Η Μέριλιν Μονρόε εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις αναγνωρίσιμες μορφές της παγκόσμιας ποπ κουλτούρας. Περισσότερες από έξι δεκαετίες μετά τον θάνατό της, η εικόνα της παραμένει σχεδόν μυθική: το λευκό φόρεμα που ανεμίζει πάνω από τον εξαερισμό του μετρό, το χαρακτηριστικό βλέμμα, οι θρυλικές εμφανίσεις της στο Χόλυγουντ και η ταύτισή της με την απόλυτη θηλυκότητα.
Παράλληλα, η προσωπική της ζωή υπήρξε αντικείμενο αμέτρητων θεωριών, κουτσομπολιών και δραματοποιημένων αφηγήσεων. Για χρόνια, η Μονρόε παρουσιαζόταν κυρίως ως μία μοναχική και εύθραυστη γυναίκα, παγιδευμένη στη φήμη της, που δεν κατάφερε ποτέ να βρει σταθερότητα, ούτε στον έρωτα, ούτε στην οικογένεια.
Ωστόσο, ένα νέο ραδιοφωνικό ντοκιμαντέρ επιχειρεί να φωτίσει μία διαφορετική πλευρά της ηθοποιού, εκείνη που γνώρισαν οι φίλοι, οι συνεργάτες και οι άνθρωποι που βρίσκονταν δίπλα της στην καθημερινότητά της.
Η δημοσιογράφος που πραγματοποίησε την έρευνα μίλησε με πρόσωπα που συνδέθηκαν στενά με την Μονρόε κατά τη διάρκεια της ζωής της, αναζητώντας απαντήσεις για το ποια πραγματικά ήταν, πίσω από τον μύθο.
Μία γυναίκα με πολλούς και στενούς φίλους
Το πρώτο στοιχείο που προκύπτει από τις μαρτυρίες είναι πως η Μονρόε είχε πολύ περισσότερους φίλους απ’ όσο ίσως φαντάζεται κανείς.
Το γεγονός ότι, περισσότερα από 60 χρόνια μετά τον θάνατο της, εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που τη γνώρισαν προσωπικά και μπορούν να μιλήσουν γι’ αυτήν, δείχνει, όπως επισημαίνεται στο ντοκιμαντέρ, ότι διατηρούσε ουσιαστικές και μακροχρόνιες σχέσεις.
Η δημόσια εικόνα της ως απόλυτου sex symbol συχνά δυσκολεύει το κοινό να τη φανταστεί να έχει καθημερινές, αυθεντικές φιλίες, ιδιαίτερα με γυναίκες. Επίσης, πολλοί από τους ανθρώπους που μίλησαν για εκείνη περιγράφουν μια γυναίκα ιδιαίτερα κοινωνική, με έντονη ανάγκη για συντροφικότητα και αληθινή σύνδεση.
Η Έιμι Γκριν, πρώην μοντέλο και χήρα του φωτογράφου Μίλτον Γκριν, υπήρξε από τους πιο στενούς ανθρώπους της Μονρόε. Ο Γκριν συνεργάστηκε επαγγελματικά με τη σταρ τη δεκαετία του 1950 και μαζί ίδρυσαν την ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής Marilyn Monroe Productions το 1955.
Για ένα διάστημα, η Μονρόε έζησε στο σπίτι της οικογένειας Γκριν και όπως θυμάται η Έιμι Γκριν, πολλοί θεωρούσαν παράλογη αυτή τη συγκατοίκηση.
«Οι φίλες μου με ρωτούσαν αν είχα τρελαθεί που έμενε μαζί μας αυτή η γυναίκα», είπε χαρακτηριστικά. «Όταν όμως γνωριστήκαμε πραγματικά, κατάλαβα ότι δεν θα μου έκανε ποτέ κακό. Ήταν πάνω απ’ όλα συνεργάτιδα και φίλη».
Οι γυναικείες φιλίες και οι κινηματογραφικές της σχέσεις
Οι στενές γυναικείες σχέσεις εμφανίζονταν συχνά και στις κινηματογραφικές δουλειές της Μονρόε.
Στη ταινία «How to Marry a Millionaire» συνεργάστηκε με τις Λορέν Μπακάλ και Μπέτι Γκραμπλ, ενώ μία από τις πιο γνωστές συνεργασίες της ήταν με την Τζέιν Ράσελ στο «Gentlemen Prefer Blondes».
Παρότι η Μονρόε αμειβόταν με πολύ μικρότερο ποσό από τη Ράσελ, γεγονός που θα μπορούσε να δημιουργήσει ανταγωνισμό, οι δύο γυναίκες ανέπτυξαν βαθιά εκτίμηση η μία για την άλλη.
Στα απομνημονεύματά της, η Ράσελ θυμόταν μια βραδιά τον Αύγουστο του 1962, όταν βρισκόταν με φίλες γύρω από φωτιά σε παραλία, πίνοντας κρασί και συζητώντας.
«Σκέφτηκα τη Μέριλιν και ευχήθηκα να είχα τον αριθμό της, γιατί ήξερα ότι θα έπρεπε να είναι εκεί μαζί μας», έγραψε.
Την επόμενη ημέρα ενημερώθηκε ότι η Μονρόε είχε πεθάνει.
Ο ανταγωνισμός στο Χόλιγουντ και η πίεση των στούντιο
Η Monroe είχε επίσης πιο σύνθετες σχέσεις με άλλες σταρ της εποχής.
Η Μάμι βαν Ντόρεν, η οποία τη δεκαετία του 1950 παρουσιάστηκε από τη Universal ως η «απάντηση στη Μέριλιν Μονρόε», θυμάται ότι οι δύο γυναίκες συναντιούνταν συχνά στα κινηματογραφικά στούντιο και στις κοσμικές εκδηλώσεις του Χόλιγουντ.
Παρά τον ανταγωνισμό που καλλιεργούσε η βιομηχανία, η βαν Ντόρεν περιγράφει τη Μονρόε ως «έναν υπέροχο άνθρωπο, χωρίς κακία μέσα της».
Παράλληλα, αναγνωρίζει ότι και οι δύο υπήρξαν θύματα ενός σκληρού, ανδροκρατούμενου συστήματος, όπου οι γυναίκες έπρεπε συνεχώς να αποδεικνύουν την αξία τους.
«Είχαμε τα ίδια προβλήματα και τις ίδιες πιέσεις για να εξασφαλίσουμε έναν ρόλο», ανέφερε.
Οι σημαντικότεροι άνδρες στη ζωή της
Μολονότι το όνομα της Μονρόε έχει συνδεθεί διαχρονικά με τον Τζον Φ. Κένεντι και τις θεωρίες γύρω από τη σχέση τους, οι άνθρωποι που τη γνώρισαν υποστηρίζουν ότι οι πιο σημαντικοί άνδρες στη ζωή της δεν ήταν πολιτικοί ή εραστές, αλλά στενοί φίλοι και καλλιτεχνικοί συνεργάτες.
Ένας από αυτούς ήταν ο φωτογράφος Λόρενς Σίλερ, με τον οποίο συνεργάστηκε στα γυρίσματα της τελευταίας και ανολοκλήρωτης ταινίας της, Something’s Got to Give.
Ο Σίλερ θυμάται ότι η Μονρόε είχε εξαιρετική κατανόηση της φωτογραφίας και του φωτισμού. «Ήξερε ακριβώς πώς λειτουργεί το φως. Ήταν κάτι μοναδικό», ανέφερε.
Σημαντικός άνθρωπος στη ζωή της υπήρξε επίσης ο φωτογράφος Σαμ Σο, ο οποίος απαθανάτισε μία από τις πιο διάσημες εικόνες του 20ού αιώνα: τη Μονρόε πάνω από τη σχάρα του μετρό με το λευκό φόρεμα να ανεμίζει.
Η κόρη του, Έντι Σο, θυμάται τη Μονρόε ως έναν άνθρωπο που προσαρμοζόταν ανάλογα με το ποιον είχε απέναντί της. «Με τα παιδιά ήταν γλυκιά και τρυφερή. Με τους ανθρώπους των στούντιο μπορούσε να γίνει πολύ δυναμική. Υπήρχαν πολλές διαφορετικές Μέριλιν», είπε.
Η επιθυμία για μητρότητα και η πραγματικότητα
Η Monroe συχνά παρουσιάστηκε ως μια γυναίκα που υπέφερε βαθιά επειδή δεν απέκτησε παιδιά. Ωστόσο, άνθρωποι του στενού της κύκλου πιστεύουν ότι τα συναισθήματά της γύρω από τη μητρότητα ήταν πιο σύνθετα.
Η Έιμι Γκριν ανέφερε ότι η Μονρόε αγαπούσε την ιδέα των παιδιών, αλλά πιθανότατα γνώριζε ότι δεν ήταν φτιαγμένη για μια παραδοσιακή οικογενειακή ζωή.
Παράλληλα, όμως, είχε ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδιά των φίλων της και διατηρούσε στενούς δεσμούς με νεότερους ανθρώπους του περιβάλλοντός της.
Μάλιστα, σύμφωνα με μαρτυρίες, την ημέρα του θανάτου της μιλούσε τηλεφωνικά με τον πρώην θετό γιο της, Τζόζεφ Πολ Ντιμάτζιο Γ., προσπαθώντας να τον στηρίξει συναισθηματικά μετά από έναν προσωπικό χωρισμό.
Η εικόνα πίσω από τον μύθο
Οι ιστορίες όσων τη γνώρισαν συνθέτουν μια πολύ διαφορετική εικόνα από εκείνη που κυριάρχησε επί δεκαετίες στα ταμπλόιντ και τη λαϊκή κουλτούρα.
Η Μονρόε που περιγράφουν οι φίλοι της δεν ήταν απλώς μια τραγική σταρ ή ένα σύμβολο του σεξ, αλλά μια γυναίκα ευφυής, αστεία, καλλιεργημένη και δημιουργική, με καλλιτεχνικές φιλοδοξίες και βαθιά ανάγκη για ουσιαστικές σχέσεις.
Ήταν, όπως λένε πολλοί από όσους τη γνώρισαν, ένας άνθρωπος που μπορούσε να κάνει τους άλλους να νιώθουν άνετα και σημαντικοί.
Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο ανθρώπινο στοιχείο πίσω από τον μύθο της Μέριλιν Μονρόε: ότι, παρά τη θρυλική της εικόνα, εκείνοι που τη θυμούνται περισσότερο δεν μιλούν για τη σταρ, αλλά για τη φίλη τους.
Πηγή: The Guardian
