Καλεσμένος στο πλατό της εκπομπής «Buongiorno» ήταν σήμερα ο Μιχάλης Ρακιντζής, για μια εφ όλης της ύλης συνέντευξη με τη Φαίη Σκορδά και τους συνεργάτες της.
«Η αγάπη του κόσμου είναι κάτι που σέβομαι απόλυτα. Το να σε αγαπάει ο κόσμος δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Προσπαθώ με κάθε τρόπο να το ανταποδίδω. Σε αυτό που θέλω να κάνω, τίποτα δεν ξεπερνά τις ώρες που είμαι στο στούντιο. Η Αγγλία και η μουσική ήταν μεγάλο σχολείο για μένα. Ήδη άκουγα ξένη μουσική. Η Αγγλία ήταν ο ναός της μουσικής εκείνα τα χρόνια, ήταν μεγάλο σχολείο για μένα. Τα έκανα όλα όπως ήθελα, δεν επηρεάστηκα, δεν με πίεσε κανένας για τίποτα», είπε αρχικά ο Μιχάλης Ρακιντζής.
Για τη Eurovision, ο Μιχάλης Ρακιντζής απάντησε: «Δεν θα σβήσω το παρελθόν, αλλά δεν μπορώ να μένω κολλημένος σε αυτό που έχω κάνει. Το S.A.G.A.P.O. δεν μπορώ να κρίνω εάν ήταν μπροστά για την εποχή του, ακούω τον κόσμο που το λέει.
Αν το πάρω με τα διεθνή δεδομένα, δεν ήταν κάτι που θα έλεγε ο κόσμος ότι δεν έχει ξανακούσει. Ήταν ένα κομμάτι της εποχής του. Δεν πήγα από αγάπη στη Eurovision, είδα φως, μπήκα, βγήκα. Εκεί ξεκίνησε κι εκεί τέλειωσε για μένα. Δεν το κουβαλάω ως πληγή, εκανα αυτό που ήθελα εκείνη τη στιγμή, μπήκα, είδα, έφυγα».
Για τη συνεργασία του με την Bonnie Tyler στο τραγούδι «The desert is in your heart», ο Μιχάλης Ρακιντζής είπε: «Η Tyler ήταν μία τραγουδίστρια που άκουγα και μου άρεσε η έκφρασή της. Το ζήτησα, μου είπαν δεν γίνεται. Είπα ‘προσπάθησε το, θα γίνει’. Της έστειλα το τραγούδι, της άρεσε, ήρθε, το είπε, αντίο».
Ο Μιχάλης Ρακιντζής ανέφερε επίσης: «Μου αρέσει η χώρα μου, να ζω με τους ανθρώπους μου. Δεν θα το άφηνα να πάω να δοκιμάσω κάτι στο εξωτερικό. Είμαι ευτυχισμένος με αυτό που κάνω και μέχρι εκεί. Δεν θα ασχολιόμουν με τα κοινά. Ενημερώνομαι, αλλά νομίζω είναι μεγάλο λάθος των καλλιτεχνών να ασχολούνται με την πολιτική.
Γράφω μουσική για μένα. Κάθε φορά που κάνω live κάνω ένα διαφορετικό κόνσεπτ, που σημαίνει ότι είναι 30-40 κομμάτια από την αρχή. Είναι σαν να κάνεις 3-4 δίσκους κι αυτό σου τρώει χρόνο και προσπάθεια, γιατί το ένα είδος δεν έχει καμία σχέση με το άλλο.
Όταν σκεφτώ να κάνω κάτι και μπαίνω στο στούντιο, εάν το κάνω δεν έχω δεύτερη σκέψη. Μπορεί να κάνω μία τραγική αποτυχία, αλλά και πάλι θα το ευχαριστηθώ. Θα το έχω χαρεί. Δεν ξέρω εάν θα έχει και εμπορική επιτυχία αυτό που θα κάνω».
