημα εκτοπισμού στην ενδοχώρα, τόσο μεγαλύτερες είναι οι οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις στο κράτος και τις κοινότητες υποδοχής». Αυτό οδηγεί σε εσωτερικές εντάσεις και συσσώρευση προκλήσεων ασφαλείας, αν και οι τρέχοντες δείκτες υποδηλώνουν ότι το επίπεδο αυτών των προβλημάτων παραμένει σχετικά ελεγχόμενο και λιγότερο σοβαρό σε σύγκριση με αυτό που βίωσε ο Λίβανος το 2014.
Μια Νέα Εξίσωση Γεωασφάλειας
Στην ευρύτερη ανάλυσή του για την κατάσταση, ο Al-Helou πιστεύει ότι αυτό που συμβαίνει «υπερβαίνει την παραδοσιακή στρατιωτική κλιμάκωση, αντανακλώντας τη στροφή του Ισραήλ προς την προσπάθεια επιβολής μιας μακροπρόθεσμης εξίσωσης γεωασφάλειας στο νότιο Λίβανο». Εξηγεί ότι «αυτή η εξίσωση βασίζεται σε δύο θεμελιώδεις πυλώνες: πρώτον, την απομάκρυνση της άμεσης απειλής από τα βόρεια σύνορα του Ισραήλ μέσω μιας σκόπιμης γεωγραφικής μείωσης του πληθυσμού των περιοχών κοντινής και μεσαίας εμβέλειας, μετατρέποντάς τες σε μια αδήλωτη ή αραιοκατοικημένη ζώνη ασφαλείας· και δεύτερον, τη διαχείριση των πιο απομακρυσμένων απειλών βασιζόμενη σε πολυεπίπεδα αμυντικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένης της αεράμυνας, της έγκαιρης προειδοποίησης και των ακριβών δυνατοτήτων πληροφοριών».
Επισημαίνει ότι «αυτή η μετατόπιση αντανακλά την ισραηλινή πεποίθηση ότι η αντιπαράθεση με τη Χεζμπολάχ δεν περιορίζεται πλέον στο πεδίο των συνοριακών συγκρούσεων, αλλά έχει επεκταθεί σε ένα ευρύτερο στρατηγικό βάθος». Αυτό απαιτεί την επαναχάραξη των κανόνων εμπλοκής σε νέες βάσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η μετατόπιση πληθυσμού γίνεται ένα συμπληρωματικό εργαλείο της στρατιωτικής δράσης, που χρησιμοποιείται για την αναμόρφωση της γεωγραφίας με τρόπο που εξυπηρετεί μακροπρόθεσμους στόχους ασφαλείας.
Ο Αλ-Χελού καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αυτή η νέα εξίσωση σηματοδοτεί μια πιο σύνθετη φάση της σύγκρουσης, όχι μόνο όσον αφορά τις επιχειρήσεις πεδίου, «αλλά και όσον αφορά τις πολιτικές και κοινωνικές επιπτώσεις εντός του Λιβάνου, όπου η στρατιωτική πίεση τέμνεται με την αυξανόμενη εσωτερική πίεση, ανοίγοντας έτσι την πόρτα σε σύνθετες προκλήσεις που μπορεί να υπερβούν την ικανότητα του κράτους να τις περιορίσει εάν η αντιπαράθεση παραταθεί».
Μηνύματα ασφαλείας
Αυτή η εξέλιξη συνέπεσε με μια ποιοτική κλιμάκωση στη φύση των επιθέσεων, που τονίστηκε από τη δολοφονία του Πρώτου Λοχία Αλί Χουσεΐν Μπαντράν της Αστυνομίας του Κοινοβουλίου, του οποίου το αυτοκίνητο έγινε στόχος στον δρόμο Ντέιρ Ζαχράνι. Αυτό το περιστατικό εμπίπτει σε ένα ευρύτερο πλαίσιο επιχειρήσεων που δεν περιορίζονται πλέον στο άμεσο στρατιωτικό προσωπικό. Το Κίνημα Αμάλ θρήνησε τον Μπαντράν.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ταξίαρχος Χελού πιστεύει ότι το περιστατικό που στόχευε ένα μέλος της αστυνομικής δύναμης του Κοινοβουλίου έχει διαστάσεις που εκτείνονται πέρα από το άμεσο πεδίο εφαρμογής του όσον αφορά την ασφάλεια. Τόνισε ότι «το στοχευμένο άτομο είναι γνωστό από την επίσημη θέση του εντός της αστυνομικής δύναμης του Κοινοβουλίου και είναι πολύ απίθανο οι δράστες να μην γνώριζαν αυτές τις πληροφορίες. Αυτό υποδηλώνει ότι η επιχείρηση μετέφερε ένα σκόπιμο μήνυμα». Εξήγησε ότι αυτό το μήνυμα μπορεί να ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους: «Θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι πολιτικής πίεσης που απευθύνεται στον Πρόεδρο της Βουλής Ναμπίχ Μπέρι ή θα μπορούσε να υποδηλώνει ύποπτη συμπαιγνία με τη Χεζμπολάχ ή ακόμα και ένα ευρύτερο αποτρεπτικό μήνυμα προς τη βάση υποστήριξης, υπονοώντας ότι η στοχοποίηση δεν θα περιοριστεί σε ένα στενό κομματικό πλαίσιο, αλλά θα μπορούσε να επεκταθεί σε οποιοδήποτε διοικητικό ή πολιτικό επίπεδο».
Μετάφραση: Ουαλίντ Ελίας
Πηγή: nna-leb.gov.lb
