Αδίστακτες ξένες εταιρείες χρησιμοποιούν εικόνες που έχουν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ) και προσποιούνται ότι είναι οικογενειακές επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου για να προσελκύσουν αγοραστές.
Οι πελάτες δηλώνουν ότι αισθάνονται «εντελώς εξαπατημένοι», αφού τους παραδόθηκαν φθηνά ρούχα και κοσμήματα, που είχαν αποσταλεί μαζικά από αποθήκες της Ανατολικής Ασίας, ενώ πίστευαν ότι αγοράζουν από ανεξάρτητες μπουτίκ της Αγγλίας.
Ένας από τους ιστότοπους ονομάζεται “C’est La Vie“, ένα κατάστημα που υποτίθεται ότι λειτουργεί από το ζευγάρι Εϊλίν και Πάτρικ εδώ και 29 χρόνια και εδρεύει στην ιστορική συνοικία Jewellery Quarter του Μπέρμινχαμ, αλλά έχει διεύθυνση επιστροφής στην Κίνα.
Ένας άλλος ιστότοπος που φαίνεται να χρησιμοποιεί εικόνες που έχουν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη είναι ο “Mabel & Daisy”, μια φαινομενικά κλασική εταιρεία ρούχων που ανήκει σε μητέρα και κόρη, η οποία ισχυρίζεται ότι εδρεύει στο Μπρίστολ, αλλά έχει διεύθυνση στο Χονγκ Κονγκ.
Περισσότερες από 500 κριτικές με ένα αστέρι για τις εταιρείες εμφανίζονται στην πλατφόρμα κριτικών Trustpilot, με τους πελάτες να παραπονιούνται ότι πληρώνουν υψηλές τιμές για φθηνά προϊόντα και χρεώνονται εξωφρενικά τέλη επιστροφής.
Ο οδηγός καταναλωτών Which? ανέφερε ότι η αυξανόμενη χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης επιτρέπει στους απατεώνες να παραπλανήσουν το κοινό σε «άνευ προηγουμένου» κλίμακα.
Η Advertising Standards Agency (ASA), η οποία πρόσφατα απαγόρευσε τις διαφημίσεις της Marble Muse, μιας κινεζικής εταιρείας ενδυμάτων που προσποιείται ότι εδρεύει στο Λονδίνο, δήλωσε ότι οι πλατφόρμες κοινωνικών μέσων μπορούν να παίζουν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του προβλήματος.
“C’est La Vie”
Με τα ζεστά χαμόγελά τους, τα επώνυμα πουκάμισα και τα ντουλάπια γεμάτα κοσμήματα πίσω τους, η Εϊλίν και ο Πάτρικ είναι η τέλεια εικόνα ενός επιτυχημένου ζευγαριού. Αλλά ίσως να είναι υπερβολικά τέλειοι.
«Παλαιότερα υπήρχαν προφανείς ενδείξεις, για παράδειγμα η τεχνητή νοημοσύνη είχε δυσκολία να δημιουργήσει ρεαλιστικά χέρια με πειστική τοποθέτηση των δακτύλων», είπε μετά την προβολή της ιστοσελίδας ο Μαρκ Λι, καθηγητής Τεχνητής Νοημοσύνης στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ.
«Η ιστοσελίδα φαίνεται καλοφτιαγμένη, αλλά οι εικόνες φαίνονται λίγο υπερβολικά τέλειες και σκηνοθετημένες για να είναι αληθινές».
Πρόσφατες διαφημίσεις για το C’est La Vie, το οποίο ισχυρίζεται ότι εδρεύει στο Κόλμορ Ρόου του Μπέρμιγχαμ, ανέφεραν ότι το ζευγάρι υπέστει μια τραγωδία. ο «αγαπημένος σύζυγος» της Εϊλίν, Πάτρικ, είχε πεθάνει και εκείνη έκλεινε την επιχείρηση με εκπτώσεις 80%.
«Αγωνίστηκα να κρατήσω ζωντανή τη μπουτίκ χειροποίητων κοσμημάτων μας, αλλά η θλίψη μου στέρησε τις δυνάμεις και πρέπει να κλείσω τις πόρτες μας», ανέφερε.
Ωστόσο, οι πελάτες που παρασύρθηκαν από την θλιβερή ιστορία δημοσίευσαν οργισμένες κριτικές στο Trustpilot για το ότι έλαβαν «κομμάτια ρητίνης» και «πλαστικά σκουπίδια».
«Αν μπορούσα να δώσω 0 αστέρια, θα το έκανα. Δεν υπάρχει τέτοια εταιρεία στο Μπέρμιγχαμ, δεν μπορώ να καταλάβω πώς το πίστεψα», ανέφερε ένας πελάτης.
Μέτρα προστασίας
O Sunny Pal, που διευθύνει το Astella Jewellery στο Μπέρμιγχαμ, δήλωσε ότι οι απάτες έβλαψαν τη φήμη της περιοχής Jewellery Quarter και αμαύρωσαν τη σκληρή δουλειά των τοπικών επιχειρήσεων.
«Τα ψέματα αφαιρούν την αξιοπιστία από τις οικογενειακές επιχειρήσεις που λειτουργούν εδώ και πολύ καιρό», είπε.
Λίγες ώρες μετά την πρώτη προσέγγιση του BBC προς την C’est La Vie, η ιστοσελίδα της ανέφερε ότι όλα τα προϊόντα της είχαν εξαντληθεί και η επιχείρηση έκλεισε με ένα μήνυμα από την Εϊλίν που έλεγε: «Συσκευάζουμε και αποστέλλουμε με προσοχή τις τελευταίες παραγγελίες που έχουν γίνει».
Το όνομα της επιχείρησης στην ιστοσελίδα της άλλαξε προσωρινά σε “Alice and Fred” πριν επιστρέψει στο εμπορικό σήμα C’est La Vie.
Τον περασμένο μήνα, σε απάντηση σε καταγγελία του BBC Watchdog, η ASA απαγόρευσε τις διαφημίσεις μιας λεγόμενης «βρετανικής» εταιρείας ενδυμάτων που χρησιμοποιούσε εικόνες με τριαντάφυλλα, πλακόστρωτα δρομάκια και τη βρετανική σημαία, ενώ τα προϊόντα της αποστέλλονταν από αποθήκη στην Ασία.
Η ρυθμιστική αρχή δήλωσε ότι θα συνεχίσει να λαμβάνει μέτρα κατά των παραπλανητικών διαφημίσεων.
Ωστόσο, ο εκπρόσωπός της πρόσθεσε: «Άλλες ρυθμιστικές αρχές και οι πλατφόρμες στις οποίες εμφανίζονται αυτές οι διαφημίσεις έχουν όλες να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος».
Η Σου Ντέϊβις, από την Which?, δήλωσε ότι οι ομάδες εμπορικών προτύπων «διαθέτουν πολύ περιορισμένους πόρους και δεν είναι καλά εξοπλισμένες» για να αντιμετωπίσουν τους ιστότοπους, πράγμα που σημαίνει ότι πολλοί από αυτούς ενδέχεται να μην διερευνηθούν.
«Αν και η ευθύνη δεν πρέπει να βαρύνει τους καταναλωτές, υπάρχουν μέτρα που μπορούν να λάβουν για να περιορίσουν τον κίνδυνο να καταλήξουν με προϊόντα κακής ποιότητας», είπε.
Οι αγοραστές πρέπει να ελέγχουν τις κριτικές στο διαδίκτυο για να δουν πώς έχουν αξιολογήσει άλλοι οι άνθρωποι τα προϊόντα και την εξυπηρέτηση πελατών της εταιρείας.
Αξίζει επίσης να ελέγξετε αν η εταιρεία εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι σελίδες με τους όρους και τις προϋποθέσεις μπορούν να αποκαλύψουν την τοποθεσία των επιχειρήσεων.
Ο καθηγητής Μαρκ Λι είπε ότι κάποια πράγματα που πρέπει να προσέξουμε είναι «εικόνες του ατόμου σε διαφορετικά περιβάλλοντα, με διαφορετικά φόντα και την συμπερίληψη πραγματικών, αναγνωρίσιμων τοποθεσιών».
Ωστόσο, προειδοποίησε: «Η τεχνητή νοημοσύνη βελτιώνεται καθημερινά και σύντομα η πρόκληση μπορεί να μην είναι να αποδείξουμε αν ο ιστότοπος έχει δημιουργηθεί από τεχνητή νοημοσύνη, αλλά αν υπάρχει πραγματικά κάποιος άνθρωπος που εμπλέκεται».
