Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Ευάγγελος Βενιζέλος, αναφέρθηκε σε μια «θεσμική συνωμοσία» με πολιτικά κίνητρα που έπληξε την έννοια του κράτους Δικαίου, κατά την κατάθεσή του ως μάρτυρας στη δίκη των πρώην προστατευόμενων μαρτύρων στην υπόθεση Novartis. «Η Βουλή, παραβιάζοντας κατάφωρα το Σύνταγμα, αντί να απαλλάξει τους δέκα πολιτικούς για τους οποίους διαβιβάστηκε η δικογραφία, ανέπτυξε μια νομική θεωρία ισχυριζόμενη ότι τα αδικήματα αυτά δεν εμπίπτουν στα καθήκοντά μας», δήλωσε.
Σημείωσε ότι έχει σημασία ποιος συνέλαβε την ιδέα, προσθέτοντας ότι ο κατηγορούμενος κατέθεσε ψευδώς εν γνώσει του. «Υπήρχαν, ωστόσο, και ηθικοί αυτουργοί, ακόμη και ηθικοί αυτουργοί των ηθικών αυτουργών. Ο κατηγορούμενος εξυπηρετούσε τους δικούς του σκοπούς, αλλά υπήρχε και ο δόλος του ηθικού αυτουργού», τόνισε.
Αναφερόμενος σε έναν από τους δύο κατηγορούμενους, επεσήμανε: «Γνώριζε ότι οι καταθέσεις του ήταν ψευδείς και τις έδωσε. Αυτό αποδεικνύει την ύπαρξη ηθικού αυτουργού». Όταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου ρώτησε αν υπήρχαν ηθικοί αυτουργοί, ο Βενιζέλος απάντησε: «Προφανώς. Τα πρόσωπα που είχα μηνύσει, όπως ο τότε πρωθυπουργός και υπουργοί… Η αλυσίδα είναι μεγάλη. Το δικαστήριο οφείλει να εντοπίσει τους ηθικούς αυτουργούς. Ήταν κανείς που δεν γνώριζε αυτή τη μέθοδο; Μιλάμε για απαράδεκτα πράγματα. Ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε από μόνος του να στήσει τη σκευωρία της Novartis. Στην αιτιολογία σας, ο νομικός και ο ιστορικός του μέλλοντος θα αναζητήσουν στοιχεία για την ηθική αυτουργία. Πολιτικά, τα κίνητρα των ηθικών αυτουργών ήταν προφανή, ενώ το κίνητρο του κατηγορούμενου σχετίζεται με την αυτοπροστασία του».
