Πληθωρική προσωπικότητα με ταλέντο, αειθαλής ερμηνεύτρια ως τα 86 της χρόνια, έκλεισε πάνω από 65 χρόνια παρουσίας στο ελληνικό τραγούδι, συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους συνθέτες και στιχουργούς του χώρου και αποθεώθηκε από τον κόσμο.
Στην τηλεόραση, έπαιξε στην τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ «Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες» (παραγωγή 2000), βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη, που σκηνοθέτησε ο Κώστας Κουτσομύτης.
Το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει ρεπορτάζ από την εκπομπή «Παρασκήνιο» με μια σπάνια συνέντευξη της μοναδικής Μαρινέλλας τον Μάιο του 1982. Είχε προηγηθεί ο χειμώνας 1981-1982 που παρουσίαζε πρόγραμμα με αποσπάσματα από μιούζικαλ στο Ζουμ της Πλάκας, που άφησε εποχή. Το 1982 πραγματοποίησε επίσης περιοδεία με τον Κ. Χατζή σε όλη την Ελλάδα ενώ την ίδια χρονιά θα ετοίμαζε τον δίσκο «Για σένα τον άγνωστο» σε μουσική Γ. Χατζηνάδιου και στίχους Γ. Μπουρμπούλη που θα κυκλοφορούσε το 1983 και θα της χάριζε μεγάλες επιτυχίες όπως το «Καμιά φορά», «Είσαι ποτάμι» και άλλα.
Η εκπομπή επισκέπτεται τη Μαρινέλλα στο σπίτι της, την άνοιξη του 1982, και το ρεπορτάζ ξεκινά με πλάνα με την ίδια στο χώρο της μαζί με τον σκύλο της. Η Μαρινέλλα μιλά για το ξεκίνημα της καλλιτεχνικής της πορείας αρχικά στο θέατρο σε επιθεωρησιακούς ρόλους, για τη γνωριμία της με τον Στέλιο Καζαντζίδη στο μουσικό κέντρο «Πανόραμα» της Θεσσαλονίκης και για την ανοδική τους κοινή πορεία στην Αθήνα. Μαζί για δέκα χρόνια μέχρι το 1965 τραγουδούν τους καλύτερους συνθέτες της εποχής, με εκείνη να είναι στο πάλκο το σεγκόντο του Καζαντζίδη. Ακούμε το πρώτο της τραγούδι του Γιώργου Μητσάκη «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ».
Αφηγείται, κατόπιν, πώς προσπάθησε να στήσει την προσωπική της καριέρα, και τονίζει τις δυσκολίες που συνάντησε μέχρι να αρχίζει να καθιερώνεται μόνη της στο χώρο του τραγουδιού και τη δισκογραφία. Αναφέρεται στις πρώτες περιοδείες της και θυμάται ανθρώπους από τον καλλιτεχνικό χώρο που την βοήθησαν όπως τον Γιώργο Κατσαρό. Μιλά για το προσωπικό της στυλ που κατάφερε να δημιουργήσει, χάρη στο οποίο έφερε ένα νέο είδος τραγουδιστικό και παρουσίασης πάνω στη σκηνή, το οποίο μιμήθηκαν κι άλλοι τραγουδιστές. Ήταν η πρώτη που σηκώθηκε από την καρέκλα, δίνοντας μεγάλη σημασία στην κινησιολογία και την κίνηση των χεριών. Περιγράφει πόσο δύσκολο ήταν να πάει κόντρα στο ρεύμα της εποχής και να εισάγει πολλές καινοτομίες, όπως και έκανε. Απαντά στους επικριτές της με τον ισχυρισμό ότι ο καλλιτέχνης κρίνεται πάνω στο πάλκο.
Καταθέτει την άποψή της για το αν οι καλλιτέχνες πρέπει να εκφράζουν την πολιτική τους θέση, σχολιάζει το δικό της ρεπερτόριο αλλά και το ρόλο του συνθέτη και του στιχουργού στην αξιολόγηση της ποιότητας ενός τραγουδιού. Mιλά για το ερωτικό τραγούδι, είδος στο οποίο εκείνη ανήκει και υπηρετεί, χωρίς να παραλείπει να το συγκρίνει με το τραγούδι με κοινωνικό περιεχόμενο της δεκαετίας του ’50 και του ’60. Ήταν η εποχή που η ίδια τραγούδησε επίσης Χατζιδάκι και Θεοδωράκη.
Σχολιάζει τη σχέση της με τα μέσα δημοσιότητας και επιχειρεί να εξηγήσει τα επικριτικά σχόλια του Τύπου. Απαντά τέλος στο ερώτημα για τα υψηλά μεροκάματα των καλλιτεχνών, θέμα που απασχολούσε την επικαιρότητα εκείνης της εποχής. Το ρεπορτάζ καταλήγει με την ίδια να μιλά για τη δική της εξέλιξη στην πορεία της μουσικής της διαδρομής και για την αγάπη της για τη δουλειά της.
Στην εκπομπή περιλαμβάνονται στιγμιότυπα από εμφανίσεις της σε νυχτερινά μαγαζιά όπου η ίδια ερμηνεύει με πάθος και εκφραστικότητα μεγάλες επιτυχίες: «Και Υστερα», «Θεσσαλονίκη μου», «Και Καλύτερα», «Γιατί φοβάσαι (πάρτο το φεγγάρι και κάντο βέρα μου», «Καληνύχτα», «Η αγάπη όλα τα υπομένει» κ. ά.
