Με αφορμή το θανατηφόρο ατύχημα με το 7χρονο κοριτσάκι που πέρασε μέσα από τζαμαρία στην Καλλιθέα η Αναστασία Μπαρμπούνη, παιδίατρος και καθηγήτρια Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής μίλησε στην εκπομπή «Συνδέσεις» του ΕΡΤNews για τα παιδικά ατυχήματα και όσα πρέπει να προσέχουμε.
«Αρχικά να σας ευχαριστήσω που παρόλο αυτό το τραγικό γεγονός ήταν η αφορμή να συζητήσουμε αυτό το ζήτημα που αφορά την πρώτη αιτία θανάτου και αναπηρίας των παιδιών τόσο στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα.
Τα ατυχήματα που απειλούν τα παιδιά μας είναι πολλά και ανάλογα με την ηλικία τους κυμαίνεται και η βαρύτητα και η ποικιλία τους. Τα συνηθέστερα είναι οι πτώσεις, οι δηλητηριάσεις, τα εγκαύματα, ο πνιγμός σε υγρό στοιχείο ή από εισροή ξένου σώματος και στους εφήβους τα τροχαία και φυσικά είναι πολύ δημοκρατικά, μπορούν να συμβούν σε όλους και σε ανύποπτο χρόνο, κυρίως στο σπίτι αλλά και έξω, στον δρόμο, στην παιδική χαρά, στο φιλικό περιβάλλον, στις διακοπές. Οπότε είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά» υπογράμμισε η κα Μπαρμπούνη.
Σχετικά με τις «παγίδες» για παιδικά ατυχήματα που υπάρχουν στο σπίτι η παιδίατρος τονίζει: «Τα παιδιά από τη φύση τους είναι μικροί εξερευνητές. Είναι γεμάτα περιέργεια και έτσι ο άνθρωπος με αυτό τον τρόπο την περιέργεια για την εξερεύνηση μαθαίνει. Δεν θέλουμε να τα κάνουμε να σταματήσουν να μαθαίνουν και να εξερευνούν. Θέλουμε όμως να φτιάξουμε ένα όσο γίνεται ασφαλές περιβάλλον για να τα θωρακίσουμε.
Αρχικά λοιπόν, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να εκτιμήσουμε τους κινδύνους κυρίως μέσα στο σπίτι μας, γιατί εκεί συμβαίνουν, όπως είπαμε, τα περισσότερα ατυχήματα. Από τη φύση μας έχουμε όλοι μας αυτή την αισιόδοξη αλλά απατηλή αίσθηση ότι δεν θα συμβεί σε εμάς, οπότε θα πρέπει να σκεφτούμε και τις πιθανές παγίδες.
Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι ότι τα μικρά παιδιά δεν τα αφήνουμε μόνα τους στο σπίτι χωρίς την επίβλεψή μας, ακόμη και αν θεωρούμε ότι είναι πάρα πολύ ώριμα.
Θα φροντίσουμε να μην γλιστρούν τα πατώματα μας και αν έχουμε σκάλες μες το σπίτι, να ασφαλίσουμε τις σκάλες στην άνοδο και την κάθοδο, να τοποθετήσουμε τα αντικείμενα τα οποία είναι επικίνδυνα, όπως είναι τα απορρυπαντικά, τα φάρμακα σε ένα ψηλότερο σημείο και να βάλουμε στις πόρτες και στα ντουλάπια μας αυτές τις παιδικές ασφάλειες για τα παιδιά.
Χθες μίλαγα με έναν εκπαιδευτικό που έχει μεγαλώσει και ζει στην Αμερική, αλλά τώρα ζει στη Λέσβο και μου έλεγε για τα τζάμια και τις μεγάλες αυτές οι γυάλινες επιφάνειες, ότι θα μπορούσαν να καλυφθούν με κάποια μεμβράνη, έτσι ώστε όταν χτυπήσει ένα παιδί επάνω να μην κατακερματίζονται.
Μπορούμε να απομακρύνουμε από το μπαλκόνι και από τα παράθυρα γλάστρες ή άλλα αντικείμενα, τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν για τα παιδιά ένα σκαλοπάτι για να ανέβουν και να πηδήξουν από το μπαλκόνι. Να ασφαλίσουμε τις ηλεκτρικές μας εγκαταστάσεις. Τοποθετούμε στις πρίζες μας όλα αυτά τα προστατευτικά έτσι ώστε το παιδί να μην μπορεί να ακουμπήσει.
Στο παιδικό δωμάτιο επειδή τα ατυχήματα από τις μελέτες ξέρουμε ότι συμβαίνουν κυρίως στο σαλόνι και στο παιδικό δωμάτιο, θα πρέπει να υπάρχει κεντρικός φωτισμός. Αυτά τα πολύ ωραία φωτιστικά δαπέδου, τα πορτατίφ δεν ενδείκνυνται για την παιδική ηλικία, γιατί μπορεί να αποτελούν ένα κίνδυνο, έναν παράγοντα για τα παιδιά να πάθουν ηλεκτροπληξία.
Στα σπίτια μπορούμε να βάλουμε ανιχνευτές καπνού ή να γνωρίζουμε που έχουμε κάποια μέσα πυρόσβεσης. Θα πρέπει να μην αφήνουμε εκτεθειμένα, ειδικά στα παιδιά, όταν έχουμε παιδιά μικρής ηλικίας, μικρά αντικείμενα, κουμπιά, χάντρες, μπαταρίες, ξηρούς καρπούς ή τσιγάρα. Τα παιδιά πολύ συχνά τους αρέσει να δοκιμάζουν και καταπίνουν τσιγάρα που είναι πολύ τοξικά για τα παιδιά.
Οπότε προσπαθούμε με αυτόν τον τρόπο να φτιάξουμε ένα ασφαλές περιβάλλον. Προσπαθούμε όταν θα κάνουμε μπάνιο το παιδί μας να ελέγξουμε τη θερμοκρασία του του νερού. Και το τελευταίο είναι να βάλουμε σε ένα εμφανές σημείο τον αριθμό του Κέντρου Δηλητηριάσεων και της Πυροσβεστικής.
Στον πανικό δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, οπότε καλό είναι αυτά να τα έχουμε έτοιμα για να μπορούμε να αντιδράσουμε και γρήγορα».
