Αναλυτικά όσα είπε ο Βαγγέλης Μάντζαρης στο podcasto Man to Man της GBL:
Για τη συμφωνία και την παραμονή στη Μύκονο: «Πέρσι ήταν να συνεχίσω στην Ιταλία, όμως ήθελα να μείνω κοντά στην κόρη μου. Κοίταξα για ομάδες στην ελληνική Α2. Η Μύκονος έκανε προετοιμασία στο Περιστέρι, μίλησα με τον κόουτς Ζιάγκο και πήγα απλώς να κάνω προπονήσεις. Μου άρεσε το κλίμα, έκλεισα και δεν το μετανιώνω στιγμή… Η κατηγορία ήταν ανταγωνιστική, αλλά χωρίς υψηλό επίπεδο και ευκαιρίες στους νέους Έλληνες πρωταγωνιστές».
Για το επίπεδο της StoiximanGBLκαι την πρώτη παρουσία της Μυκόνου: «Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θα πάνε στον τελικό, η ΑΕΚ κάνει βήματα μπροστά και χαιρόμαστε για τον νέο επενδυτή στον Άρη. Για τον υποβιβασμό, δεν υπάρχει αδύναμη ομάδα και αυτή είναι η ατυχία της Μυκόνου. Πήραμε όμως ξένους που ξέρουν την ελληνική πραγματικότητα».
Για τα νέα κίνητρά και τον χαρακτήρα του: «Δεν ήμουν ποτέ αθλητικός ή ταλαντούχος, όμως το ότι έπαιζα από μικρός με έφερε στο επίπεδο που έπαιξα. Αν δεν έχεις εικόνα αγώνα, πώς θα προχωρήσεις; Το κίνητρο είναι ότι πλέον απολαμβάνω το μπάσκετ πιο πολύ από παλιά και ευχαριστιέμαι το παιχνίδι και δεν το βλέπω τελείως επαγγελματικά… Θεωρώ, όμως, ότι δεν θα μεγαλώσω ποτέ! Στη Μύκονο έκανα παρέα με τους πιτσιρικάδες. Ως πατέρας είμαι πιο υπεύθυνος, αλλά κάνω ό,τι και στα 17 μου!».
Για τη θέση βασικού στο ντεμπούτο του με τον Ολυμπιακό στην Ευρωλίγκα: «Ο κόουτς Ίβκοβιτς δεν με ήξερε. Αν ο Ολυμπιακός δεν έριχνε το μπάτζετ το 2011 ούτε εγώ ούτε ο Σλούκας θα… περνούσαμε απ’ έξω! Μόνο ο Παπανικολάου θα έπαιζε, ο Σλούκας ήταν δανεικός στον Άρη και ο “Ντούντα” δεν τον ήθελε! Βγήκαμε μπροστά, αρπάξαμε την ευκαιρία, μας βοήθησε ο Σπανούλης και ο Ίβκοβιτς δεν μασούσε να μας πετάξει στο παρκέ. Ο Σπανούλης ήταν στην αρχή λίγο… δυσκοίλιος με την αλλαγή αυτή, με τα πιτσιρίκια και τον Χάινς από τη Γερμανία, όμως ήταν επαγγελματίας και δικαιωθήκαμε».
Τι θα ήθελε να ξεχάσει από την 8ετία στον Ολυμπιακό: «Τον τραυματισμό μου, αν και οι Αγγελόπουλοι με στήριξαν, αλλά και τη σεζόν με τον κόουτς Ντέιβιντ Μπλατ που ήταν δύσκολη εντός κι εκτός γηπέδου. Αν ήξερα ότι θα επιστρέψει ο Μπαρτζώκας, δεν θα έφευγα».
Για τον… “πυγμάχο” Ντούσαν Ίβκοβιτς: «Ήταν μετρ της ψυχολογίας, στο πώς μπορεί να “φορτώσει” και να χαλαρώσει μία ομάδα. Ήξερε πότε να “μπριζώσει” και δεν τον ακουμπούσε τίποτα. Δεν μασούμε από ονόματα, δεν χαμπάριαζε και ήταν παλιάς σχολής. Ο “Ντούντα” δεν ήταν ψευτόμαγκας… Πριν τον 5ο τελικό του 2012 με τον Παναθηναϊκό βγήκε τελευταίος από το ξενοδοχείο και όταν κάποιος από ένα αυτοκίνητο του είπε “απόψε έχει… ‘ήττα’”, του τράβηξε ένα “μπουκέτο” από το παράθυρο!».
Για τη σχέση του με Βασίλη Σπανούλη και Γιώργο Πρίντεζη: «Ήμουν αυτός που ήθελε ο Βασίλης. Κατέβαζα τη μπάλα μην έχει όλο το βάρος πάνω του, μάρκαρα τον καλό παίκτη και τον ξεκούραζα στην άμυνα και έβαζα τα spot up σουτ. Του χρωστάω πάρα πολλά και χωρίς εκείνον δεν θα είχαμε παίξει μπάσκετ! Με τον Γιώργο ήμουν οκτώ χρόνια δωμάτιο, είναι σαν αδερφός μου και είναι σαν κι εμένα, παιδί στην καρδιά και το μυαλό και ταιριάξαμε».
Για τις φορές που υπήρξε «φλερτ» με τον Παναθηναϊκό: «Το 2011 είχαν ως νεαρό τον Βεργίνη, εμφανίστηκε ο Ολυμπιακός και με πήρε προσωπικά ο κ. Αγγελόπουλος. Το 2014, που έγινε πρόταση του Παναθηναϊκού στον Ολυμπιακό, δεν το συζήτησα και αυτό έγινε το ’17, που μίλησα μία φορά με τον κ. Γιαννακόπουλο, αλλά του είπα ότι αν μου δώσουν οι Αγγελόπουλοι τα χρήματα ου ήθελα, δεν θα έφευγα».
Για την πρώτη εμπειρία στο εξωτερικό, στο Καζάν: «Ήταν… δράμα, παρότι είχα κίνητρο, γιατί όπως και να μου τα είπε ο κόουτς Πρίφτης, πήγα σε λάθος περιβάλλον. Του είχα πει ότι δεν είμαι τύπος που κάνει τη μπάλα… κομπολόι και βάζει 20 πόντους και τα Χριστούγεννα βρήκα την υγειά μου στον Προμηθέα. Η χειρότερη επιλογή στη ζωή μου ήταν που άφησα τον Προμηθέα, που ήταν παράδεισος με τον κόουτς Γιατρά, για να γυρίσω στο Περιστέρι!».
Για τις άλλες θητείες στο εξωτερικό: «Έκανα restart στην Πολωνία και… έπαθα κατάθλιψη, μέχρι που έσκασε η Χάποελ Εϊλάτ, που έχει καλοκαίρι όλο τον χρόνο, τρώγαμε σε πεντάστερα ξενοδοχεία και με είχαν στα “ώπα-ώπα!”… Εκεί θα ξαναπήγαινα, όπως και στη Βενεζουέλα, αν δεν είχα την κόρη μου. Δώσε μου ήλιο και θάλασσα, όπως και στο Ροζέτο και έφυγα!».
Για την πορεία του, τις αδικίες, τις κακίες και την πίεση: «Έμαθα μεγαλώνοντας να μην κρατώ κακίες. Οι συμβουλές που δίνω στα νέα παιδιά είναι ότι δεν έχει ουσία να τσακώνεσαι, όπως εγώ με τον Κολντεμπέλα στο Καζάν και όταν ήταν να πάω στην Ιταλία, με “έκαψε” και είπε τα χειρότερα! Η πίεση θέλει διαχείριση, γιατί ο Ολυμπιακός έχει την μεγαλύτερη πίεση στην Ευρώπη».
