Ο Μίμης Δομάζος, ένας από τους πιο εμβληματικούς ποδοσφαιριστές της ελληνικής ιστορίας, είχε ανοίξει την καρδιά του στην ΕΡΤ και είχε μοιραστεί άγνωστες στιγμές από τη λαμπρή πορεία του στον κόσμο του ποδοσφαίρου. Μέσα από μια συνέντευξη γεμάτη συναισθήματα και προσωπικές αναμνήσεις, ο στρατηγός του ελληνικού ποδοσφαίρου αναδεικνύει τα πρόσωπα και τις στιγμές που σημάδεψαν την πορεία του, από τα πρώτα του βήματα στις αλάνες των Αμπελοκήπων μέχρι την καριέρα του στην κορυφαία ελληνική ομάδα, τον Παναθηναϊκό.
Από τα αλώνια της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στην καρδιά του ποδοσφαίρου
Ο Μίμης Δομάζος αναπόλησε τα πρώτα του χρόνια, όταν από τις αλάνες της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, τον ’50, βρέθηκε να αγωνίζεται στα γήπεδα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ένα παιδί με όνειρα και πάθος για το άθλημα, το οποίο ξεκίνησε το ταξίδι του σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις και έντονο ανταγωνισμό. «Χάριζα κλειδιά στον τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ από πλάγια θέση», δήλωνε με μια αίσθηση νοσταλγίας για τις στιγμές που διαμόρφωσαν την ταυτότητά του ως ποδοσφαιριστή.
Μια ιστορία ταπεινότητας και πάθους
Ο Δομάζος περιέγραψε με ιδιαίτερη συγκίνηση τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, λέγοντας πως σε κάθε του βήμα είχε να αντιμετωπίσει τις πιέσεις του ανταγωνισμού, αλλά και την ανάγκη να κερδίσει την εκτίμηση των μεγαλύτερων ποδοσφαιριστών της εποχής. Όπως ανέφερε «Έμπαινα στα αποδυτήρια και ντρεπόμουν. Έλεγα “Κύριε Νίκο Ξυδάκη, κύριε Πάνα” στον πληθυντικό», ενώ ταυτόχρονα εξηγεί πώς αυτό το αίσθημα του σεβασμού δεν εμπόδιζε τη σφοδρότητα του ανταγωνισμού στο γήπεδο. «Όταν έμπαινα μέσα στο γήπεδο, δεν λογάριαζα κανέναν», αναδεικνύοντας τη μεταμόρφωσή του από ένα ντροπαλό παιδί σε έναν εκρηκτικό και αποφασιστικό ποδοσφαιριστή.
Ο στρατηγός του γηπέδου
Ο Δομάζος δεν ήταν μόνο ταχύς και δυνατός, αλλά και εξαιρετικά έξυπνος στο γήπεδο περιγράφοντας την ικανότητά του να διαβάζει το παιχνίδι πριν ακόμη συμβεί: «Έβλεπα τον παίκτη που θα μου δώσει τη μπάλα και ήξερα μέσα στο μυαλό μου τι θα κάνω με την μπάλα». Το στυλ του παιχνιδιού του βασιζόταν στην εγκεφαλικότητα και την ευφυΐα του, μια ικανότητα που πολλοί συμπαίκτες το αναγνώριζαν και επισήμαναν.
Η στιγμή της νίκης με τον Ερυθρό Αστέρα
Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία της καριέρας του Δομάζου ήταν η επική νίκη του Παναθηναϊκού επί του Ερυθρού Αστέρα με σκορ 3-0, που άνοιξε τον δρόμο για την πορεία προς το Γουέμπλεϊ. «Όταν κερδίσαμε τον Ερυθρό Αστέρα με το 3-0, μας πήραν και μας πήγαν στο μαγαζί στην πλατεία Βικτωρίας», αναπόλησε.
Η οικογένεια: Το καταφύγιο του Μίμη Δομάζου
Η οικογένεια και τα παιδιά από τους δύο γάμους του υπήρξαν το απόλυτο καταφύγιο και μεγάλη αδυναμία για τον Μίμη Δομάζο. Η σύντροφός του και τα παιδιά του ήταν πάντα δίπλα του, προσφέροντας του την υποστήριξη και την αγάπη που χρειαζόταν. «Ο γάμος μου ήταν και είναι πολύ πετυχημένος», έλεγε γεμάτος υπερηφάνεια, εκφράζοντας την ευτυχία του για την οικογενειακή του ζωή.
Η κόρη του, Πόπη, τον αποχαιρέτησε με λόγια γεμάτα αγάπη και σεβασμό: «Μπαμπά μου, πατέρα, σε αγαπώ για το τώρα, το μετά και το πάντα. Αυτό που πάντα σου έλεγα και πάντα θα σου λέω: σε όλα δίπλα σου, μαζί μέχρι το τέλος».
