Ο Νεπαλέζος Σέρπα που επέζησε ως εκ θαύματος επί μία εβδομάδα μόνος στις παγωμένες πλαγιές του Έβερεστ, περνώντας μάλιστα τρεις ολόκληρες ημέρες στο βάθος μιας παγετωνικής ρωγμής, αφηγήθηκε στο Γαλλικό Πρακτορείο τη συγκλονιστική ιστορία της διάσωσής του και το πώς κατάφερε να ξεγελάσει τον θάνατο.
«Είμαι πολύ χαρούμενος που επέστρεψα. Νόμιζα ότι θα πέθαινα εκεί», δήλωσε ο Ντάουα Σέρπα, ο οποίος αναρρώνει πλέον σε διαμέρισμα στην Κατμαντού, κοντά στην οικογένειά του.
Ο 57χρονος βρέθηκε ζωντανός στις 4 Ιουνίου, σχεδόν κατά τύχη, σε μικρή απόσταση από τον Καταυλισμό Βάσης της υψηλότερης κορυφής του πλανήτη. Ο αποκαλούμενος «Χίλαρι», προς τιμήν του θρυλικού ορειβάτη Έντμουντ Χίλαρι, εργαζόταν ως μάγειρας στον Καταυλισμό 2 για τη μικρή εταιρεία αναβάσεων Himalayan Traverse Adventure.
Παρότι δεν είχε ποτέ φτάσει στην κορυφή του Έβερεστ, η εταιρεία του ζήτησε να αντικαταστήσει έναν οδηγό βουνού. Στις 28 Μαΐου έφτασε μέχρι το «Μπαλκόνι», σε υψόμετρο 8.400 μέτρων. Καθώς έπεφτε η νύχτα, ξεκίνησε την κατάβαση μαζί με τον Βρετανό ορειβάτη Κρις Θραλ, τον Πολωνό Μάριους Κμιελέφσκι και τον οδηγό βουνού Πασάνγκ Κάτζι Σέρπα.
Ο Κρις Θραλ ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που τον είδε, σε υψόμετρο περίπου 7.900 μέτρων. Όπως αφηγήθηκε ο ίδιος ο Ντάουα, καθυστερούσε επειδή του είχε τελειώσει το οξυγόνο και ζήτησε από τον Θραλ να συνεχίσει χωρίς εκείνον.
«Του είπα να προχωρήσει και ότι θα τον έφτανα. Όταν όμως τελείωσε το οξυγόνο μου, δεν μπορούσα πλέον να κουνήσω τα χέρια και τα πόδια μου. Έμεινα κρεμασμένος από το σχοινί για περίπου μισή ώρα», είπε.
Επιβίωση στις παγωμένες σκηνές του υψομέτρου
Μόνος και εξαντλημένος, κατάφερε να φτάσει αργά σε μια σκηνή, όπου βρήκε λίγα ζυμαρικά.
«Τα έφαγα και ξαναβρήκα το κουράγιο μου. Μετά κατέβηκα στον Καταυλισμό 3, στα 7.100 μέτρα», όπου πέρασε τη νύχτα ακούγοντας τις εκκωφαντικές ριπές του ανέμου.
«Ζέστανα νερό, ετοίμασα λίγο χυλό και έφαγα».
Στο μεταξύ, η υπόλοιπη ομάδα είχε φτάσει στον Καταυλισμό 2 και είχε ενημερώσει την εταιρεία. Ωστόσο, οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης καθυστέρησαν να ξεκινήσουν.
Ο Σέρπα διέθετε δορυφορικό τηλέφωνο, αλλά δεν κατάφερε να το θέσει σε λειτουργία, ενώ οι μπαταρίες του ασυρμάτου του είχαν εξαντληθεί.
Την επόμενη ημέρα συνέχισε την πορεία του και έφτασε στον Καταυλισμό 2. Ωστόσο, και εκεί όλοι οι υπόλοιποι ορειβάτες είχαν ήδη αποχωρήσει. Για ακόμη μία φορά βρέθηκε μόνος.
Η πτώση στον παγετώνα Χούμπου
Σχεδίαζε να φτάσει στον Καταυλισμό Βάσης με μία μόνο προσπάθεια. Καθώς όμως διέσχιζε τον επικίνδυνο παγετώνα Χούμπου, γλίστρησε και έπεσε σε μια βαθιά ρωγμή.
«Γλίστρησα και έπεσα. Έμεινα κρεμασμένος εκεί για πολλή ώρα», θυμάται.
Την ίδια στιγμή κουβαλούσε έναν σάκο βάρους 28 κιλών, που περιείχε οκτώ άδειες φιάλες οξυγόνου και τους υπνόσακους των πελατών. Όταν τα χέρια του δεν άντεχαν άλλο, άφησε το φορτίο να πέσει. Λίγο αργότερα, εξαντλημένος, αφέθηκε να πέσει και ο ίδιος.
«Χτύπησα το κεφάλι μου, αλλά προσγειώθηκα σε επίπεδη επιφάνεια», είπε, εξηγώντας ότι τραυματίστηκε στο πόδι.
Ψάχνοντας στις τσέπες του, βρήκε παγωμένη σοκολάτα, μπισκότα και λυοφιλημένο καφέ.
«Δεν είχα ζεστό νερό. Έσπαγα πάγο για να δροσίσω το στόμα μου».
Δύο νύχτες εγκλωβισμένος στο κενό
Στις 3 Ιουνίου, έξι ημέρες μετά την έναρξη της περιπέτειάς του, άκουσε ένα ελικόπτερο να πετά από πάνω του. Ωστόσο, βρισκόταν βαθιά μέσα στη ρωγμή.
«Ήξερα ότι είχε φτάσει ελικόπτερο, άκουγα τον θόρυβο, αλλά δεν μπορούσα να το δω».
Ο Ντάουα Σέρπα παρέμεινε παγιδευμένος εκεί για δύο νύχτες, αδυνατώντας να σκαρφαλώσει στα λεία και κάθετα τοιχώματα.
«Δεν είχα πού να πάω. Αναρωτιόμουν αν θα ζούσα ή αν θα πέθαινα. Ήλπιζα μόνο να έρθει κάποιος να με σώσει. Αλλά δεν ήρθε κανείς. Αυτό που με έσωσε ήταν μια χιονοστιβάδα».
Η χιονοστιβάδα γέμισε τη ρωγμή με χιόνι, επιτρέποντάς του να βρει στηρίγματα και να συρθεί προς τα έξω.
«Ήταν πολύ δύσκολο. Χρειάστηκα περίπου μία ώρα, πιασμένος από τον πάγο και γαντζωμένος με τα κραμπόν. Όταν έφτασα σε επίπεδο έδαφος, κατάλαβα ότι θα ζούσα».
Η διάσωση και η επιστροφή στην Κατμαντού
Στη συνέχεια εντόπισε ένα σχοινί καθοδήγησης και το ακολούθησε σέρνοντας προς τα κάτω, μέχρι που έφτασε κοντά στον Καταυλισμό Βάσης. Εκεί, το πρωί της 4ης Ιουνίου, τον βρήκε μια ομάδα Νεπαλέζων που συμμετείχε σε επιχείρηση καθαρισμού του Έβερεστ από τα απορρίμματα που αφήνουν πίσω τους οι ορειβάτες.
«Ήμουν καταχαρούμενος που τους είδα. Τότε κατάλαβα ότι θα ζούσα».
Μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στην Κατμαντού, όπου οι γιατροί αντιμετώπισαν το κάταγμα στον μηρό του, τα κρυοπαγήματα και τη σοβαρή αφυδάτωση.
Η απίθανη ιστορία επιβίωσής του προκάλεσε συγκίνηση στην ορειβατική κοινότητα, αλλά και οργή στην οικογένειά του, η οποία καταγγέλλει καθυστερήσεις και αστοχίες στις προσπάθειες εντοπισμού του. Η κυβέρνηση του Νεπάλ διεξάγει έρευνα για την υπόθεση.
Όταν ρωτήθηκε αν σκοπεύει να επιστρέψει στο βουνό για εργασία, ο Ντάουα Σέρπα ήταν κατηγορηματικός:
«Δεν θα γυρίσω ποτέ. Ίσως μόνο για μια πεζοπορία».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
