Τις τελευταίες ώρες κυκλοφορεί η είδηση ότι ο πρώην περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Πατούλης θα γίνει για άλλη μια φορά πατέρας με την κατά 30 χρόνια νεότερη σύντροφο του, Νάνσυ Κοίλου.
Η Μαρίνα Σταυράκη, πρώην σύζυγος του Γιώργου Πατούλη, μιλά αποκλειστικά στο togegonos.gr και στη Μαίρη Αρώνη για το πως έμαθε η ίδια αλλά και ο γιος για την εγκυμοσύνη της συντρόφου του πρώην συζύγου της: «Εγώ στα site και στα media το διάβασα. Όποτε δεν είχα κάποια απευθείας ενημέρωση. Από τρίτους το έμαθε και ο γιος μας.»
Σημείωσε ότι αυτό που την ενδιαφέρει πιο πολύ είναι το καλό του κοινού τους παιδιού: «Αυτό που ενδιαφέρει ως μητέρα και ως σύζυγο 35 χρόνια είναι το παιδί μας. Να φανεί αντάξιος πατέρας έτσι όπως πρέπει στον δικό μας γιο.»
Κατέληξε κάνοντας το δικό της σχόλιο για την ηλικιακή διαφορά που έχει ο Γιώργος Πατούλης από την νέα σύντροφό του τονίζοντας: «Μια γυναίκα στα 64 της χρόνια θα μπορούσε να κάνει μια νέα αρχή; Ένας άντρας μπορεί να το κάνει, μια γυναίκα μπορεί; Δεν πρέπει να ξεχνάμε την λαϊκή ρήση ‘κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο’.»
Ακούστε την αποκλειστική δήλωση:
Αναλυτικά η δήλωση της κυρίας Σταυράκη:
Α: Κι εγώ στα site και στα media (το είδα). Η αλήθεια είναι αυτό το οποίο μας δένει με το Γιώργο τα τελευταία τρία χρόνια είναι ο δικός μας ο γιος, οπότε δεν είχα κάποια απευθείας ενημέρωση για το συγκεκριμένο ζήτημα. Από τρίτους το έμαθε και ο γιος μας. Εγώ αυτό που θέλω να πω και με ενδιαφέρει ως μητέρα και σύζυγο 35 χρόνια είναι το παιδί μας να φανεί αντάξιος πατέρας, έτσι όπως πρέπει στον δικό μας γιο και φυσικά να του ζήσουν και τα νέα του παιδιά εφόσον αποφάσισε να προβεί σε αυτήν την επιλογή.
Ε: Ο Αλέξανδρος, ο γιος σας, όλο αυτό πως το αντιμετώπισε;
Α: Η αλήθεια είναι ότι ο Αλέξανδρος είναι 20 χρονών, ετοιμάζεται για τις σπουδές του, έχει διατελέσει το στρατιωτικό του, είναι ένα πολύ ώριμο παιδί. Καλύτερα θα μπορούσε να μιλήσει εκείνος αντί να μιλήσω εγώ για αυτό. Σίγουρα, δεν είχε γίνει μια προετοιμασία και ήταν ένα αιφνίδιο και ανατρεπτικό γεγονός που δημιούργησε πολλά ερωτηματικά και διαφορά ζητήματα. Όμως, καλύτερα είναι να τα πει ο ίδιο κι όχι εγώ. Εγώ ως πρώην σύζυγος αλλά κυρίως ως μητέρα του Αλεξάνδρου απαιτώ να φανεί αντάξιος πατέρας, όπως είπα και πριν, στο δικό μας παιδί. Φυσικά, καλή επιτυχία και με το καλό τα νέα μωρά.
Ε: Του το ανακοίνωσε ο ίδιος ο κύριος Πατούλης, του Αλεξάνδρου;
Α: Το έμαθε μέσω τρίτων. Αλλά του το επιβεβαίωσε. Αυτό, το οποίο βέβαια μου κάνει εντύπωση αν θέλετε, είναι ότι διάβασα στα δημοσιεύματα ότι ο ίδιος το αρνήθηκε. Αυτό, το οποίο με προβληματίζει, και ως γυναίκα και ως άνθρωπο, είναι ότι γιατί δεν στηρίζει τις επιλογές του. Το να αποφασίσει μια τόσο σοβαρή επιλογή απαιτείται μια ωριμότητα να στηρίξεις και την επιλογή αυτή και να προετοιμάσεις και το έδαφος στο περιβάλλον σου και στο δικό σου παιδί αλλά και γενικότερα να δεχθούν τη δική σου απόφαση. Κάθε είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του, άσχετα αν εμείς μπορεί να το επικροτούμε ή όχι. Αυτό είναι κάτι άλλο. Πέραν όμως τούτου, θεωρώ ότι θα πρέπει να υπάρχει το θάρρος των αποφάσεών μας και η στήριξη των επιλογών μας. Ιδιαίτερα όταν είμαστε ενήλικες και μιας ηλικίας που κρινόμεθα και οι αποφάσεις μας επηρεάζουν και το οικογενειακό περιβάλλον και το ευρύτερο. Τώρα όσον αφορά στην διαφορά ηλικίας, ως γυναίκα θέλω να πω το εξής και θέλω να ένα ερώτημα. Μια γυναίκα, στα 64 της χρόνια για παράδειγμα, σε μια κοινωνία σύγχρονη, στην εποχή που ζούμε, θα μπορούσε να κάνει μια νέα αρχή, είτε σε επαγγελματικό, είτε σε προσωπικό επίπεδο, ή να κάνει παιδί ή να υιοθετήσει παιδί και να γίνει αυτό δεκτό, να γίνει αποδεκτό από την κοινωνία χωρίς να στηλιτευθεί; Ένας άνδρας μπορεί να το κάνει, μια γυναίκα μπορεί; Μια γυναίκα που μπορεί να έχει αφιερώσει τα καλύτερα χρόνια της καριέρας της στην οικογένεια και μετά, σε μια προχωρημένη ηλικία, μπορεί να κάνει νέα αρχή; Θεωρώ ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε την λαϊκή ρήση ‘κάθε πράγμα στον καιρό του, κι ο κολιός τον Αύγουστο’. Κι ο νοών νοείτω.
Ε: Μιλήσατε με τον Γιώργο Πατούλη;
Α: Δεν έχουμε μιλήσει γιατί όπως σας είπα δεν έχουμε επαφές παρά μόνο ό,τι αφορά στις σπουδές του παιδιού μας. Κι εκεί κι εγώ εστιάζω.
