Ένα αρχείο στη Χάγη με 425.000 άτομα που κατηγορούνται για συνεργασία με τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αναμένεται να αποκαλυφθείτα από τα κεντρικά αρχεία των δικαστηρίων ειδικής δικαιοδοσίας (CABR), που δημιουργήθηκαν μετά την απελευθέρωση της Ολλανδίας από τους Συμμάχους.
Αρχικά, η πρόθεση ήταν να δημοσιευθεί το αρχείο διαδικτυακά στον ιστότοπο Oorlog voor de Rechter («ο πόλεμος ενώπιον των δικαστών»). Ωστόσο, η προοπτική έχει προκαλέσει ανησυχία στο κοινό, με την Ολλανδική Αρχή Προστασίας Δεδομένων (DPA) να προειδοποιεί ότι η δημοσίευση του αρχείου των φερόμενων συνεργατών των Ναζί στο διαδίκτυο θα παραβίαζε τη νομοθεσία περί απορρήτου.
Από τη δεύτερη ημέρα του 2025 το φυσικό αρχείο θα ανοίξει για το ευρύ κοινό.
Τους πρώτους τρεις μήνες του 2025, ερευνητές και απόγονοι θυμάτων και φερόμενων δραστών θα έχουν επίσης ψηφιακή πρόσβαση για πρώτη φορά στο ένα τέταρτο αυτής της εξαιρετικής βάσης δεδομένων, που στεγάζεται στα Εθνικά Αρχεία της Χάγης.
Οι συγγενείς έχουν ανάμεικτα συναισθήματα για αυτή την αλλαγή. «Είναι λίγο άβολο», είπε η Κόνι, 74 ετών, μία από τις τρεις αδερφές των οποίων το οικογενειακό ιστορικό είναι καταχωρημένο. «Δεν ξέρω τι θα μπορούσε τελικά να προκύψει από αυτό εάν οι άνθρωποι στο Google αναζητήσουν το επώνυμό μας».
Ωστόσο, ορισμένοι Ολλανδοί πιστεύουν ότι η διαφάνεια για το παρελθόν της χώρας εν καιρώ πολέμου, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής και γραφειοκρατικής συνεργασίας της, είναι ζωτικής σημασίας. Τα τρία τέταρτα του ολλανδικού εβραϊκού πληθυσμού -πάνω από 102.000 άτομα- σκοτώθηκαν από τους Ναζί, με την αντισημιτική συνεργασία του κράτους, της αστυνομίας και μέρους του ολλανδικού πληθυσμού.
Αυτό είναι ένα παρελθόν με το οποίο η χώρα μόλις τώρα αντιμετωπίζει, ανοίγοντας ένα εθνικό μουσείο Ολοκαυτώματος, ζητώντας δημόσια συγγνώμη και χρηματοδοτώντας έρευνα για τον ρόλο των ιδρυμάτων και των εταιρειών μεταφορών.
“Αυτό είναι μέρος της καταστολής των αναμνήσεων συνεργασίας των Ολλανδών αφού τιμωρήσαμε τους στρατιωτικούς και πολιτικούς συνεργάτες μας”, δήλωσε ο Johannes Houwink ten Cate, ομότιμος καθηγητής σπουδών του Ολοκαυτώματος στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. «Μπορώ να καταλάβω ότι τα παιδιά και τα εγγόνια των συνεργατών φοβούνται πλέον τις πιθανές συνέπειες, αλλά η προσωπική μου εμπειρία είναι ότι τα συναισθήματά τους ηρεμούν μόλις δουν τους φακέλους. Το άνοιγμά τους είναι ένα σημαντικό βήμα».
