Με αφορμή την τηλεοπτική του συνύπαρξη με την Άννα Λιβαθυνού και τον Στέφανο Σίσκο, ο Νίκος Ρογκάκος παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο Τύπος Tv και τη δημοσιογράφο Κατερίνα Θεοδωροπούλου. Ο έμπειρος παρουσιαστής και δημοσιογράφος του ΑΝΤ1 μίλησε για τη διαδρομή του, για όσα επέλεξε να κρατήσει μέσα στα χρόνια και, κυρίως, για το πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ενημέρωσης σήμερα. Στον πυρήνα της σκέψης του βρίσκεται μια σταθερή αρχή που μοιάζει να τον καθοδηγεί σε κάθε βήμα: «Έχω μάθει ότι πίσω από κάθε είδηση υπάρχουν άνθρωποι και ιστορίες που αξίζουν σεβασμό».
Η φράση αυτή δεν λειτουργεί απλώς ως ένα ωραίο απόσπασμα μιας συνέντευξης. Συμπυκνώνει ένα ολόκληρο επαγγελματικό ήθος: ότι η επικαιρότητα δεν είναι μόνο τίτλοι, αριθμοί, «κλικ» και τηλεθέαση, αλλά πραγματικές ζωές. Και γι’ αυτό απαιτεί προσοχή, ακρίβεια και, πάνω απ’ όλα, σεβασμό.
Νίκος Ρογκάκος: «Έχω μάθει ότι πίσω από κάθε είδηση υπάρχουν άνθρωποι και ιστορίες που αξίζουν σεβασμό»
Σε ερώτηση για το αν έχει κάνει απολογισμό της επαγγελματικής του πορείας, ο Νίκος Ρογκάκος είναι ξεκάθαρος: τον κάνει συχνά, αλλά όχι με τα κλασικά κριτήρια της «επιτυχίας» ή της χρονικής διάρκειας. Δεν τον απασχολεί τόσο πόσο «μεγάλη» φαίνεται μια διαδρομή προς τα έξω, όσο το τι άφησε πίσω της προς τα μέσα: τι έμαθε, τι βελτίωσε, τι θα έκανε διαφορετικά την επόμενη φορά.
Αυτή η οπτική απομακρύνει τη συζήτηση από το εύκολο αφήγημα των σταθμών και των επιτευγμάτων και τη φέρνει εκεί που έχει ουσία: στη διαρκή εξέλιξη. Στη δημοσιογραφία, άλλωστε, η πραγματικότητα αλλάζει από λεπτό σε λεπτό. Όποιος σταματά να μαθαίνει, πολύ γρήγορα μένει πίσω — όχι γιατί δεν έχει εμπειρία, αλλά γιατί δεν έχει προσαρμοστικότητα.
Τι κρατάει από την επαγγελματική του διαδρομή
Όταν καλείται να πει τι κρατάει από όλα αυτά τα χρόνια, η απάντησή του δεν περιορίζεται σε στιγμές προβολής ή σε τηλεοπτικά «ρεκόρ». Κρατάει, όπως λέει, τους ανθρώπους που γνώρισε και τις μεγάλες δημοσιογραφικές στιγμές που έζησε. Είναι χαρακτηριστικό ότι πρώτα έρχονται οι άνθρωποι και μετά τα γεγονότα, σαν να θέλει να υπενθυμίσει ότι οι ειδήσεις δεν συμβαίνουν σε κενό, αλλά μέσα σε σχέσεις, συνεργασίες, αποστολές και κοινές προσπάθειες.
Πάνω απ’ όλα, όμως, ξεχωρίζει κάτι που για πολλούς είναι ο πιο απαιτητικός στόχος σε έναν δημόσιο ρόλο: την εμπιστοσύνη του κοινού. Τη χαρακτηρίζει «τη μεγαλύτερη ανταμοιβή» αλλά και «τη μεγαλύτερη ευθύνη». Και πράγματι, η εμπιστοσύνη δεν είναι δεδομένη, ούτε «κερδίζεται μια φορά». Χτίζεται αργά, με συνέπεια, και μπορεί να χαθεί γρήγορα αν ο δημοσιογράφος ξεχάσει ότι στο τέλος της ημέρας κρίνεται από την αξιοπιστία του.
Το μεγαλύτερο μάθημα από την ενημέρωση: τίποτα δεν είναι δεδομένο
Για το μεγαλύτερο μάθημα που πήρε από τη δουλειά του, ο Νίκος Ρογκάκος επιμένει σε μια αρχή που ακούγεται απλή, αλλά στην πράξη είναι δύσκολη: να μη θεωρείς ποτέ τίποτα δεδομένο. Η επικαιρότητα, όπως σημειώνει, σε δοκιμάζει καθημερινά, σε εκπλήσσει και σου θυμίζει ότι χρειάζονται διαρκής προετοιμασία, ταπεινότητα και υπευθυνότητα.
Η φράση αυτή αγγίζει την ουσία της δημοσιογραφικής ρουτίνας: το απρόβλεπτο. Μια είδηση μπορεί να σπάσει οποιαδήποτε στιγμή, ένα δεδομένο μπορεί να ανατραπεί, μια πληροφορία μπορεί να χρειαστεί άμεση διασταύρωση. Εκεί δεν αρκεί η εμπειρία· απαιτείται ψυχραιμία, ακρίβεια και η ικανότητα να ξεχωρίζεις τι είναι ουσιαστικό και τι είναι θόρυβος.
Ο σεβασμός πίσω από τον τίτλο
Η πιο δυνατή, όμως, παρατήρησή του παραμένει η ίδια: «Έχω μάθει ότι πίσω από κάθε είδηση υπάρχουν άνθρωποι και ιστορίες που αξίζουν σεβασμό». Σε μια εποχή όπου η ταχύτητα συχνά ανταγωνίζεται την ποιότητα και όπου οι ειδήσεις διακινούνται με ρυθμούς που δεν αφήνουν περιθώριο για δεύτερες σκέψεις, αυτή η υπενθύμιση λειτουργεί σαν πυξίδα.
Γιατί ο σεβασμός δεν είναι αφηρημένη έννοια. Σημαίνει να μετράς τις λέξεις σου όταν μιλάς για μια τραγωδία. Να αποφεύγεις τον εύκολο εντυπωσιασμό. Να θυμάσαι ότι οι πρωταγωνιστές της είδησης μπορεί να είναι άνθρωποι που πονάνε, που φοβούνται, που εκτίθενται. Και ότι ο τρόπος που παρουσιάζεται μια ιστορία μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο την κοινή γνώμη, αλλά και τη ζωή των ίδιων των ανθρώπων που εμπλέκονται.
Ένα συμπέρασμα που μένει
Η συνέντευξη του Νίκου Ρογκάκου δεν είναι μια τυπική αναδρομή σε μια καριέρα. Είναι μια υπενθύμιση για το τι σημαίνει να υπηρετείς την ενημέρωση με συνέπεια: να κάνεις συχνά τον δικό σου απολογισμό, να κρατάς τους ανθρώπους, να προστατεύεις την εμπιστοσύνη του κοινού και να μην επαναπαύεσαι ποτέ.
Και τελικά, όλα επιστρέφουν στον ίδιο πυρήνα αξιών: «Έχω μάθει ότι πίσω από κάθε είδηση υπάρχουν άνθρωποι και ιστορίες που αξίζουν σεβασμό». Αν αυτή η φράση καθοδηγεί τον τρόπο που δουλεύει ένας δημοσιογράφος, τότε δεν λειτουργεί απλώς ως επαγγελματικό μότο — γίνεται εγγύηση ότι η είδηση θα παραμείνει ανθρώπινη, όπως ακριβώς οφείλει να είναι.
