Για τους 14 από τους 19 καταδικασθέντες, οι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι ως φυσικοί αυτουργοί, το δικαστήριο επέβαλε ποινές φυλάκισης από ένα έως δύο έτη, με τριετή αναστολή. Τα ποσά των επιχορηγήσεων που είχαν λάβει, όπως προέκυψε από την υπόθεση, κυμαίνονταν από 25.000 έως 85.000 ευρώ.
Οι υπόλοιποι πέντε καταδικασθέντες κρίθηκαν ένοχοι ως απλοί συνεργοί. Σε έναν από αυτούς επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους με αναστολή, ενώ στους άλλους τέσσερις επιβλήθηκαν χρηματικές ποινές, ύψους από 8.500 έως 11.000 ευρώ.
Παράλληλα, το δικαστήριο αναγνώρισε, κατά πλειοψηφία, σε 18 από τους 19 καταδικασθέντες το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου. Η υπόθεση αφορά τη χορήγηση κοινοτικών επιδοτήσεων σε πρόσωπα από την Κρήτη, τα οποία εμφανίζονταν ως ιδιοκτήτες ή μισθωτές εκτάσεων σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας. Μεταξύ των περιοχών που περιλαμβάνονταν στις δηλώσεις ήταν η Άνδρος, η Κάσος, η Κάλυμνος, η Νίσυρος, η Καστοριά και η Φλώρινα.
Η αγόρευση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα
Νωρίτερα, ο εντεταλμένος Ευρωπαίος Εισαγγελέας Διονύσης Μουζάκης είχε ζητήσει, κατά την αγόρευσή του, την ενοχή και των 22 κατηγορουμένων. Ο κ. Μουζάκης υποστήριξε ότι από την αποδεικτική διαδικασία δεν προέκυψε πραγματική αγροτική δραστηριότητα από την πλευρά των κατηγορουμένων, ικανή να δικαιολογήσει την καταβολή των ενισχύσεων.
«Οι εκτάσεις που εμφανίζονταν στις δηλώσεις βρίσκονταν σε μεγάλη απόσταση από τον τόπο κατοικίας των ενδιαφερομένων», ανέφερε ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας, επισημαίνοντας ότι δεν διαπιστώθηκε μεταφορά του ζωικού τους κεφαλαίου στις συγκεκριμένες περιοχές ούτε η πραγματοποίηση των απαιτούμενων αγροτικών εργασιών. Ειδική αναφορά έκανε επίσης στους πρώτους 16 κατηγορουμένους. Όπως υποστήριξε, υπέβαλαν ψευδείς δηλώσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς εμφανίζονταν ως ιδιοκτήτες εκτάσεων που, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, δεν τους ανήκαν.
