Η πορεία της ελληνικής οικονομίας ήταν το επίκεντρο συζήτησης του συνεδρίου eKyklos με θέμα «Η Καμπύλη της Μεταπολίτευσης» και με αφορμή αυτό μίλησε στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας 91,6 και 105,8, στην εκπομπή «Ναι, μεν Αλλά» και στην Ευαγγελία Μπαλτατζή, ο Νίκος Βέττας, Γενικός Διευθυντής στο Ίδρυμα Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) και Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε στην αρχή της συνομιλίας του με τη δημοσιογράφο «πρώτα απ’ όλα οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι κάτι που είναι σαν το αντιβιοτικό που πρέπει να το κάνεις και μετά το ξεχνάς. Η έννοια της μεταρρύθμισης είναι ότι πρέπει να αλλάξεις κάτι δομικό σε αυτό το οποίο κάνεις. Διότι, αν κάτσουμε και δούμε τον μακρύ χρόνο και τέτοιου είδους συζητήσεις σαν αυτή που αναφέρατε, μας δίνουν την ευκαιρία να κοιτάξουμε προς τα πίσω τα τελευταία 50 χρόνια αν θέλετε. Δηλαδή, τα τελευταία χρόνια, από τότε που μπήκαμε στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, στην ΕΟΚ το ’81, μπορούμε να συγκρίνουμε εμάς με άλλους. Και από εκεί προκύπτει το γεγονός ότι αν παραμείνουμε έτσι όπως είμαστε, όσον αφορά την ουσία της οικονομίας μας, τη δομή της οικονομίας μας, θα ανεβαίνουμε, θα έχουμε μια βελτίωση, αλλά η βελτίωση αυτή θα είναι μικρή, θα είναι αργή, με ό, τι σημαίνει αυτό και για την τσέπη του καθενός αλλά και με ότι σημαίνει αυτό και για την κοινωνική ευστάθεια κλπ. Και για να τα βάλουμε λίγο τα πράγματα σε μια προοπτική: το πρώτο είναι η χώρα μας δεν είναι μια φτωχή χώρα. Αυτό φαίνεται και από τον τρόπο ζωής μας αλλά και από τις διεθνείς συγκρίσεις, εάν το ανοίξουμε σε παγκόσμια κλίμακα. Όμως, στην ευρωπαϊκή κλίμακα, εγώ δυσκολεύομαι να βρω οικονομία που ας το πιάσουμε από το ‘80, τότε που είχαμε μπει στην οικονομική κοινότητα, από τότε και μετά, για όλες αυτές τις δεκαετίες έχει κάνει μικρότερη πρόοδο από τη δικιά μας. Δεν είμαστε φτωχή χώρα και όσον αφορά τα ονομαστικά μας εισοδήματα του καθενός και τα πραγματικά μας εισοδήματα αλλά και η ευημερία μας έχουν ανέβει. Αλλά εάν κάνουμε τη σύγκριση-σίγουρα αν πιάσουμε όλες τις χώρες αυτό που κάποτε λέγαμε, το ανατολικό μπλοκ-δεν έχει καμία σχέση με το πώς είναι η οικονομία και η χώρα της Πολωνίας ή τις Βαλτικές χώρες ή η Ρουμανία με αυτό το οποίο ήταν πριν από δέκα και είκοσι χρόνια».
«Εάν το ευρύτερο πλαίσιο διατηρηθεί χωρίς μεγάλη κρίση, η ελληνική οικονομία έχει μπροστά της ένα παράθυρο. Θα το έλεγα δύο ή τρία χρόνια» υπογράμμισε ο κ. Βέττας εν συνεχεία, συμπληρώνοντας παράλληλα το εξής «πρώτα απ’ όλα γιατί προκύπτει αυτό το παράθυρο; Διότι, ακόμη ανακάμπτουν από όλες αυτές τις βαθιές κρίσεις. Έχουμε ακόμη χαμηλές επενδύσεις. Σιγά σιγά αυξάνονται. Έχουμε ακόμη υψηλή ανεργία. Σιγά σιγά μειώνεται. Η σταθερότητα, η αξιοπιστία της οικονομίας μήνα με τον μήνα βελτιώνεται. Φεύγουμε από το χείλος του γκρεμού, όπου ήμασταν για δέκα χρόνια. Έχουμε ακόμη ισχυρή ανάκαμψη μετά την πανδημία. Ο τουρισμός βοηθάει και έχει πάρει μπρος και ένα σημαντικό κομμάτι της οικονομίας που είναι τα ακίνητα. Έχουμε το ταμείο ανάκαμψης, έρχονται πόροι. Όλα αυτά συνθέτουν μία εικόνα, μια μεγέθυνση της οικονομίας και αύξηση και των πραγματικών εισοδημάτων για δύο ή τρία χρόνια. Στα δε δύο όμως ή τρία χρόνια αυτές οι λίγο πιο εύκολες δεξαμενές που περιέγραψα τώρα στερεύουν. Μέχρι τότε λοιπόν θα πρέπει οι αλλαγές οι οποίες γίνονται-διότι γίνονται αλλαγές και αυτό ας το πιστωθούμε όλοι και πρωτίστως και οι πολιτικές ηγεσίες όλων των τελευταίων ετών. Έχουν γίνει αλλαγές, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά εγώ φοβάμαι, αναρωτιέμαι αν είναι αρκετά δυνατές (…)».
Τέλος, ο κ. Νίκος Βέττας τόνισε το εξής στη δημοσιογράφο «οι εξαγωγές προϊόντων-και δεν μιλώ εδώ για τον τουρισμό ή τη ναυτιλία που έχουν τη δικιά τους δυναμική-τα τελευταία χρόνια έχουν πάει πάρα πολύ καλά. Οι ελληνικές επιχειρήσεις, οι οποίες κοίταζαν προς τα μέσα, μέσα στην κρίση είπαν αυτό δεν γίνεται πια. Θα πρέπει να συνθέσω εξωστρέφεια και έρευνα. Έχει γίνει αυτό δεν είναι σλόγκαν, αλλά αυτό πρέπει να το κάνουμε επί τρία και επί τέσσερα. Πρέπει να τη βοηθήσουμε αυτή την προσπάθεια. Δεν πρέπει κανείς να δημιουργήσει μια αίσθηση πανικού. Δεν πρέπει να αποσταθεροποιήσει αυτό που γίνεται, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να υπάρχει αίσθηση ότι το ταμείο ανάκαμψης δεν ήρθε εδώ για να πει εντάξει, αγοράσαμε λίγο χρόνο και μετά να τα ξαναδούμε αυτά σε τρία χρόνια. Είναι για να γίνουν τώρα. Ούτε το να λέμε ευτυχώς έρχεται πολύ τουρισμός, έχουμε αρκετά χρήματα, δεν χρειάζεται να αλλάξουμε κάτι. Νομίζω ότι τώρα που έχει σταθεροποιηθεί η οικονομία όσον αφορά τα κάτω ρίσκα της, τώρα είναι η ώρα να είμαστε πολύ πιο φιλόδοξοι και να καλύψουμε το πολύ σημαντικό χαμένο έδαφος, το οποίο έχουμε από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες όλες αυτές τις δεκαετίες».
