Στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και στην εκπομπή «Έχουμε και Λέμε» με τους Στέλιο Βραδέλη και Γιώργο Πίκουλα, μίλησε ο Νίκος Τσικαλάκης, γενικός γραμματέας Σωματείου Εργαζομένων ΟΣΕ, με αφορμή το Πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ για Τέμπη.
Όπως και υπογράμμισε στον «αέρα» του ενημερωτικού ραδιοφώνου της ΕΡΤ, «Αυτή τη στιγμή που μιλάμε βρίσκομαι στη Λάρισα για τις εκδηλώσεις που θα γίνουν αύριο. Από συναδέλφους σας έχω ενημερωθεί μέσες άκρες για το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, το οποίο από ότι μου είπαν είναι και στα αγγλικά, οπότε περιμένουμε και τη μετάφρασή του και να το δούμε στο σύνολό του (…). Σαν μια πρώτη εντύπωση πάντως, φαίνεται ότι αυτά που σαν εργαζόμενοι είχαμε αναδείξει όλα αυτά τα χρόνια και υπήρχαν κλειστά αυτιά και κλειστά μυαλά, περιγράφονται. Θα το δούμε όμως, όλο και θα κάνουμε και εμείς τοποθέτηση για αυτό. Ωστόσο, φαίνεται λοιπόν, ότι ενώ εμείς λειτουργούσαμε και ζούσαμε την πραγματικότητα και την μεταφέραμε κάποιοι άλλοι μας έκαναν συνδικαλισμό. Διότι, μας κατηγορούσαν ότι κάναμε συνδικαλισμό όλα αυτά τα χρόνια (…)».
Και στη συνέχεια συμπλήρωσε «Μετά το δυστύχημα που ανέλαβε ο κ. Γεραπετρίτης, η δέσμευση ήταν ότι μέχρι 31 Σεπτεμβρίου θα έχουμε όλα τα συστήματα, σε ολοκλήρωσή τους, στη δράση τους, στη λειτουργία τους. Η πραγματικότητα είναι ότι εμείς οι σιδηροδρομικοί εκείνη την εποχή, μέσα Μάρτη, αρχές Απρίλη, μετά το δυστύχημα, αυτή την εθνική τραγωδία, μέχρι και αρχές Σεπτέμβρη, είδαμε να δραστηριοποιούνται στο δίκτυο οι εταιρείες και να υπάρχει ένας οργασμός έργων, όπως δεν είχαμε δει πιο πριν ποτέ όλα αυτά τα χρόνια για τα ίδια έργα που είχαν προκηρυχθεί και όχι για καινούργια έργα. Και σαν αποτέλεσμα αρκετό κομμάτι της τηλεδιοίκησης προχώρησε με γρήγορους ρυθμούς. Βέβαια δεν ξέρουμε σήμερα, δεν μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα αν την 31 Σεπτέμβρη, η δέσμευση του κ. Γεραπετρίτη θα ήταν πετυχημένη, ότι έπιασε το χρονοδιάγραμμα διότι, αρχές Σεπτέμβρη έγινε η πρώτη μεγάλη θεομηνία στην περιοχή της Θεσσαλίας και η δεύτερη αρχές Οκτώβρη, ο οποίος διέλυσε τα υπόλοιπα, ό,τι άλλο υπήρχε. Άρα, σήμερα έχουμε ένα κενό κομμάτι, μία μαύρη, μία κενή τρύπα στο οδικό δίκτυο (…)».
Ενώ παράλληλα δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει, «Σε όλο το διάστημα εκείνο μετά τα Τέμπη, σε όλες τις συνεντεύξεις που είχα δώσει όταν μου έβαζαν οι συνάδελφοί σας το ερώτημα της εκπαίδευσης τους εξηγούσα ότι η εκπαίδευση έγινε κανονικά. Είναι άλλο όμως, το να είσαι σε μία θεωρητική και σε μία εικόνα στην διάρκεια της εκπαίδευσης και άλλο να είσαι σε πραγματικές συνθήκες (…). Στον παλιό κακό ΟΣΕ, ο σταθμάρχης για να αναλάβει την κυκλοφορία μόνος του θα έπρεπε να έχουν περάσει 6 με 7 μήνες από την εκπαίδευσή του, διότι, η εκπαίδευση δεν έχει αλλάξει (…). Υπήρχε έλλειψη προσωπικού. Όταν λοιπόν, με βάση το οργανόγραμμα έπρεπε να έχεις 500 σταθμάρχες και έχεις 90 με 95 αντιλαμβάνεσαι ότι δεν μπορεί να είναι ένας καινούργιος και ένας παλιός, δεν βγαίνει (…)».
