Ο Γιώργος Λάγιος σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση: «Το κακό είναι μεγάλο, εκτίμησαν τη συγνώμη μου αλλά δεν με συγχώρησαν»

Προτού ασχοληθώ με την ψυχολογία και προτού αντιληφθώ πόσες μορφές έχει η βία. Γι’ αυτό ένα από τα βιβλία μου, το “Ντροπή σου, Ολίβια” ασχολείται με την ψυχολογική βία που ασκείται μέσα από τη χειριστικότητα, την υποτίμηση, τη χειραγώγηση, τη λεκτική βία, την επιβολή με ένταση φωνής, το να κάνεις μια γυναίκα να αισθανθεί λιγότερη απ’ ότι είναι, να τη βγάλεις τρελή.

Όλα αυτά τα μάθαμε πρόσφατα. Παλαιότερα σου έλεγαν: “Εντάξει, και τι σου είπε; Δεν σε χτύπησε”. Ένας άνθρωπος μπορεί να διαλύσει τη ζωή του συνανθρώπου του, να τον οδηγήσει στο νοσοκομείο, μόνο με λόγια, χωρίς να τον έχει ακουμπήσει.

Έχεις ζητήσει συγνώμη από πρώην συντρόφους σου;

Ναι, όταν συνειδητοποίησα τα λάθη μου.

Αποδέχεται ένας άνθρωπος τη συγνώμη όταν έχει κακοποιηθεί;

Νομίζω πως την εκτίμησαν. Δεν θεωρώ ότι με συγχώρησαν. Το κακό είναι μεγάλο. Σε τραυματίζει σε τέτοιο βαθμό που σε ακολουθεί σε επόμενες σχέσεις. Χάνεις την εμπιστοσύνη σου. Έχω πληγώσει γυναίκες, όπως και με έχουν πληγώσει, στο παρελθόν. Πλέον έχω πάει στο άλλο άκρο. Είμαι βαθιά προσεκτικός με τα συναισθήματα – και των άλλων και τα δικά μου.