«Η κυβέρνηση να συγκαλύψει, τι; Το θεωρώ πάρα πολύ μεγάλη ύβρη», ανέφερε η βουλευτής της ΝΔ Ντόρα Μπακογιάννη μιλώντας στην εκπομπή του ΕΡΤNews «Στο Κέντρο» και τον Γιώργο Κουβαρά, ερωτηθείσα σχετικά με τις εξελίξεις στο θέμα της πολύνεκρης τραγωδίας στα Τέμπη και την πολιτική αντιπαράθεση που μαίνεται.
Ενώ πρόσθεσε σχετικά, μεταξύ άλλων:
«Αισθάνομαι γενικώς πάρα πολύ άσχημα διότι θεωρώ ότι αυτό το οποίο γίνεται είναι τρομακτικά άδικο για αυτά τα παιδιά που χάθηκαν και για τους γονείς αυτών των παιδιών, αλλά και για ένα ολόκληρο λαό, ο οποίος παρακολουθεί αυτή την ιστορία και ακούει από το πρωί μέχρι το βράδυ τις κατηγορίες της συγκάλυψης (…)
Το θεωρώ πάρα πολύ μεγάλη ύβρη (…) Μπορεί να συμβαίνει και σε άλλες χώρες, αλλά για τη χώρα μας είναι κάτι το οποίο δεν έχει ξανασυμβεί και μαζί με αυτούς τους γονείς δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα χειρότερο από το να χάνεις το παιδί σου. Συμπάσχει ολόκληρη η Ελλάδα. Η κυβέρνηση να συγκαλύψει, τι;».
Είπε ακόμα:
«Αυτά θα πορίσματα τα παρήγγειλε η κυβέρνηση (…) Απευθύνθηκε σε τρία διαφορετικά ερευνητικά κέντρα πανεπιστήμια, εμπειρογνώμονες, για να μάθει ακριβώς τι συμβαίνει. Ο πρωθυπουργός της χώρας δεν είναι σταθμάρχης, δεν είναι υπάλληλος του ΟΣΕ».
Συνέχισε λέγοντας, ανάμεσα σε άλλα: «Ένα πράγμα δεν υπήρξεQ συγκάλυψη. Γιατί η συγκάλυψη είναι ύβρις. Ένας άνθρωπος, μία κυβέρνηση έχει δύο λόγους. Πρώτον, έχει το λόγο να απαντήσει στον ελληνικό λαό, στους γονείς, πρωτίστως στους ανθρώπους. Δεύτερον, στον ελληνικό λαό. Και τρίτον, στον εαυτό της. Για να αυτοπροστατεύεται για αύριο. Άρα έχει κάθε λόγο να βάλει το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων και να ψάξει να βρει την αλήθεια».
«(…) Ο Μητσοτάκης ήταν κατεστραμμένος την ώρα που γύρισε από τα Τέμπη. Δεν τον ενδιέφερε τίποτα άλλο παρά να βρει την αλήθεια. Την αιτία, τους φταίχτες για να μην ξαναγίνει ποτέ αυτό το πράγμα».
«(…) Λοιπόν, δεν μπορείς να βγαίνεις και να λες ότι κάποιοι από εμάς -βάζω τον εαυτό μου μέσα και ας μην είμαι στην κυβέρνηση- συγκάλυψαν. Πώς θα δω εγώ τον Πλακιά στα μάτια, αύριο το πρωί; Τον άνθρωπο που έχασε δύο κορίτσια και μία ανιψιά. Το λέω και ανατριχιάζω. Πως θα τον δω στα μάτια εάν υπάρχει παραμικρή υποψία ότι πήγαμε να καλύψουμε κάτι; Δεν υπάρχει περίπτωση. Όλα τα άλλα μπορώ να τα ακούσω. Όλα τα άλλα. Πέστε μου ότι δεν ήμασταν ικανοί να κάνουμε το Α ή ότι υπήρξε λάθος στο Β ή ότι μέσα στον πανικό έγιναν λάθος αποφάσεις (…) Μπροστά στους συγγενείς των θυματων δεν μιλάς».
