Την ανησυχία του για την πορεία των πραγματικών μισθών σε παγκόσμια κλίμακα εκφράζει ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης), προειδοποιώντας ότι, παρότι οι ονομαστικές αυξήσεις συνεχίζονται, οι πραγματικοί μισθοί δέχονται ολοένα και μεγαλύτερη πίεση. Με άλλα λόγια, οι εργαζόμενοι σε πολλές χώρες βλέπουν το εισόδημά τους να βελτιώνεται πιο αργά από ό,τι πέρυσι, ενώ το κόστος ζωής και οι αλλαγές στην αγορά εργασίας διαμορφώνουν ένα πιο σύνθετο περιβάλλον. Η εικόνα που αναδεικνύεται από την έκθεση «Employment Outlook 2026» είναι σαφής: η παγκόσμια οικονομία κρατά ακόμη αντοχές στην απασχόληση, όμως η δυναμική των πραγματικών μισθών φαίνεται να επιβραδύνεται.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, ο ετήσιος ρυθμός αύξησης των πραγματικών μισθών στα κράτη-μέλη διαμορφώθηκε κατά μέσο όρο στο 2,2% το πρώτο τρίμηνο του 2026, έναντι 2,7% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025. Πρόκειται για μια μεταβολή που δεν περνά απαρατήρητη, καθώς δείχνει ότι η “ανάσα” που πήραν τα εισοδήματα την προηγούμενη χρονιά δεν συνεχίζεται με την ίδια ένταση.
Για την Ελλάδα, ο ρυθμός αύξησης των πραγματικών μισθών καταγράφηκε στο 3,5%, επίδοση υψηλότερη από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Αυτό, ωστόσο, δεν αναιρεί τη γενική τάση επιβράδυνσης που περιγράφει η έκθεση, ούτε εξασφαλίζει από μόνο του ότι οι εργαζόμενοι αισθάνονται ουσιαστική βελτίωση στην καθημερινότητά τους. Σε πολλές περιπτώσεις, το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει αύξηση, αλλά αν αυτή αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες και να αποκαταστήσει απώλειες προηγούμενων ετών.
Πραγματικοί μισθοί: γιατί επιβραδύνεται η άνοδος
Η επιβράδυνση στους πραγματικούς μισθούς συνδέεται με ένα σύνολο παραγόντων που λειτουργούν ταυτόχρονα. Από τη μία πλευρά, ο πληθωρισμός μπορεί να έχει αποκλιμακωθεί σε σχέση με τις κορυφώσεις προηγούμενων περιόδων, όμως οι τιμές σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, συμπιέζοντας την αγοραστική δύναμη. Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις σε αρκετές οικονομίες εμφανίζονται πιο επιφυλακτικές ως προς το μισθολογικό κόστος, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου η ανάπτυξη δεν είναι εξίσου ισχυρή παντού και οι προοπτικές παραμένουν αβέβαιες.
Ακόμη και όταν η αγορά εργασίας δείχνει “σφιχτή”, η μετατροπή αυτής της συνθήκης σε γρήγορες, γενικευμένες αυξήσεις πραγματικών μισθών δεν είναι δεδομένη. Η παραγωγικότητα, οι διαφορές μεταξύ κλάδων, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και η μεταβολή των δεξιοτήτων που ζητούνται στην αγορά παίζουν καθοριστικό ρόλο. Το αποτέλεσμα είναι μια πιο αργή, πιο άνιση βελτίωση εισοδημάτων, με σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ χωρών και ομάδων εργαζομένων.
Απασχόληση και συμμετοχή: ρεκόρ που κρύβουν προειδοποιήσεις
Παρά τις πιέσεις στους πραγματικούς μισθούς, τα επίπεδα απασχόλησης και συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό στον ΟΟΣΑ διατηρήθηκαν σε ιστορικά υψηλά ή πολύ κοντά σε αυτά. Το πρώτο τρίμηνο του 2026, το ποσοστό απασχόλησης έφθασε το 72,1% και το ποσοστό συμμετοχής το 76,7%. Οι αριθμοί αυτοί δείχνουν ότι η αγορά εργασίας συνεχίζει να “κρατά” και ότι, τουλάχιστον σε συνολικό επίπεδο, η δυνατότητα εύρεσης εργασίας παραμένει σχετικά ισχυρή.
Η συνολική απασχόληση στον ΟΟΣΑ ανήλθε στα 670 εκατομμύρια τον Μάιο του 2026, καταγράφοντας αύξηση περίπου 26% σε σχέση με το 2001. Η έκθεση προβλέπει ότι η απασχόληση θα αυξηθεί κατά 0,3% το 2026 και κατά 0,6% το 2027. Πρόκειται για θετικές αλλά συγκρατημένες εκτιμήσεις, που δείχνουν ότι η επέκταση της απασχόλησης συνεχίζεται, χωρίς όμως να επιταχύνεται.
Ωστόσο, ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι υπάρχουν περαιτέρω ενδείξεις εξασθένησης. Η ανεργία αυξάνεται ελαφρώς, οι τάσεις της απασχόλησης παρουσιάζουν σημάδια στασιμότητας και ο ρυθμός αύξησης της συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό επιβραδύνεται. Αυτές οι ενδείξεις δεν σημαίνουν απαραίτητα στροφή σε κρίση, αλλά λειτουργούν ως “καμπανάκι” για το πώς μπορεί να εξελιχθεί η αγορά εργασίας αν επιδεινωθούν οι οικονομικές συνθήκες.
Ανεργία: χαμηλά επίπεδα, αλλά όχι χωρίς μεταβολές
Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε στο 5% ή και χαμηλότερα για διάστημα άνω των τεσσάρων ετών, στοιχείο που υπογραμμίζει τη συνολική ανθεκτικότητα. Τον Μάιο του 2026 διαμορφώθηκε στο 4,9% και προβλέπεται να παραμείνει κοντά σε αυτό το χαμηλό επίπεδο καθ’ όλη τη διάρκεια του 2027.
Πίσω όμως από τη γενική εικόνα, καταγράφονται μετακινήσεις που αξίζει να παρακολουθηθούν. Το διάμεσο ποσοστό ανεργίας στον ΟΟΣΑ αυξήθηκε από 5,4% τον Μάιο του 2025 σε 5,7% τον Μάιο του 2026. Η άνοδος είναι μικρή, αλλά ενδεικτική μιας μεταβολής κλίματος: από την περίοδο έντονης ζήτησης για εργαζομένους σε μια πιο ισορροπημένη ή και πιο “συγκρατημένη” αγορά.
Νέοι πτυχιούχοι: ένας αυξανόμενος κίνδυνος στην είσοδο στην αγορά
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στους νέους πτυχιούχους πανεπιστημίου, οι οποίοι αντιμετωπίζουν ολοένα και υψηλότερο κίνδυνο ανεργίας σε σύγκριση με τους υπόλοιπους εργαζομένους. Η τάση αυτή, όπως σημειώνει η έκθεση, ξεκίνησε πολύ πριν από τη διάδοση των μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης (generative AI). Αυτό είναι κρίσιμο, γιατί δείχνει ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά σε μια νέα τεχνολογική “απειλή”, αλλά μάλλον σε βαθύτερες αιτίες: αναντιστοιχία δεξιοτήτων, μεταβαλλόμενες ανάγκες των επιχειρήσεων, δυσκολότερη μετάβαση από τις σπουδές στην εργασία και έντονος ανταγωνισμός για ποιοτικές θέσεις εισόδου.
Σε αυτό το πλαίσιο, η πίεση στους πραγματικούς μισθούς αποκτά διπλή σημασία: δεν επηρεάζει μόνο όσους ήδη εργάζονται, αλλά διαμορφώνει και το σημείο εκκίνησης για όσους προσπαθούν να μπουν στην αγορά εργασίας, καθορίζοντας προσδοκίες, επιλογές και προοπτικές.
