Στο νέο της βίντεο στο YouTube με τίτλο «Πόσα ψέματα σας έλεγα το 2019 στο Instagram μου;», η Μαίρη Συνατσάκη επιστρέφει σε παλιές αναρτήσεις και τις σχολιάζει με τη γνωστή της αμεσότητα, αλλά και με μια ωριμότητα που κάνει τη συγκεκριμένη εξομολόγηση να ξεχωρίζει. Το «Πόσα ψέματα σας έλεγα το 2019 στο Instagram μου;» δεν λειτουργεί μόνο ως μια αναδρομή σε στιγμές που τότε έμοιαζαν «τέλειες» στα stories και στις φωτογραφίες. Γίνεται, στην ουσία, μια υπενθύμιση για το πόσο συχνά η εικόνα στα social media κρύβει την πραγματικότητα από πίσω — και πόσο εύκολο είναι να παρεξηγηθεί η σιωπή, το χαμόγελο ή το «όλα καλά».
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η Μαίρη Συνατσάκη μίλησε ανοιχτά για μια περίοδο κατά την οποία, όπως παραδέχεται, δεν είχε καμία σταθερή βάση εμπιστοσύνης στον εαυτό της. Αφορμή στάθηκε ένα φιλανθρωπικό bazaar με ρούχα που είχε διοργανώσει τότε, ένα εγχείρημα που εξωτερικά έδειχνε οργανωμένο και επιτυχημένο, αλλά εσωτερικά τη γέμιζε φόβο.
«Πόσα ψέματα σας έλεγα το 2019 στο Instagram μου;» και το παρασκήνιο της “τέλειας” εικόνας
Η φράση «Πόσα ψέματα σας έλεγα το 2019 στο Instagram μου;» ακούγεται αρχικά σαν παιχνιδιάρικη πρόκληση ή σαν ένα click-friendly σχόλιο για την εποχή των φίλτρων. Όμως, καθώς η Μαίρη ξετυλίγει τις σκέψεις της, γίνεται σαφές πως το “ψέμα” που περιγράφει δεν είναι απαραίτητα ένα συνειδητό ψεύδος. Είναι, πιο πολύ, η ασυμφωνία ανάμεσα σε αυτό που προβαλλόταν προς τα έξω και σε αυτό που βίωνε από μέσα.
Όπως ανέφερε, ενώ όλα για το bazaar είχαν οργανωθεί, ο χώρος ήταν έτοιμος και το concept στημένο, εκείνη βρισκόταν σε κατάσταση πανικού. Ο φόβος της ήταν συγκεκριμένος και απόλυτος: ότι δεν θα εμφανιζόταν κανείς. Ότι θα έκαναν όλη αυτή την προσπάθεια, θα περίμεναν, και τελικά δεν θα μαζευόταν τίποτα για τον σκοπό. Η εικόνα ενός event “έτοιμου” δεν συμβάδιζε με τη δική της εσωτερική βεβαιότητα, η οποία εκείνη τη στιγμή ήταν μηδενική.
Μάλιστα, τόνισε ότι χρειαζόταν δίπλα της την Αθηνά Τσαγκαράκη, με την οποία συνεργάζονταν τότε, ώστε να μπορεί να μοιραστεί την πραγματική της αγωνία. Όχι για να πάρει απλώς μια καθησυχαστική κουβέντα, αλλά για να νιώσει πως δεν είναι μόνη μέσα σε αυτό το σπιράλ σκέψεων που της έλεγε ότι όλα θα πάνε στραβά.
Η εξομολόγηση για τις ανασφάλειες και η ψυχική πίεση
Σε ένα από τα πιο ουσιαστικά σημεία της αφήγησής της, η Μαίρη Συνατσάκη υπογράμμισε ότι αυτά που ένιωθε τότε δεν ήταν υπερβολές ή “δραματοποιήσεις της στιγμής”. Τα πίστευε «από τα βάθη της καρδιάς της». Και ακριβώς αυτή η φράση δίνει βάρος στην εξομολόγηση: περιγράφει μια ψυχική κατάσταση που, όταν τη ζεις, μοιάζει απόλυτη αλήθεια, ακόμα κι αν αντικειμενικά δεν ανταποκρίνεται στα δεδομένα.
Όπως παραδέχτηκε, επρόκειτο για μια δύσκολη περίοδο ψυχικά. Μια περίοδος στην οποία δεν υπήρχε εσωτερικό σημείο ασφάλειας, κανένα «πάτημα» αυτοεκτίμησης που να της λέει: «το αξίζεις», «θα έρθει κόσμος», «θα ενδιαφερθούν», «το κάνεις για καλό σκοπό και θα το στηρίξουν». Αντίθετα, η ίδια περιγράφει ότι βρισκόταν «συνέχεια στον πάτο», εγκλωβισμένη σε σκέψεις απαξίωσης και σε μια μόνιμη προσμονή αποτυχίας.
Είναι ένα κομμάτι που αγγίζει πολλούς, ακριβώς επειδή αποτυπώνει κάτι κοινό: το πώς μπορεί να λειτουργεί η ανασφάλεια, ακόμη και όταν “όλα δείχνουν καλά” απ’ έξω. Και εδώ έρχεται να δέσει ξανά το νόημα του τίτλου «Πόσα ψέματα σας έλεγα το 2019 στο Instagram μου;»— γιατί στα social, η επιφάνεια είναι σχεδόν πάντα πιο εύκολη από την αλήθεια.
Όταν η ειλικρίνεια γίνεται ανάσα και όχι έκθεση
Αυτό που κάνει το βίντεο να ξεχωρίζει δεν είναι μόνο η αναδρομή στο 2019, αλλά ο τρόπος που η Μαίρη Συνατσάκη μιλά για τον παλιό της εαυτό: χωρίς επίδειξη, χωρίς δραματοποίηση, χωρίς να ζητά επιβεβαίωση. Η ειλικρίνειά της λειτουργεί σαν μια ήσυχη υπενθύμιση ότι ο καθένας κουβαλάει πράγματα που δεν φαίνονται στην οθόνη.
Και ίσως το πιο χρήσιμο μήνυμα που μένει, μετά το «Πόσα ψέματα σας έλεγα το 2019 στο Instagram μου;», είναι ότι δεν χρειάζεται να είμαστε “πάντα καλά” για να φαινόμαστε αποδεκτοί. Η αλήθεια μπορεί να είναι πιο σύνθετη, πιο μπερδεμένη, πιο ανθρώπινη.
Στο τέλος, η συγκεκριμένη εξομολόγηση της Μαίρης Συνατσάκη δίνει ουσία σε μια φαινομενικά ανάλαφρη ιδέα: να ξαναδείς το παρελθόν σου στα social και να το σχολιάσεις. Γιατί, τελικά, το «Πόσα ψέματα σας έλεγα το 2019 στο Instagram μου;» δεν αφορά μόνο τις αναρτήσεις μιας influencer ή μιας δημόσιας περσόνας. Αφορά το χάσμα ανάμεσα σε αυτό που δείχνουμε και σε αυτό που νιώθουμε — και το πόσο λυτρωτικό μπορεί να είναι, κάποια στιγμή, να το παραδεχτείς δυνατά.
