Απολιθώματα ηλικίας περίπου ενός εκατομμυρίου ετών, που ανακαλύφθηκαν σε ένα σπήλαιο της Νέας Ζηλανδίας, αποκαλύπτουν ένα οικοσύστημα το οποίο ανθεί εδώ και αιώνες, προτού οι άνθρωποι πατήσουν το πόδι τους στην περιοχή. Αυτά τα απολιθώματα περιλαμβάνουν αρχαία πουλιά, αμφίβια και έναν μέχρι τώρα άγνωστο συγγενή του κακάπο, του διάσημου ενδημικού παπαγάλου της Νέας Ζηλανδίας.
Η ανακάλυψη έγινε από μια ερευνητική ομάδα από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, σε μια τοποθεσία κοντά στο Waitomo, στο Βόρειο Νησί.
Αυτή η σημαντική ανακάλυψη είναι η μεγαλύτερη συλλογή απολιθωμάτων χερσαίων σπονδυλωτών από την προϊστορία της Νέας Ζηλανδίας, που προσφέρει μια σπάνια ματιά στα οικοσυστήματα της περιοχής πολύ πριν την άφιξη του ανθρώπινου είδους.
Εξερευνώντας τη χαμένη βιοποικιλότητα της Νέας Ζηλανδίας
Στο εσωτερικό του σπηλαίου, εντοπίστηκαν απολιθώματα από 12 διαφορετικά είδη πτηνών και τέσσερα είδη βατράχων, τονίζοντας τη μεγάλη ποικιλία της πανίδας που υπήρχε εκείνη την εποχή.
Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Alcheringa: An Australasian Journal of Palaeontology» αναδεικνύει ότι η πανίδα της Νέας Ζηλανδίας περνούσε ήδη από σημαντικές αλλαγές πριν φτάσουν οι πρώτοι άνθρωποι.
Η περιοχή επηρεαζόταν από ισχυρές ηφαιστειακές εκρήξεις και ταχείες κλιματικές μεταβολές, οι οποίες οδηγούσαν σε εξαφάνιση ορισμένων ειδών και ταυτόχρονα έδιναν την ευκαιρία για την εξέλιξη νέων.
Ένας χαμένος κόσμος πτηνών
Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, αναπληρωτής καθηγητής Τρέβορ Γουόρθι από το Πανεπιστήμιο Flinders, δήλωσε ότι τα απολιθώματα αποκαλύπτουν μια εντελώς διαφορετική κοινότητα πτηνών από αυτή που γνωρίζουμε σήμερα.
«Πρόκειται για μια νέα, άγνωστη ορνιθοπανίδα της Νέας Ζηλανδίας, η οποία είχε αντικατασταθεί από εκείνη που συνάντησαν οι άνθρωποι χιλιάδες χρόνια αργότερα», τόνισε. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι περίπου το 33%-50% των ειδών εξαφανίστηκε πριν καν οι άνθρωποι φτάσουν στην περιοχή.
Γεωλογία και κλιματικές αλλαγές
Οι απώλειες αυτές φαίνεται να οφείλονται κυρίως σε φυσικές περιβαλλοντικές αλλαγές. Ο Δρ. Πολ Σκόφιλντ, παλαιοντολόγος και ανώτερος επιμελητής στο Μουσείο Canterbury, συμμετείχε στη μελέτη επισημαίνοντας ότι οι εξαφανίσεις προκλήθηκαν από «σχετικά γρήγορες κλιματικές μεταβολές και καταστροφικές ηφαιστειακές εκρήξεις».
Η ανακάλυψη αυτή γεφυρώνει ένα από τα μεγαλύτερα κενά στην ιστορία των απολιθωμάτων της Νέας Ζηλανδίας. Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες είχαν στοιχεία για τη ζωή στην περιοχή πριν από 20 έως 16 εκατομμύρια χρόνια, αλλά η περίοδος που ακολούθησε ήταν σχεδόν άγνωστη.
«Οι ανασκαφές μας στο St. Bathans στην Κεντρική Οτάγκο προσφέρουν μια εικόνα της ζωής στην Αοτεαρόα πριν από 20 έως 16 εκατομμύρια χρόνια.
Αυτά τα νέα ευρήματα ρίχνουν φως στην περίοδο των 15 εκατομμυρίων ετών από τότε έως 1 εκατομμύριο χρόνια πριν», εξήγησε ο Δρ. Σκόφιλντ, σημειώνοντας ότι απουσίαζε ένα ολόκληρο κεφάλαιο από την αρχαία ιστορία της Νέας Ζηλανδίας.
Ανακαλύπτοντας τον αρχαίο συγγενή του καπάκο
Μέσα στα σημαντικότερα ευρήματα είναι ένα νέο είδος παπαγάλου, το Strigops insulaborealis, που είναι συγγενικό με τον κακάπο. Σήμερα, ο κακάπο είναι ο μόνος παπαγάλος στον κόσμο που δεν μπορεί να πετάξει. Ωστόσο, η ανάλυση των απολιθωμένων οστών δείχνει ότι ο αρχαίος συγγενής του είχε πιο αδύναμα πόδια, υποδεικνύοντας ότι ίσως διατηρούσε την ικανότητα πτήσης.
Επίσης, βρέθηκαν απολιθώματα ενός εξαφανισμένου προγόνου του τακαχέ, καθώς και ενός είδους περιστεριού στενά συγγενικού με τα περιστέρια bronzewing της Αυστραλίας. Η ακριβής χρονολόγηση των απολιθωμάτων πραγματοποιήθηκε λόγω της ανακάλυψής τους ανάμεσα σε δύο στρώματα ηφαιστειακής τέφρας.
Αυτά τα νέα ευρήματα προσφέρουν ένα κρίσιμο σημείο αναφοράς για την κατανόηση της εξέλιξης της πανίδας της Νέας Ζηλανδίας. Μέχρι τώρα, οι περισσότερες μελέτες επικεντρώνονταν στις οικολογικές αλλαγές μετά την ανθρώπινη άφιξη πριν από περίπου 750 χρόνια. Αντιθέτως, η νέα έρευνα δείχνει ότι οι ισχυρές φυσικές δυνάμεις, όπως τα υπερηφαίστεια και οι δραματικές κλιματικές μεταβολές, διαμόρφωναν τη βιοποικιλότητα της χώρας εδώ και περισσότερα από ένα εκατομμύριο χρόνια.
