Από το 2022, ο Καναδάς μοιράζεται χερσαία σύνορα με την ΕΕ – συγκεκριμένα με τη Δανία – στο ακατοίκητο νησί Χανς στην Αρκτική, το οποίο καλύπτει μόλις 1,3 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το σύνορο εκτείνεται κατά μήκος μιας σχισμής στο νησί, που εκτείνεται από βορρά προς νότο.
Η διαμάχη μεταξύ των κατά τα άλλα φιλικών κρατών διήρκεσε σχεδόν μισό αιώνα. Οι δύο χώρες απέχουν ακριβώς 18 χιλιόμετρα από το νησί, γεγονός που τους επιτρέπει να διεκδικήσουν τον βράχο βάσει του διεθνούς δικαίου.
“Πριν από τέσσερα χρόνια, η τότε υπουργός Εξωτερικών του Καναδά Mélanie Joly ανακοίνωσε: “Έχουμε νέα χερσαία και θαλάσσια σύνορα”. “Βάζουμε τέλος σε μια διαμάχη που πολλοί αποκαλούσαν “πόλεμο του ουίσκι”. Νομίζω ότι ήταν ο πιο φιλικός από όλους τους πολέμους”, πρόσθεσε.
Αναφερόταν στην πρακτική κατά την οποία Καναδοί και Δανοί στρατιώτες, οι οποίοι επισκέπτονταν τη βραχώδη έκταση από τη δεκαετία του 1970, αφαιρούσαν τις σημαίες των αντιπάλων τους και τις αντικαθιστούσαν είτε με καναδικό ουίσκι είτε με δανέζικα σναπς για να υπογραμμίσουν τις διεκδικήσεις τους.
Κοινές αξίες
Οι ρίζες της στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ της Οτάβα και των Βρυξελλών χρονολογούνται από το 1959, όταν οι επίσημες σχέσεις καθιερώθηκαν με την υπογραφή της συμφωνίας συνεργασίας για τις ειρηνικές χρήσεις της ατομικής ενέργειας μεταξύ της Οτάβα και της τότε Euratom.
Η σχέση αυτή είναι, σύμφωνα με την Καναδική κυβέρνηση, “βασισμένη σε κοινές αξίες, μια μακρά ιστορία στενής συνεργασίας και ισχυρούς δεσμούς μεταξύ των ανθρώπων”. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπογραμμίζει “τους ιστορικούς, πολιτιστικούς, πολιτικούς και οικονομικούς δεσμούς μεταξύ των λαών της Ευρώπης και του Καναδά” και χαρακτηρίζει την Οτάβα ως έναν από τους στενότερους εταίρους της.
Τόσο η ΕΕ όσο και ο Καναδάς δίνουν εδώ και καιρό έμφαση στην ελευθερία, τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το ελεύθερο εμπόριο και μια διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες. Και οι δύο είναι φιλελεύθερες δημοκρατίες με οικονομία της αγοράς. Οι κοινωνικές τους πολιτικές είναι επίσης παρόμοια προσανατολισμένες, δίνοντας έμφαση, μεταξύ άλλων, σε ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της υγειονομικής περίθαλψης, των συντάξεων και της κοινωνικής ασφάλισης.
Το 2016, υπέγραψαν μια σημαντική συμφωνία στρατηγικής εταιρικής σχέσης (SPA), η οποία εμβάθυνε τη συνεργασία στην περιβαλλοντική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, καθώς και στην καινοτομία, την εκπαίδευση και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την ίδια χρονιά, ενέκριναν επίσης τη Συνολική Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία (CETA), η οποία καταργεί τους περισσότερους δασμούς, μειώνει τη γραφειοκρατία και ενθαρρύνει τις επενδύσεις.
Ορισμένοι Καναδοί ακτιβιστές έχουν διαμαρτυρηθεί κατά της συμφωνίας στο παρελθόν, φοβούμενοι, μεταξύ άλλων, την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, τις απειλές για την τοπική γεωργία και την αποδυνάμωση των δημοκρατικών προτύπων. Διαδηλωτές βγήκαν επίσης στους δρόμους σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις.
Covid, Ουκρανία και Τραμπ
Η πανδημία Covid έφερε στη συνέχεια την ΕΕ και την Οτάβα πιο κοντά. Από την αρχή, και οι δύο πλευρές έλαβαν μέτρα για την υποστήριξη της διεθνούς αλληλεγγύης. Τον Μάιο του 2020, διοργάνωσαν από κοινού μια διάσκεψη υπό την ηγεσία των Βρυξελλών για την παγκόσμια αντιμετώπιση του κορονοϊού, υποστηρίζοντας τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τις προσπάθειες συντονισμού της παγκόσμιας αντιμετώπισης της πανδημίας. Αργότερα, και οι δύο εταίροι υποστήριξαν επίσης την πρόσβαση σε εμβόλια στις φτωχότερες χώρες.
Μετά την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, η ΕΕ και ο Καναδάς τάχθηκαν σταθερά στο πλευρό του Κιέβου. Απάντησαν στη στρατιωτική επίθεση της Μόσχας με συντονισμένες αντιρωσικές κυρώσεις και παρέχοντας στην Ουκρανία ολοκληρωμένη υποστήριξη – ασφάλεια, οικονομική, υλική και ανθρωπιστική.
Η εμβάθυνση των δεσμών Καναδά-ΕΕ ενισχύθηκε και από την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ της Οτάβα και της Ουάσινγκτον πέρυσι μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Οι απειλές του Τραμπ να προσαρτήσει τον Καναδά και να δημιουργήσει μια 51η πολιτεία των ΗΠΑ, μαζί με τους διψήφιους δασμούς που επέβαλε σε ορισμένα αγαθά, εξόργισαν το καναδικό κοινό και οδήγησαν σε μια σαφή νίκη του φιλελεύθερου Μαρκ Κάρνεϊ στις εκλογές του 2025. Η δημοτικότητα του Τραμπ μεταξύ των Καναδών έπεσε σε ιστορικό χαμηλό πέρυσι, με το 77% των ερωτηθέντων να μην πιστεύει ότι κάνει σωστές κινήσεις στην εξωτερική πολιτική.
Η σχέση μεταξύ των ΗΠΑ και του Καναδά παραμένει τεταμένη -για οικονομικούς, γεωπολιτικούς λόγους και λόγους ασφαλείας- και είναι προς το συμφέρον και των δύο χωρών να βρουν κοινό έδαφος, σημειώνει το Politico. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Μεξικό και ο Καναδάς έχουν ορίσει την 1η Ιουλίου ως προθεσμία για να ξεκινήσουν μια επίσημη αναθεώρηση της ηπειρωτικής εμπορικής τους συμφωνίας, η οποία δημιούργησε μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου το 2020.
Οι συνομιλίες, ωστόσο, απέχουν ακόμη πολύ από ένα αίσιο τέλος. Ο εμπορικός αντιπρόσωπος των ΗΠΑ Τζέιμισον Γκριρ απείλησε πρόσφατα με “λήψη μέτρων” για τη συνεχιζόμενη καναδική απαγόρευση εισαγωγών αμερικανικού αλκοόλ σε πολλές επαρχίες, ενώ ο υπουργός Εμπορίου Χάουαρντ Λούτνικ δήλωσε ότι οι Καναδοί διαπραγματευτές “είναι άχρηστοι”, έγραψε το Politico, προσθέτοντας ότι η τελική συμφωνία θα είναι πιθανώς οικονομικά καταστροφική για τον Καναδά.
Έξαρση συναλλαγών
Εν τω μεταξύ, το διμερές εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ της Οτάβα και της ΕΕ αυξάνεται – συνολικά από 125 δισ. ευρώ το 2024 σε 178,6 δισ. ευρώ πέρυσι, με την ΕΕ να είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Καναδά μετά τις ΗΠΑ και τον Καναδά να είναι ο 12ος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της ΕΕ. Περίπου το ένα τέταρτο των εξαγωγών της ΕΕ είναι μηχανήματα, ενώ χημικά και φαρμακευτικά προϊόντα διακινούνται επίσης μέσω του ωκεανού.
Σε αντίθετη κατεύθυνση, εξάγονται παραδοσιακά κυρίως ορυκτά. Ο Καναδάς διαθέτει κρίσιμα ορυκτά, όπως λίθιο και σπάνιες γαιες.
Ενίσχυση της Αρκτικής Συμμαχίας
Ο Κάρνεϊ έχει μιλήσει ανοιχτά τον τελευταίο χρόνο για επανεξέταση των σχέσεων με τις ΗΠΑ και για την ανάγκη διαφοροποίησης των στρατιωτικών και ενεργειακών συμμαχιών, υποστηρίζοντας την ενίσχυση της συνεργασίας με “αξιόπιστους συμμάχους” στην Ευρώπη και αλλού που υποστηρίζουν μια διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες.
Η αυξανόμενη ενεργητικότητα της Ρωσίας και της Κίνας στην Αρκτική και οι πρόσφατες δηλώσεις του Τραμπ σχετικά με την πιθανή προσάρτηση της Γροιλανδίας έχουν εντείνει τις προσπάθειες για την επέκταση της στρατηγικής συνεργασίας στο πλαίσιο της Σκανδιναβικής Συμμαχίας. Τον Μάρτιο του 2026, οι ηγέτες του Καναδά και των σκανδιναβικών χωρών της Ευρώπης συναντήθηκαν στο Όσλο και δεσμεύτηκαν δημοσίως για εμβάθυνση της συνεργασίας, πιο τακτικές συναντήσεις και διεθνή συνεργασία με βάση το κράτος δικαίου.
NTB/Thomas Fure
Οι ηγέτες τόνισαν την ανάγκη να διασφαλιστεί η ασφάλεια της Αρκτικής και συζήτησαν τη στενότερη συνεργασία στους τομείς της ενεργειακής ασφάλειας, των αλυσίδων εφοδιασμού για κρίσιμα ορυκτά και του εμπορίου. Ο Κάρνεϊ επίσης ανακοίνωσε τον Μάρτιο μια επένδυση ύψους 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην άμυνα της Αρκτικής και στις σκανδιναβικές υποδομές.
Κατά τη διάρκεια της περυσινής συνόδου κορυφής Καναδά-ΕΕ στις Βρυξέλλες, ο Κάρνεϊ υπέγραψε μια νέα συμφωνία εταιρικής σχέσης στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας. Με την ευκαιρία αυτή, δήλωσε ότι ο Καναδάς είναι “η πιο ευρωπαϊκή από τις μη ευρωπαϊκές χώρες”. Σύμφωνα με ορισμένους σχολιαστές, πρόκειται πρωτίστως για πολιτική ρητορική που είναι κοινωνιολογικά και ιστορικά αμφισβητήσιμη.
“Είναι δύσκολο να εκτιμήσουμε εμπειρικά αν ο Καναδάς είναι η πιο ευρωπαϊκή από τις μη ευρωπαϊκές χώρες, αλλά τελικά μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι η προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα μέλη της είναι ένα θεμιτό και αναγκαίο σχέδιο, ανεξάρτητα από το αν υιοθετούμε πλήρως τη ρητορική του Κάρνεϊ για την ευρωπαϊκότητά μας”, σχολίασε τις παρατηρήσεις του πρωθυπουργού, σύμφωνα με τον καθηγητή πολιτικών επιστημών Ντανιέλ Μπελάντ του Ινστιτούτου Μελέτης του Καναδά στο Πανεπιστήμιο McGill.
Γαλλικός υπαινιγμός
Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Νοέλ Μπαρό διατύπωσε τον Μάρτιο, προφανώς εν μέρει αστειευόμενος, την ιδέα ότι ο Καναδάς θα μπορούσε μια μέρα να ενταχθεί στην Ένωση. “Εννέα χώρες είναι επί του παρόντος επίσημα υποψήφιες για ένταξη στην ΕΕ. Άλλες θα μπορούσαν να τις ακολουθήσουν”, δήλωσε ο Barrot. “Η Ισλανδία σε λίγες εβδομάδες ή μήνες. Και ίσως και ο Καναδάς κάποια στιγμή”, πρόσθεσε.
Το σχόλιο του Μπαρό δεν παρουσιάστηκε ως συγκεκριμένη πολιτική πρόταση, αλλά μάλλον ως μέρος ενός ευρύτερου επιχειρήματος ότι η ΕΕ γίνεται μια “τρίτη υπερδύναμη” ικανή να εξισορροπήσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας, σημειώνει το Politico. Επίσης, ο Φινλανδός πρόεδρος Αλεξάντερ Στουμπ πρότεινε αργότερα στον Κάρνεϊ να “επανεξετάσει” την ένταξή του στην ΕΕ.
Ο Καναδός πρωθυπουργός Κάρνεϊ δήλωσε σε απάντηση ότι δεν σχεδιάζει μια τέτοια κίνηση. “Η σύντομη απάντηση είναι όχι”, δήλωσε στις αρχές Απριλίου. “Δεν είναι αυτή η πρόθεση. Δεν είναι αυτός ο δρόμος που ακολουθούμε”, τόνισε.
Στον Καναδά, για παράδειγμα, ο πρώην αναπληρωτής πρωθυπουργός της Αλμπέρτα Τόμας Λουκάζουκ, ο οποίος είναι πολωνικής καταγωγής, προωθεί την ιδέα, αλλά άλλοι πολιτικοί αντιτίθενται σε αυτήν, επειδή, μεταξύ άλλων, φοβούνται ότι θα προσθέσουν περισσότερη γραφειοκρατία στους υφιστάμενους ομοσπονδιακούς και επαρχιακούς κανόνες, σύμφωνα με την Global News.
Στο παρελθόν, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen χαρακτήρισε επίσης την ιδέα ως απαράδεκτη. Ωστόσο, τον Μάρτιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε ανακοίνωσή του ζήτησε την εμβάθυνση των σχέσεων με την Οτάβα.
Πολλοί Καναδοί τάσσονται υπέρ
Εν τω μεταξύ, μια δημοσκόπηση της YouGov Canada πέρυσι διαπίστωσε ότι το 42% των Καναδών θα υποστήριζε την ένταξη. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Μαρτίου του τρέχοντος έτους από την Spark Advocacy, μια πλειοψηφία Καναδών πιστεύει ήδη ότι η χώρα θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο ένταξης στην Ένωση σε μια εποχή τεταμένων γεωπολιτικών σχέσεων.
Επιπλέον, μια πρόσφατη δημοσκόπηση του European Political Monthly διαπίστωσε ότι το αίσθημα αυτό αντανακλάται και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Περισσότερο από το σαράντα τοις εκατό των ερωτηθέντων στα πέντε μεγαλύτερα κράτη μέλη της ΕΕ – Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Πολωνία και Ισπανία – δηλώνουν ότι θα συμφωνούσαν να δεχτούν τον Καναδά. Οι Γερμανοί (55%) είναι οι πιο πιθανοί να το κάνουν, ακολουθούμενοι από τους Ισπανούς (51%) και τους Πολωνούς (46%).
Το Άρθρο 49 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει ότι “κάθε ευρωπαϊκό κράτος … μπορεί να υποβάλει αίτηση προσχώρησης στην Ένωση”. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να σέβεται τις αξίες της ΕΕ. Όταν ο νότιος γείτονας της ΕΕ, το Μαρόκο, υπέβαλε αίτηση προσχώρησης το 1987, η αίτησή του απορρίφθηκε, ακριβώς με την αιτιολογία ότι δεν ήταν ευρωπαϊκό κράτος. Σύμφωνα με μερικούς σχολιαστές, η γεωγραφία είναι απλώς το κλειδί, με τον Καναδά να είναι και να παραμένει μια χώρα της Βόρειας Αμερικής.
Η ευρωπαϊκή νοοτροπία
Αν και η πλήρης ένταξη είναι απίθανη βραχυπρόθεσμα και δεν υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια για την πραγματοποίησή της, δεν είναι αδύνατη δεδομένης της αυξανόμενης γεωπολιτικής αναταραχής, σημειώνει το Politico, το οποίο απευθύνθηκε σε εμπειρογνώμονες της ΕΕ. “Το να είσαι Ευρωπαίος είναι περισσότερο μια νοοτροπία”, λέει η Giselle Bosse, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ.
“Νομικά και τυπικά, το ευρωπαϊκό κράτος δεν είναι πραγματικά καθορισμένο, και εξετάζοντας το παρελθόν, είχαμε ευρωπαϊκά κράτη που κατά μία έννοια δεν περιορίζονταν στην ευρωπαϊκή ήπειρο”, επισήμανε ο Bosse, ο οποίος επεσήμανε ότι οι χώρες της ΕΕ διαθέτουν υπεράκτια εδάφη στην Καραϊβική, τον Ειρηνικό και την Αρκτική.
Θεωρεί τους Καναδούς “κατά μία έννοια ειδικούς Ευρωπαίους” για λόγους όπως η πίστη τους στο κράτος πρόνοιας, τα πολιτικά και νομικά τους συστήματα που βασίζονται σε ευρωπαϊκά πρότυπα και η ηπειρωτική καταγωγή πολλών κατοίκων της χώρας.
Ο Frank Schimmelfennig, καθηγητής ευρωπαϊκών πολιτικών επιστημών στο ETH της Ζυρίχης, έχει παρόμοια άποψη. “Ο Καναδάς θα μπορούσε σίγουρα να πληροί τις προϋποθέσεις”, δήλωσε στο Politico. Και αυτό γιατί, όπως λέει, “από πολλές απόψεις είναι πιθανώς πιο κοντά σε αυτές τις ευρωπαϊκές αξίες, θεσμούς και πολιτικές από πολλές από τις σημερινές υποψήφιες χώρες”.
Ο Augusto Lopez-Claros, πρώην οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και εκτελεστικός διευθυντής του Φόρουμ Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, πιστεύει επίσης ότι η ιδέα θα μπορούσε να εφαρμοστεί, αλλά θα απαιτούσε ορισμένες προσαρμογές στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Lopez-Claros υπενθύμισε ότι η συνθήκη μπορεί να αναθεωρηθεί με ομόφωνη συναίνεση όλων των κρατών μελών. Στη συνέχεια, κάθε χώρα θα πρέπει να επικυρώσει τις αλλαγές στο νομοθετικό της σώμα. “Ο Καναδάς συμπεριφέρεται ήδη ως μέλος του θεσμικού κλαμπ που βασίζεται σε αξίες και είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση”, δήλωσε ο Lopez-Claros στο CBC.
Είπε ότι η Οτάβα είναι πολύ ευάλωτη απέναντι στις ΗΠΑ και ότι η ένταξή της στην ΕΕ θα ενίσχυε την επιρροή της στο εξωτερικό. “Εάν ο κόσμος κινείται προς ρυθμιστικά μπλοκ που διαμορφώνονται από κοινές αξίες … τότε ο Καναδάς πρέπει να αποφασίσει πού θέλει να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Προς το παρόν, δεν κάθεται σε κανένα τραπέζι”, σημείωσε ο οικονομολόγος.
Ο David Coletto, διευθύνων σύμβουλος της Abacus Data, μιας καναδικής εταιρείας έρευνας αγοράς και δημοσκοπήσεων, δήλωσε στο CBC ότι δεν υπάρχει ακόμη μια μεγάλη εκστρατεία σε εξέλιξη στον Καναδά – μάλλον, πρόκειται για μια ιδέα στην οποία πολλοί άνθρωποι θα ήταν ανοιχτοί, αν την έπαιρναν σοβαρά υπόψη τους. Είπε ότι υπάρχει η αίσθηση στη χώρα ότι έχει προδοθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες συνεχίζουν να επιβαρύνουν την καναδική οικονομία με δασμούς σε βασικούς τομείς όπως το αλουμίνιο και ο χάλυβας, οπότε τέτοιες σκέψεις δεν προκαλούν τόσο μεγάλη έκπληξη.
Πιθανές αρνητικές επιπτώσεις
Ο Ian Bond, αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Ευρωπαϊκών Μεταρρυθμίσεων, είναι μάλλον επιφυλακτικός. Πιστεύει ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να υποστηριχθεί ότι ο Καναδάς είναι ευρωπαϊκή χώρα. “Ο Καναδάς θα έπρεπε τότε να χαράξει τελωνειακά σύνορα με τις ΗΠΑ και να εφαρμόσει τους δασμούς και τους κανονισμούς της ΕΕ στις αμερικανικές εισαγωγές… Αυτό θα ήταν απίστευτα καταστροφικό από οικονομική άποψη. Θα υπερέβαινε τα όποια οφέλη θα μπορούσε να περιμένει από την ένταξη (στην ΕΕ) για πολλά, πολλά χρόνια”, δήλωσε ο Bond στο Politico.
Η ανάγκη για ομόφωνη έγκριση από άλλες χώρες θα αποτελούσε επίσης πρόβλημα, πιστεύει ο Bond. “Πόσο συχνά οι Γάλλοι αγρότες ψήφισαν υπέρ του ελεύθερου εμπορίου με άλλα μέρη του κόσμου; … Είναι πιο πιθανό να βάλουν φωτιά σε κάτι σε μια προσπάθεια να το αποτρέψουν”, δήλωσε.
Άλλοι εμπειρογνώμονες επισημαίνουν επίσης τα μειονεκτήματα αυτής της τολμηρής κίνησης. “Ο Καναδάς θα πάψει ουσιαστικά να είναι κυρίαρχος παίκτης στις εμπορικές σχέσεις με άλλες χώρες. Αυτό σημαίνει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ελέγχει και θα αποφασίζει ποια θα είναι η εμπορική πολιτική του Καναδά. Δεν θα ήταν ο Καναδάς”, ανησυχεί η Μέρεντιθ Λίλι, πρώην σύμβουλος εμπορίου του Καναδού πρωθυπουργού Στίβεν Χάρπερ, η οποία τώρα διδάσκει διεθνή οικονομική πολιτική στο Πανεπιστήμιο Κάρλετον.
Τα καναδικά συμφέροντα θα αποδυναμωθούν σε μια τόσο μεγάλη ομάδα και η ένταξη στην ΕΕ θα περιπλέξει τις συνοριακές συνθήκες και τη μεταναστευτική πολιτική της χώρας, δήλωσε ο Lilly στο CBC. “Θα έπρεπε να εγγυηθούμε την ελεύθερη κυκλοφορία των Ευρωπαίων στον Καναδά. Και αυτό θα οδηγούσε αναγκαστικά τους Αμερικανούς να αυστηροποιήσουν (τους όρους στα) σύνορα ΗΠΑ-Καναδά, είτε πρόκειται για εμπόριο, είτε για ταξίδια, είτε για τουρισμό”, προειδοποίησε.
Ο συμπρόεδρος της ομάδας εμπειρογνωμόνων Οτάβα-ΗΠΑ, ο Φεν Όσλερ Χάμπσον του Πανεπιστημίου Κάρλετον, δήλωσε ότι η συμμετοχή του Καναδά στην ΕΕ είναι απαράδεκτη γι’ αυτόν. “Πρόκειται για ένα επισφαλές πολιτικό σχέδιο και δεν είναι μια γρήγορη λύση κατά των δασμών”, δήλωσε ο Hampson. “Η ένταξη είναι μια μακρά διαδικασία και ο Καναδάς θα ξεκινούσε από το μηδέν ως μη ευρωπαϊκή χώρα”, σημείωσε ο εμπειρογνώμονας.
Ο Χάμπσον δήλωσε ότι το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει η Οτάβα δεν είναι σε ποιο μπλοκ θα πρέπει να ενταχθεί, αλλά πώς θα αυξήσει το κόστος για την Ουάσινγκτον, ενώ θα “εκφοβίζει” τους γείτονές της με δασμούς.
Το ανανεωμένο ενδιαφέρον της Ισλανδίας για ένταξη
Ο Καναδάς δεν είναι η μόνη χώρα στην οποία πληθαίνουν οι φωνές για βαθύτερη συνεργασία με τις Βρυξέλλες. Η αστάθεια στις διατλαντικές σχέσεις και στην παγκόσμια πολιτική έχει κάνει την ισλανδική κυβέρνηση να επανεξετάσει την ένταξη στην ΕΕ. Σύμφωνα με την επικεφαλής της εκεί διπλωματίας, Thorgerdur Katrin Gunnarsdóttir, το νησί δεν πρέπει να μείνει “μόνο του”.
Το σκανδιναβικό κράτος αποφάσισε να διεξάγει δημοψήφισμα τον Αύγουστο για την επανάληψη των συνομιλιών για την ένταξη στην ΕΕ, αφού έγινε μάρτυρας της αντιπαράθεσης της Ουάσινγκτον με την Κοπεγχάγη και την ΕΕ για τη Γροιλανδία, σημειώνει το Euronews. Αν και η Ισλανδία είναι ήδη μέλος του ΝΑΤΟ, η ένταξη στην ΕΕ θα ενίσχυε την οικονομική ασφάλεια της χώρας, ενώ θα παρείχε περαιτέρω προστασία για το καθεστώς της μεταξύ των ομοϊδεατών κρατών, πιστεύει η Gunnarsdóttir.
Η Ισλανδία είναι μέλος της ενιαίας αγοράς μέσω της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) από το 1970, πράγμα που σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη σύμφωνα με τα ρυθμιστικά πρότυπα του μπλοκ. Το νησί είναι επίσης μέρος του χώρου Σένγκεν, οπότε η ισλανδική κυβέρνηση δήλωσε ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να ολοκληρωθούν έως το 2028.
Από την άλλη πλευρά, στην περίπτωση της Ουκρανίας, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, η διαδικασία θα μπορούσε να είναι χρονοβόρα. Η ΕΕ ξεκίνησε επίσημα τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με το Κίεβο στην πρώτη διακυβερνητική διάσκεψη τον Ιούνιο του 2024, αλλά η χώρα πρέπει να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις για να συμμορφωθεί με τους νόμους και τα πρότυπα της ΕΕ. Η ΕΕ εργάζεται ήδη για τη σταδιακή ενσωμάτωση της Ουκρανίας στην ενιαία αγορά της και για να επιτρέψει στους Ουκρανούς να απολαμβάνουν ορισμένα από τα οφέλη που απολαμβάνουν οι Ευρωπαίοι πολίτες.
Άλλες υποψήφιες χώρες είναι οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων και η Μολδαβία, οι οποίες προχωρούν με επιτυχία, αν και με αργούς ρυθμούς, προς την ΕΕ. Στην περίπτωση της Γεωργίας και της Τουρκίας, οι ανησυχίες των Βρυξελλών για το κράτος δικαίου και την παρακμή της δημοκρατίας έχουν καθυστερήσει τη διαδικασία, σημειώνει το Politico.
