Η Μαριάννα Γεωργαντή επέλεξε να μην προσπεράσει ένα προσβλητικό σχόλιο που δέχθηκε στα social media — κι αυτή η επιλογή, όσο απλή κι αν μοιάζει, λέει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη δημόσια παρουσία της. Με ψυχραιμία, καθαρό λόγο και διάθεση να ανοίξει μια πιο ουσιαστική κουβέντα, η δημοσιογράφος του OPEN ανέβασε βίντεο στον προσωπικό της λογαριασμό το Σάββατο 25 Ιουλίου, απαντώντας όχι μόνο στο περιεχόμενο της επίθεσης, αλλά και στη νοοτροπία που την γεννά.
Αφορμή στάθηκε ένα σχόλιο που αφορούσε τόσο την εμφάνισή της όσο και την επαγγελματική της διαδρομή: «Με στραβό στόμα στην τηλεόραση… Τον χορηγό της πότε θα μας τον πει;». Η Μαριάννα Γεωργαντή δεν επέλεξε τον δρόμο της έντασης ή της ειρωνείας. Αντίθετα, αντιμετώπισε το θέμα με μια ειλικρινή διάθεση εξήγησης, θέλοντας —όπως είπε— να προβληματίσει εκείνον που το έγραψε και, κυρίως, να δείξει πώς τέτοιες φράσεις μπορούν να αφήσουν πληγές σε ανθρώπους που δεν έχουν την ίδια αντοχή ή την ίδια δημόσια θέση.
«Αν ήμουν άντρας, αυτό το σχόλιο δεν θα είχε γραφτεί ποτέ»: η Μαριάννα Γεωργαντή απαντά
Στο βίντεο, η Μαριάννα Γεωργαντή ξεκίνησε από το προφανές, αντιμετωπίζοντας με χιούμορ την αναφορά στην εμφάνισή της, λέγοντας πως «για το πρώτο απολογούμαι στον οδοντίατρό μου» και πως κάποια στιγμή θα βρει χρόνο να τον επισκεφθεί. Όμως το βάρος της απάντησής της δεν ήταν εκεί. Ήταν στο δεύτερο σκέλος του σχολίου — στην υπόνοια ότι για να πετυχαίνει επαγγελματικά ή για να κάνει ταξίδια, πρέπει να υπάρχει «χορηγός».
Και εκεί ήταν που έθεσε την πιο αιχμηρή αλλά ουσιαστική παρατήρηση: «Αν ήμουν άντρας, αυτό το σχόλιο δεν θα είχε γραφτεί ποτέ». Δεν το παρουσίασε ως σύνθημα, ούτε ως μια εύκολη «ταμπέλα». Μάλιστα έσπευσε να διευκρινίσει πως δεν θέλει να το πει «φεμινιστικά», αναγνωρίζοντας ότι στην πορεία του αγώνα για τα αυτονόητα έχουν γίνει λάθη. Παρόλα αυτά, το ζήτημα που έβαλε στο τραπέζι ήταν ξεκάθαρο: η κοινωνία συχνά αντιμετωπίζει διαφορετικά την επαγγελματική διαδρομή μιας γυναίκας, αποδίδοντας την επιτυχία της σε εξωτερικούς παράγοντες ή σε «διευκολύνσεις», αντί να αναγνωρίζει τη δουλειά και την προσπάθειά της.
Γιατί απαντά στα σχόλια — και τι θέλει να πετύχει
Η Μαριάννα Γεωργαντή εξήγησε πως «λατρεύει» τέτοιου τύπου σχόλια όχι επειδή την ευχαριστούν, αλλά επειδή της δίνουν αφορμή να μιλήσει για κάτι μεγαλύτερο από την ίδια. Όπως τόνισε, στόχος της δεν είναι να «κερδίσει» μια διαδικτυακή αντιπαράθεση, αλλά να βάλει τον άλλον στη διαδικασία να σκεφτεί: μήπως αυτό που γράφω μπορεί να πληγώσει; Μήπως το επαναλάβω αύριο σε μια άλλη κοπέλα που δεν θα το αντέξει; Μήπως το πω ακόμη και σε έναν δικό μου άνθρωπο ή στο παιδί μου και του ανοίξω πληγές;
Εδώ η παρέμβασή της ξέφυγε από τα στενά όρια μιας προσωπικής απάντησης και μετατράπηκε σε μια υπενθύμιση ευθύνης: ότι η κριτική μπορεί να υπάρχει, αλλά χρειάζεται μέτρο, σεβασμό και επίγνωση του αντίκτυπου.
«Δεν έχω χορηγό»: δουλειά, αποταμίευση και επιλογές
Στο επίμαχο κομμάτι, η Μαριάννα Γεωργαντή ήταν κατηγορηματική: ό,τι έχει κάνει, το έχει καταφέρει με τη δική της δουλειά. Μίλησε ανοιχτά για το πώς μπορεί μια γυναίκα, ακόμη και σε μικρή ηλικία, να σταθεί στα πόδια της, να δουλέψει, να αποταμιεύσει και να επιλέξει πού θα διαθέσει τα χρήματά της — ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι αντί για ρούχα ή μικρότερες αγορές, θα κάνει ένα μεγάλο ταξίδι που ονειρευόταν καιρό.
Παράλληλα, δεν επιχείρησε να παρουσιάσει μια εξιδανικευμένη εικόνα. Αναγνώρισε ότι δεν πληρώνει ενοίκιο, κάτι που αποτελεί σημαντική διευκόλυνση στη σημερινή εποχή. Εξήγησε επίσης πως δεν έχει οικογένεια με την έννοια των αυξημένων υποχρεώσεων που μπορεί να συνεπάγεται αυτό, ενώ μίλησε με ειλικρίνεια για το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε.
Αναφέρθηκε στον πατέρα της, ο οποίος —όπως είπε— δούλευε «24 στα 7» από τα 18 του, έχει καταφέρει πολλά και της πρόσφερε όσα χρειαζόταν. Την ίδια στιγμή, υπογράμμισε τη σημασία της ανεξαρτησίας: όσο νωρίτερα μπορείς να δουλέψεις και να σταθείς μόνος σου, τόσο πιο δυνατός αισθάνεσαι. Είπε επίσης κάτι που πολλοί σκέφτονται αλλά λίγοι διατυπώνουν δημόσια: ότι το «λογικό» θα ήταν να αρκεί μία δουλειά για να ανταποκριθείς στις υποχρεώσεις σου, όμως στην πραγματικότητα συχνά χρειάζεται να κάνεις δύο και τρεις.
Οι άνθρωποι που πιστεύουν σε εσένα — και η ευθύνη να ανταποδώσεις
Η Μαριάννα Γεωργαντή δεν απέφυγε να αναφερθεί και στη δουλειά της μέσα στην τηλεόραση. Μίλησε για τον διευθυντή της, τον Χρήστο Παναγιωτόπουλο, λέγοντας ότι είναι από τους ανθρώπους που την πίστεψαν και της έδωσαν ευκαιρίες, κάτι που —όπως τόνισε— δεν είναι πάντα εύκολο για νέα παιδιά στον χώρο. Παράλληλα, σημείωσε ότι θεωρεί πως έχει ανταμείψει αυτή την εμπιστοσύνη με τη δουλειά της.
Και κάπως έτσι, η απάντησή της στο σχόλιο περί «χορηγού» πήρε μια πιο στέρεη μορφή: δεν πρόκειται για άρνηση από εγωισμό, αλλά για υπεράσπιση του αυτονόητου δικαιώματος να αναγνωρίζεται η προσπάθεια ενός ανθρώπου χωρίς υπαινιγμούς.
Μαριάννα Γεωργαντή: ένα μήνυμα για την κριτική, τον σεβασμό και την καλοσύνη
Κλείνοντας, η Μαριάννα Γεωργαντή κάλεσε τον κόσμο να γράφει, να σχολιάζει, να διαφωνεί — αλλά με ευγένεια και σεβασμό. Γιατί άλλο η κριτική και άλλο η προσβολή. Άλλο η παρατήρηση και άλλο ο υπαινιγμός που ακυρώνει τον κόπο του άλλου.
Το πιο ουσιαστικό, όμως, ήταν το μήνυμά της για την καλοσύνη: να «γεμίσουμε την καρδιά μας με καλοσύνη» και, όταν θέλουμε να μιλήσουμε, να μετράμε τα λόγια μας. Γιατί πίσω από κάθε οθόνη υπάρχει ένας άνθρωπος. Και πίσω από κάθε επιτυχία —όπως υπενθύμισε η Μαριάννα Γεωργαντή— μπορεί να υπάρχει κάτι πολύ απλό και καθόλου «μυστηριώδες»: δουλειά, συνέπεια, επιλογές και προσπάθεια.
