Τα οικονομικά μοντέλα έχουν συστηματικά υποτιμήσει τις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη στην παγκόσμια οικονομία, σύμφωνα με νέα μελέτη, η οποία δείχνει ότι μια αύξηση της θερμοκρασίας κατά 4 βαθμούς Κελσίου θα καταστήσει τον μέσο άνθρωπο 40% φτωχότερο—μια σχεδόν τετραπλάσια αύξηση σε σχέση με ορισμένες προηγούμενες εκτιμήσεις.
Η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε από Αυστραλούς επιστήμονες, εκτιμά ότι το παγκόσμιο κατά κεφαλήν ΑΕΠ θα μειωθεί κατά 16%, ακόμη και αν η αύξηση της θερμοκρασίας περιοριστεί στους 2 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Πρόκειται για πολύ μεγαλύτερη μείωση σε σύγκριση με προηγούμενες εκτιμήσεις, που υπολόγιζαν τη μείωση μόλις στο 1,4%. Οι επιστήμονες πλέον εκτιμούν ότι η παγκόσμια θερμοκρασία θα αυξηθεί κατά 2,1 βαθμούς Κελσίου, ακόμη και αν οι χώρες επιτύχουν τους βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους κλιματικούς τους στόχους.
Τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί οι επικρίσεις σχετικά με τα οικονομικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, γνωστά ως ολοκληρωμένα μοντέλα αξιολόγησης (IAMs). Τα μοντέλα αυτά καθοδηγούν τις κυβερνήσεις σχετικά με το πόσο θα πρέπει να επενδύσουν στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, όμως αποτυγχάνουν να αποτυπώσουν τους μεγάλους κινδύνους, ιδίως από ακραία καιρικά φαινόμενα.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Environmental Research Letters», βελτίωσε ένα από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα οικονομικά μοντέλα, ενσωματώνοντας τις επιπτώσεις των ακραίων καιρικών φαινομένων στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.
Ο Δρ. Τίμοθι Νιλ, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας (UNSW), δήλωσε ότι η μελέτη εξέτασε τις επιπτώσεις μιας παγκόσμιας υπερθέρμανσης κατά 4 βαθμούς Κελσίου- ένα σενάριο που πολλοί κλιματολόγοι θεωρούν καταστροφικό. Τα ευρήματα δείχνουν ότι σε αυτήν την περίπτωση, ο μέσος άνθρωπος θα είναι 40% φτωχότερος, σε σύγκριση με μια μείωση μόλις 11% που προέβλεπαν τα παλαιότερα μοντέλα.
Τα προηγούμενα οικονομικά μοντέλα κατέληξαν λανθασμένα στο συμπέρασμα ότι ακόμα και υψηλά επίπεδα υπερθέρμανσης θα είχαν μόνο μέτριες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, κάτι που είχε βαθιές επιπτώσεις στη χάραξη κλιματικής πολιτικής, δήλωσε στον Guardian ο Νιλ. Τόνισε επίσης ότι τα οικονομικά μοντέλα συνήθως λαμβάνουν υπόψη τοπικές αλλαγές του καιρού, αλλά αγνοούν το πώς ακραία φαινόμενα, όπως οι ξηρασίες και οι πλημμύρες, θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.
«Σε ένα θερμότερο μέλλον, μπορούμε να περιμένουμε αλυσιδωτές διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες, που θα πυροδοτούνται από ακραία καιρικά φαινόμενα παγκοσμίως», προειδοποίησε ο Νιλ.
Ο καθηγητής Άντι Πίτμαν, κλιματολόγος στο UNSW και συν-συγγραφέας της μελέτης, τόνισε ότι «το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στα ακραία φαινόμενα, όχι στις μέσες θερμοκρασίες».
«Η προσαρμογή των οικονομικών μοντέλων ώστε να λαμβάνουν υπόψη τα ακραία καιρικά φαινόμενα και τις επιπτώσεις τους στις εφοδιαστικές αλυσίδες είναι απολύτως απαραίτητη. Μόνο έτσι οι χώρες θα μπορέσουν να εκτιμήσουν σωστά την οικονομική τους ευπάθεια στην κλιματική αλλαγή και να κάνουν το προφανές—να μειώσουν τις εκπομπές τους», πρόσθεσε ο ερευνητής.
Ορισμένοι οικονομολόγοι έχουν υποστηρίξει ότι οι οικονομικές απώλειες από την υπερθέρμανση του πλανήτη μπορεί να αντισταθμιστούν εν μέρει από τα οφέλη που θα προκύψουν σε ψυχρότερες περιοχές όπως ο Καναδάς, η Ρωσία και η Βόρεια Ευρώπη. Ωστόσο, ο Νιλ υπογράμμισε ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη θα πλήξει όλες τις χώρες, επειδή οι παγκόσμιες οικονομίες αλληλοεξαρτώνται μέσω του εμπορίου.
Μια έκθεση του Ινστιτούτου και της Σχολής Αναλογιστών (Institute and Faculty of Actuaries) τον Ιανουάριο προειδοποίησε ότι οι προηγούμενες εκτιμήσεις οικονομικών κινδύνων δεν έλαβαν υπόψη πραγματικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όπως κρίσιμα σημεία ανατροπής, ακραία γεγονότα, μετανάστευση, άνοδο της στάθμης της θάλασσας, επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και γεωπολιτικούς κινδύνους.
«Τα καθησυχαστικά αλλά εσφαλμένα αποτελέσματα αυτών των μελετών ενισχύουν την ψευδαίσθηση ότι η κλιματική αλλαγή αποτελεί έναν αργά εξελισσόμενο κίνδυνο με περιορισμένες επιπτώσεις, αντί για μια σοβαρή απειλή που απαιτεί άμεση δράση», ανέφερε η έκθεση.
ΠΗΓΗ: Guardian
