Σοκαρισμένη είναι η ελληνική ομογένεια, όπως και όλοι οι κάτοικοι στην Αυστραλία μετά την ένοπλη επίθεση στην παραλία Μπόνταϊ, στο Σίδνεϊ, όπου δύο άνδρες άνοιξαν πυρ, σκοτώνοντας τουλάχιστον 16 ανθρώπους και τους τραυματίες να ανέρχονται μέχρι στιγμής στους 42. Τη σοκαριστική αυτή είδηση κλήθηκε να σχολιάσει στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές» με τους Βασίλη Αδαμόπουλο και Μαρία Γεωργίου, η κα Έλενα Ματσούκα, ραδιοφωνική παραγωγός και δασκάλα (διδάσκει ελληνικά σε παιδιά ομογενών).
Η κα Ματσούκα είπε αρχικά, “(…) Δυστυχώς, οι σκηνές αυτές που εκτυλίχθηκαν στο Σίδνεϊ-που έχουν περάσει τουλάχιστον 30 χρόνια, να δούμε τέτοιες σκηνές βίας-στιγμάτισαν πάρα πολύ αυτές τις γιορτινές ημέρες και, επειδή είμαι και δασκάλα στο ελληνικό σχολείο, αυτή την εβδομάδα τελείωσαν όλα τα ελληνικά σχολεία (…). Κλείσαμε την Παρασκευή και η ευχή όλων ήταν ότι θα γεμίσουν οι παραλίες μιας και το Σαββατοκύριακο αναμενόταν να έχει πάρα πολύ ζέστη και υγρασία (…)”.
Και συμπλήρωσε “Ξαφνικά οι περιγραφές που έχουμε-διότι, μένουμε και εμείς πολύ κοντά, αλλά έχω και φίλους που είναι ακριβώς στο σημείο και εκείνο που μου περιέγραψαν τις σκηνές της φρίκης-ήταν ότι οι άνθρωποι άκουσαν τους κρότους διότι μέσα σε 9 με 10 λεπτά δεν σταμάτησαν οι πυροβολισμοί. Στην αρχή ανυποψίαστοι και ξέρετε, στην ηρεμία του ήλιου και της θάλασσας θεωρούσαν ότι ήταν πυροτεχνήματα. Όταν όμως, είδαν, συνειδητοποίησαν το τι συμβαίνει και είδαν αστυνομίες, ελικόπτερα. Μέσα σε μηδέν χρόνο ανταποκρίθηκαν όμως, οι υπηρεσίες του κράτους και έτρεχαν πανικόβλητοι. Κρίμα, γιατί μέσα από αυτό αμαυρώθηκε η εικόνα. Είναι μία χώρα πολυπολιτισμική, μία χώρα η οποία προβάλλει την ενότητα της κοινότητας, Μία χώρα η οποία στηρίζει τις θρησκείες και δεν διαχωρίζει τους ανθρώπους, μας δίνει το δικαίωμα ελευθερίας (…)”.
Παράλληλα, πρόσθεσε “Αυτό που έγινε ήταν ένα πάγωμα, ένα μούδιασμα. Όσοι βρέθηκαν εκεί και αργότερα είδαν ή έμαθαν τις σκληρές εικόνες, πραγματικά οι άνθρωποι δεν μπορούν να το ξεπεράσουν. Είναι εικόνες που δεν τις έχει συνηθίσει η Αυστραλία, μία χώρα που σέβεται, όπως σας είπα, τα πάντα. Κι όμως, αυτές οι εικόνες ήταν αρκετές για να ξυπνήσουμε σήμερα όλοι με μία σκέψη: Το πώς και τα γιατί έχουν κολλήσει στο μυαλό όλων μας και ιδιαίτερα ενόψει των γιορτών και της Πρωτοχρονιάς. Ένα πρωτοφανές γεγονός που με οδυνηρό τρόπο μας δείχνει ότι η ασφάλεια δεν είναι δεδομένη και αν μοιάζει, μπορεί να ραγίσει μέσα σε μια στιγμή. Οι άνθρωποι πάντως ζητούν απαντήσεις και φοβούνται και ελπίζουν να είναι ένα γεγονός μεμονωμένο και να μην έχουμε ούτε αντίποινα αλλά ούτε κάποιες άλλες συνέπειες (…)”.
Τέλος, ερωτηθείσα να περιγράψει τις εικόνες που αντίκρισε, με τρεμάμενη φωνή δήλωσε “(…) Οι εικόνες ήταν τραγικές, παιδιά να πέφτουν κάτω, ανάπηροι άνθρωποι, όταν λέμε για 2.000 ανθρώπους, έτσι και εδώ, εμείς πρέπει να πούμε ότι πρέπει να ενωθούμε όπως ήμασταν. Πρέπει να ξανά εμπιστευτούμε τη χώρα μας με όλο αυτό που έγινε. Να το κρατήσουμε και σιωπηρά να θρηνήσουμε (…). Οπότε σιωπηρά θα πρέπει ναι μεν να συνεχίσει η ζωή, διότι αλλιώς θα τους δώσουμε χώρο, ότι κέρδισαν με τη βία. Όχι. Θα πάμε ξανά στο σημείο αυτό να τιμήσουμε αυτούς που φύγανε και να πούμε ότι η ελευθερία, η δημοκρατία και η ενότητα σε μια πολυπολιτισμική χώρα σαν την Αυστραλία δεν θα επιτρέψει άλλα τέτοια πράγματα“.
