Ο Μιχάλης Οικονόμου παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό Gala και στη δημοσιογράφο Μαριλού Πανταζή, με αφορμή τη θεατρική του σύμπραξη με τη Λένα Παπαληγούρα και τον Μελέτη Ηλία αυτό το καλοκαίρι. Με τη γνωστή του ειλικρίνεια, μίλησε τόσο για την καθημερινότητα και την ισορροπία που έχει χτίσει με τον σύζυγό του, όσο και για το πώς βιώνει την αναγνωρισιμότητα. Μέσα από τα λόγια του Μιχάλης Οικονόμου φωτίζει μια πλευρά της ζωής του που δεν έχει να κάνει μόνο με ρόλους και παραστάσεις, αλλά με επιλογές, δουλειά στη σχέση και συνειδητή φροντίδα του «μαζί».
Η συζήτηση ξεκίνησε από ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς ανθρώπους, ειδικά όταν μοιράζονται την ίδια επαγγελματική πραγματικότητα με τον άνθρωπό τους: πώς είναι να βρίσκεσαι στον ίδιο χώρο με τον σύντροφό σου; Φέρνει μεγαλύτερη αλληλοϋποστήριξη ή μπορεί να γεννήσει και ανταγωνισμό;
Ο ηθοποιός δεν ωραιοποιεί καταστάσεις ούτε μιλά γενικά. Αντίθετα, εξηγεί πως η σταθερότητα μέσα στο σπίτι είναι μια συνειδητή στάση και όχι κάτι που «τυχαίνει». «Κατ’ αρχάς δεν κουβαλάμε την τρέλα του ηθοποιού στο σπίτι, υπάρχει μεγάλη σταθερότητα», σημειώνει, δείχνοντας ότι η προσωπική ζωή τους δεν αφήνεται να παρασύρεται από τις εντάσεις και τις διακυμάνσεις του επαγγέλματος.
Όταν το ίδιο επάγγελμα φέρνει και δοκιμασίες
Στην αρχή της σχέσης τους, όπως λέει, το γεγονός ότι ανήκουν στον ίδιο χώρο δεν τους απασχολούσε ιδιαίτερα. Ωστόσο, η πραγματικότητα του καλλιτεχνικού επαγγέλματος είναι τέτοια που δύσκολα κρατά ισορροπίες με «δίκαιο» τρόπο: κάποια περίοδο ο ένας μπορεί να δουλεύει περισσότερο, να είναι πιο εκτεθειμένος, να βιώνει μεγαλύτερη επαγγελματική ικανοποίηση ή επιτυχία, ενώ ο άλλος να περνά μια πιο ήσυχη φάση.
Και εκεί ακριβώς, παραδέχεται ο Μιχάλης Οικονόμου, μπορεί να εμφανιστεί ο ανταγωνισμός. «Μοιραία έρχεται κάποια περίοδος όπου ο ένας δουλεύει πιο πολύ και ο άλλος πιο λίγο. Εκεί μπορεί να έρθει ένας ανταγωνισμός – και ήρθε». Η φράση του είναι σημαντική, γιατί δεν παρουσιάζει τη σχέση ως ένα μόνιμα γαλήνιο τοπίο, αλλά ως μια διαδρομή που περνά και από δύσκολα σημεία.
Μιχάλης Οικονόμου: Θεραπεία ζεύγους και συμβουλευτική γονέων ως επιλογή φροντίδας
Αν κάτι ξεχωρίζει από όσα μοιράζεται ο Μιχάλης Οικονόμου, είναι η στάση του απέναντι στις δυσκολίες: αντί να τις αφήσει να γίνουν ρήγμα, επέλεξε μαζί με τον σύντροφό του να τις αντιμετωπίσουν με δουλειά, επίγνωση και υποστήριξη.
«Είμαστε όμως ένα ζευγάρι που του αρέσει να δουλεύει τη σχέση του και ο καθένας τον εαυτό του και δεν αφηνόμαστε στη μοίρα των συναισθημάτων μας», εξηγεί. Δεν μιλά για μια σχέση που «σώζεται» από τύχη ή από μια παροδική καλή περίοδο, αλλά για μια σχέση που χτίζεται ενεργά.
Σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή τους να κάνουν θεραπεία ζεύγους και συμβουλευτική γονέων δεν παρουσιάζεται ως κάτι δραματικό, αλλά ως ένα απολύτως πρακτικό βήμα: «Κάναμε και θεραπεία ζεύγους και συμβουλευτική γονέων, ό,τι μπορούσαμε δηλαδή να κάνουμε το έχουμε κάνει». Η φράση λειτουργεί σαν συμπύκνωση μιας φιλοσοφίας: όταν θες να κρατήσεις κάτι σημαντικό, δεν αρκεί να το αγαπάς—χρειάζεται και να το φροντίζεις.
Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, όπως περιγράφει, είναι μια περίοδος ουσιαστικής ισορροπίας: «Τώρα είμαστε σε μια φάση πολύ βαθιάς ισορροπίας, χαράς και απόλαυσης της καθημερινότητας». Δεν μιλά για μια επιφανειακή ευφορία, αλλά για μια βαθύτερη αίσθηση σταθερότητας που προκύπτει όταν έχουν ειπωθεί τα δύσκολα, έχουν δουλευτεί τα ευαίσθητα σημεία και υπάρχει κοινή κατεύθυνση.
Η αναγνωρισιμότητα και η σχέση του με το κοινό
Στη συνέχεια, ο Μιχάλης Οικονόμου μίλησε και για την αναγνωρισιμότητα—ένα θέμα που για πολλούς καλλιτέχνες είναι διπλής όψης. Για εκείνον, όμως, η σχέση με το κοινό έχει κυρίως θετικό πρόσημο. «Ναι, και την απολαμβάνω», απαντά ξεκάθαρα όταν ερωτάται αν έχει συνηθίσει το ότι τον αναγνωρίζουν.
Ιδιαίτερη αξία, όπως λέει, έχει η στιγμή που κάποιος τον πλησιάζει μετά από μια θεατρική παράσταση: «Ειδικά όταν κάποιος που με έχει δει στο θέατρο έρχεται και μου μιλάει με την ίδια διαχυτικότητα και χαρά με εκείνους που με έχουν δει στην τηλεόραση, είναι ακόμα πιο πολύτιμο». Η παρατήρηση αυτή δείχνει πόσο σημαντική παραμένει για εκείνον η θεατρική του ταυτότητα, αλλά και το πώς αντιλαμβάνεται την επικοινωνία με το κοινό: ως ανταλλαγή ενέργειας και όχι ως «διάσημη» απόσταση.
Θέατρο και τηλεόραση: μια πορεία με σταθμούς
Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι παραμένει κυρίως άνθρωπος του θεάτρου. Η τηλεόραση, ωστόσο, έχει υπάρξει κομβική σε συγκεκριμένες στιγμές της πορείας του. Αναφέρει ότι, αν εξαιρέσει τα «Άγρια παιδιά», που ήταν η πρώτη του τηλεοπτική δουλειά, μεσολάβησαν δέκα χρόνια με μερικές guest εμφανίσεις μέχρι να επιστρέψει με «Τα Καλύτερά μας χρόνια». Για τον ίδιο, η συμμετοχή σε αυτή τη σειρά αποτελεί «παράσημο»—μια δουλειά που θεωρεί διαχρονική και με διάρκεια. Ακολούθησε το «Κάνε ότι κοιμάσαι», επιβεβαιώνοντας τη σταθερή παρουσία του σε projects που αφήνουν αποτύπωμα.
Στο τέλος, αυτό που μένει από τη συνέντευξη είναι η αίσθηση ότι ο Μιχάλης Οικονόμου αντιμετωπίζει με την ίδια σοβαρότητα όλα τα «έργα» της ζωής του: την τέχνη, τη σχέση, τη γονεϊκότητα, την προσωπική εξέλιξη. Και ίσως γι’ αυτό η φράση του —«Κάναμε θεραπεία ζεύγους και συμβουλευτική γονέων, ό,τι μπορούσαμε να κάνουμε το έχουμε κάνει»— ακούγεται τόσο καθαρή: ως μια επιλογή ευθύνης και φροντίδας που οδηγεί, τελικά, σε εκείνη τη «βαθιά ισορροπία» που όλοι αναζητούν, μέσα και έξω από τη σκηνή.
