Ο Γιάννης Φακίνος είναι ο συνθέτης που βρίσκεται πίσω από μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Κατερίνας Λιόλιου — τραγούδια που έγιναν σύνθημα στα live, πέρασαν στα stories και, λίγο-πολύ, τα έχουμε όλοι σιγοτραγουδήσει. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζει και ο «Λογαριασμός», ένα κομμάτι που από «απλή συμμετοχή στον δίσκο» κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο να μετατραπεί σε viral φαινόμενο. Και όπως αποκάλυψε ο ίδιος, τίποτα από όσα συνέβησαν εκείνη τη μέρα δεν ήταν προγραμματισμένο.
Καλεσμένος στην εκπομπή «Το κάνουμε καλοκαιρινό» στο MAD TV, ο Γιάννης Φακίνος μίλησε με τον χαρακτηριστικό, αυθόρμητο τρόπο του για το πώς προέκυψε η απόφαση να παρουσιαστεί το τραγούδι ζωντανά — τόσο ξαφνικά, που ούτε ο ίδιος δεν προλάβαινε να το πιστέψει. Κι όμως, αυτή η παρόρμηση ήταν που «έγραψε» τελικά την ιστορία του τραγουδιού.
Ο «Λογαριασμός» και το απίθανο παρασκήνιο πριν από το live
Η ιστορία ξεκινά σχεδόν κινηματογραφικά: κίνηση, ταλαιπωρία, ένας δρόμος που δεν οδηγεί εύκολα στον προορισμό και ένα live που πρέπει να γίνει οπωσδήποτε. Όπως περιέγραψε ο Γιάννης Φακίνος, εκείνη την ημέρα οι αγρότες είχαν κλείσει την Εθνική οδό, με αποτέλεσμα οι μετακινήσεις να μοιάζουν με «λαβύρινθο» από παραδρόμους.
«Είμαι μια μέρα στην κίνηση… χαμένοι όλοι, δεν ξέρουμε πώς θα φτάσουμε στη Λαμία, σε ένα χριστουγεννιάτικο live», είπε χαρακτηριστικά. Μέσα σε αυτό το χάος, χτυπάει το τηλέφωνο. Στην άλλη άκρη της γραμμής, η Κατερίνα Λιόλιου με μια φράση που έμελλε να αλλάξει τα πάντα: «Σήμερα θα πούμε τον “Λογαριασμό”».
Για τον Φακίνο, η ανακοίνωση αυτή ήταν σοκ. Όχι επειδή δεν πίστευε στο τραγούδι, αλλά επειδή μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε αντιμετωπιστεί ως το επόμενο «όπλο» του live. «Ήταν ένα απλό κομμάτι στον δίσκο. Αυτό ήτανε», εξήγησε. Ένα τραγούδι που προοριζόταν να υπάρχει στο tracklist, χωρίς να έχει χτιστεί γύρω του κάποια ιδιαίτερη στρατηγική.
Το πιο απίστευτο; Το κομμάτι είχε σταλεί πολύ πρόσφατα. «Της λέω: “Ρε, προχθές το έστειλα. Τι τόνο θα το πεις;”», ανέφερε, τονίζοντας ότι δεν είχαν κάνει ούτε καν πρόβα στο studio. Ούτε τσεκάρισμα φωνητικών, ούτε σιγουριά για την ερμηνευτική προσέγγιση, ούτε καν την άνεση που δίνει μια δοκιμή με την μπάντα.
Κι όμως, η Κατερίνα ήταν αποφασισμένη. «“Όχι”, μου λέει, “θα το πούμε”». Μια επιμονή που, όπως φαίνεται, δεν ήταν πείσμα αλλά ένστικτο: το ένστικτο ενός καλλιτέχνη που «πιάνει» πότε ένα τραγούδι είναι έτοιμο να περάσει από το studio στην πραγματική ζωή — εκεί όπου κρίνεται από το κοινό.
Από ένα πιανάκι στο κινητό στο viral ρεφρέν
Φτάνοντας τελικά στη Λαμία, η προετοιμασία ήταν σχεδόν… αυτοσχέδια. Ο Γιάννης Φακίνος περιέγραψε ότι βρέθηκαν σε ένα καμαρίνι με ένα «πιανάκι στο κινητό», προσπαθώντας να βρουν άρον-άρον τον σωστό τόνο για τη φωνή της. «Να δούμε τον τόνο της, πώς θα το παίξουμε για να το πει», είπε, εξηγώντας πως εκείνη τη στιγμή ακόμη και οι στίχοι χρειάζονταν τσεκάρισμα για να «ρολάρουν» σωστά πάνω στη μελωδία.
Κι όμως, από αυτή την πρόχειρη, σχεδόν αγχωτική διαδικασία, προέκυψε «αυτό που έγινε», όπως το έθεσε ο ίδιος: ένα τραγούδι που έφυγε από το καμαρίνι και ανέβηκε στη σκηνή με ελάχιστο χρόνο προετοιμασίας — για να καταλήξει, λίγο μετά, να τραγουδιέται από εκατοντάδες στόματα.
Το σημείο-κλειδί που δείχνει το μέγεθος της επιτυχίας ήρθε μόλις 1,5 εβδομάδα αργότερα. Ο Γιάννης Φακίνος επισκέφθηκε το μαγαζί όπου εμφανιζόταν η Κατερίνα Λιόλιου και έζησε κάτι που, όπως παραδέχτηκε, δεν περίμενε: μόλις ξεκίνησε το ρεφρέν, το κοινό το τραγουδούσε ολόκληρο.
«Δεν το πίστευα… το παίξαμε κυριολεκτικά πριν 1,5 εβδομάδα», είπε, αποτυπώνοντας ακριβώς αυτό το παράδοξο της σύγχρονης μουσικής πραγματικότητας: ένα κομμάτι μπορεί να εκτοξευθεί όχι ύστερα από μήνες προβολής, αλλά μέσα σε λίγες μέρες, αν «κουμπώσει» με τη στιγμή, το κοινό και την ενέργεια του live.
«Θα έχεις τρελαθεί»: Η φράση που τα λέει όλα
Φυσικά, δεν έλειψε και η ανθρώπινη αντίδραση του δημιουργού. Όταν η Κατερίνα του είπε ότι «σήμερα θα το πούμε», εκείνος απάντησε όπως θα απαντούσε κάθε επαγγελματίας που σκέφτεται πρακτικά: «Θα έχεις τρελαθεί. Ξέχασέ το, δεν προλαβαίνω». Χρόνος για πρόβα δεν υπήρχε, σιγουριά δεν υπήρχε, οι συνθήκες ήταν εναντίον τους.
Κι όμως, η αποφασιστικότητα της τραγουδίστριας ήταν απόλυτη: «Δεν ξέρω πώς θα γίνει αλλά σήμερα θα το πούμε». Και τελικά, αυτό ακριβώς συνέβη: το τραγούδι ειπώθηκε, ακούστηκε, καταγράφηκε στη μνήμη του κόσμου και πήρε τη θέση του ανάμεσα στις πιο πολυσυζητημένες επιτυχίες της.
Ο «Λογαριασμός» δεν έγινε μεγάλος μόνο επειδή ήταν ένα καλό τραγούδι. Έγινε μεγάλος επειδή βρήκε το σωστό timing, ειπώθηκε με θάρρος πριν «τελειοποιηθεί» και απέδειξε ότι κάποιες φορές η μαγεία του live προηγείται της στρατηγικής. Και όπως δείχνει η αφήγηση του Γιάννη Φακίνου, όταν το ένστικτο, το ταλέντο και η τόλμη συναντιούνται, τότε ο «Λογαριασμός»… βγαίνει και με το παραπάνω.
