Με την υπογραφή νέων συλλογικών συμβάσεων στον τομέα της βιομηχανίας και της βιοτεχνίας, η εργατική κοινότητα αναμένει ουσιαστικές αλλαγές, καθώς οι υπάρχουσες συμβάσεις δεν έχουν ακόμα καταστεί υποχρεωτικές για όλο τον κλάδο.
Παρά τις πρόσφατες εξελίξεις, οι εργοδοτικές οργανώσεις όπως ο ΣΕΒ και η Ομοσπονδία Βιοτεχνών Αλουμινίου δεν εκπροσωπούν ακόμη το απαιτούμενο ποσοστό εργαζομένων. Η βιομηχανία μετάλλου στην Ελλάδα απασχολεί περίπου 145.000 εργαζόμενους. Ο ΣΕΒ, σύμφωνα με τον πρόεδρό του, Σπύρο Θεοδωρόπουλο, εκπροσωπεί επιχειρήσεις με περίπου 60.000 εργαζόμενους. «Αυτή την σύμβαση, την οποία μέχρι τώρα δεσμεύει μόνο τα μέλη μας, δεν είχε τη δυνατότητα ο Υπουργός να την επεκτείνει και να την κάνει καθολική», δήλωσε στο Real FM. Με την αναμενόμενη ψήφιση της Κοινωνικής Συμφωνίας το 2026, το απαιτούμενο ποσοστό για την επέκταση των συμβάσεων θα μειωθεί στο 40%.
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου, Παναγιώτης Δούκας, σημείωσε: «Η ΠΟΕΜ θα αξιοποιήσει τη δυνατότητα που δίνει η Κοινωνική Συμφωνία ώστε οι νέες κλαδικές συμβάσεις βιομηχανίας και βιοτεχνίας που υπέγραψε πρόσφατα, να κηρυχθούν γενικώς υποχρεωτικές». Ένας δεύτερος άξονας της Κοινωνικής Συμφωνίας αφορά τη μετενέργεια. Η υπουργός Εργασίας, Νίκη Κεραμέως, ανέφερε στο ΕΡΤnews Radio 105,8 ότι οι συμβάσεις που λήγουν θα διατηρούνται μέχρι την υπογραφή νέας. «Τι αλλάζει τώρα; Μετενεργούν τα πάντα», τόνισε. Η διαδικασία παραμένει περίπλοκη, ειδικά για εκείνους τους κλάδους που δεν έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να ρυθμίσουν συλλογικά τους όρους εργασίας.
«Πιστεύω ότι πλέον θα κάτσουν οι εργοδότες σοβαρά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», υπογράμμισε ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Επισιτισμού-Τουρισμού, Γιώργος Χότζογλου. Η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις παραμένει περιορισμένη. Κατά τον καθηγητή Εργατικού Δικαίου του ΑΠΘ, Άρι Καζάκο, «Χωρίς όμως το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής, δεν υπάρχει διαιτησία».
Σήμερα, μόνο το 25% των εργαζομένων καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις στην Ελλάδα, σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 55%. Αυτή η κατάσταση υπογραμμίζει την ανάγκη για εμβάθυνση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τη διασφάλιση πιο δίκαιων εργασιακών όρων.
