Την ώρα που το Ισραήλ «σφυροκοπούσε» την Τεχεράνη, ένας νεαρός μουσικός αψήφησε τον φόβο του και θέλησε να στείλει αντιπολεμικό μήνυμα και κουράγιο στους συμπατριώτες του, παίζοντας βιολί στη μέση ενός άδειου δρόμου στην πρωτεύουσα του Ιράν.
«Ήθελα απλώς να υπενθυμίσω στους συμπολίτες μου ότι ο υπέροχος ήχος της αγάπης και της μουσικής είναι πιο δυνατός από τον τρομακτικό ήχο των βομβών και των εκρήξεων», δήλωσε στο Middle East Eye ο μουσικός, ο οποίος δεν θέλησε να αποκαλύψει το όνομά του.
«Δεν ασχολούμαι καθόλου με την πολιτική, αλλά ήθελα να δώσω αγάπη στους ανθρώπους γύρω μου και να τους υπενθυμίσω ότι η ζωή συνεχίζεται».
While bombs fall on Tehran, a man plays this timeless song in the empty streets.
امشب در سر شوری دارم
Tonight, a thrill runs through my mind,
امشب در دل نوری دارم
Tonight, in my heart a light shines,The sound of a violin resists the explosions of war. pic.twitter.com/pAaUz51v7d
— Ali Hashem علي هاشم (@alihashem_tv) June 18, 2025
Το βίντεο του βιολιστή έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και παράδειγμα για άλλους, με την Ελμίρα, μια 25χρονη γυναίκα, να αποφασίζει να κάνει κάτι παρόμοιο.
«Από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος, σκεφτόμουν πώς θα μπορούσα να βοηθήσω τους γύρω μου που, όπως κι εγώ, ζουν με αυτούς τους τρομακτικούς ήχους», δήλωσε η Ελμίρα στο Middle East Eye.
«Σε τέτοιες στιγμές είναι σημαντικό να δείξουμε στον άλλον ότι είμαστε μαζί και ότι μπορούμε να το ξεπεράσουμε. Όταν είδα το βίντεο, είπα στον εαυτό μου ότι έπρεπε να κάνω κάτι παρόμοιο. Αν μπορώ να βοηθήσω έστω και λίγους ανθρώπους να ξεχάσουν για λίγο αυτό που συμβαίνει και να νιώσουν λίγο πιο ήρεμοι μέσα από τη μουσική, τότε έχω κάνει κάτι καλό», προσέθεσε.
Παρόλα αυτά, η συμμετοχή σε τέτοιες πράξεις σε καιρό πολέμου δεν είναι εύκολη. Με τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές να στοχεύουν ακόμα και κατοικημένες περιοχές, το να βγαίνεις έξω, ειδικά τη νύχτα, ενέχει πραγματικό κίνδυνο και έτσι η ανακοίνωση της εκεχειρίας μετά από τον πόλεμο των 12 ημέρων ήρθε σαν λύτρωση για τους πολίτες σε όλο το Ιράν.
Ωστόσο, αφού κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βίντεο με ανθρώπους που έπαιζαν μουσική στο δρόμο, η ιδέα έγινε δεκτή με ικανοποίηση από πολλούς. Το πρωί της 17ης Ιουνίου, δύο καλλιτέχνες – ο μουσικός Παρσά Μοσλεχιφάρ και ο ζωγράφος Αρμίν Μοχταρί πραγματοποίησαν μια κοινή παράσταση σε μία ταράτσα κτηρίου στην Τεχεράνη.
Ο Μοσλεχιφάρ, ήδη γνωστός για τα συμβολικά κομμάτια του για πιάνο κατά τη διάρκεια του κινήματος «Γυναίκες, ζωή, ελευθερία», έπαιξε με φόντο την πόλη και τον πύργο Μιλάντ, ένα από τα πιο εμβληματικά ορόσημα της πρωτεύουσας, να υψώνεται στο βάθος, ενώ δίπλα του, ο Μοχταρί ζωγράφισε πίνακες με κατοίκους να φεύγουν από την Τεχεράνη.
Μέσα από την παράστασή τους, οι δύο καλλιτέχνες δημιούργησαν μια οπτική και μουσική έκφραση του φόβου και της αβεβαιότητας που φέρνουν στις ζωές των ανθρώπων ο πόλεμος και η καταστροφή.
Η τέχνη επουλώνει τις πληγές του πολέμου
Για πολλούς Ιρανούς, οι οποίοι ιστορικά διατηρούν μια βαθιά πολιτιστική σύνδεση με την τέχνη, τέτοιες κινήσεις έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην ψυχοσύνθεσή τους.
Η Ελάμ, μια δημοσιογράφος πολιτισμού στην Τεχεράνη που μοιράστηκε μόνο το μικρό της όνομα, δήλωσε στο MEE: «Η μουσική, η τέχνη και η ζωγραφική είναι το ακριβώς αντίθετο του πολέμου, της καταστροφής και των βομβών. Οι Ιρανοί είναι ειρηνικός λαός και η ιστορία το έχει δείξει πάντα αυτό. Η δημιουργία αυτού του είδους τέχνης όχι μόνο βοηθά στην επούλωση των πληγών που άφησε ο πόλεμος, αλλά και μας προετοιμάζει να προχωρήσουμε μπροστά μετά από όλη αυτή την αιματοχυσία».
Ο Μεχρζάντ, ένας 24χρονος φοιτητής μουσικής στην Ακαδημία Τέχνης της Τεχεράνης, μίλησε για τον αντίκτυπο αυτών των παραστάσεων: «Είμαστε μια ομάδα συμφοιτητών από το πανεπιστήμιο και, όπως και πολλοί άλλοι, προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να υποστηρίξουμε τους συμπατριώτες μας στο Ιράν από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος».
Είπε ότι η ομάδα τους περιλαμβάνει μουσικούς που παίζουν πιάνο, βιολί, κιθάρα και παραδοσιακά ιρανικά όργανα όπως το σαντούρι, το ταρ και το σετάρ.
«Αποφασίσαμε να βγαίνουμε έξω, ατομικά ή ως ομάδα, και να παίζουμε μουσική σε διάφορα μέρη της Τεχεράνης, ειδικά τη νύχτα», είπε.
Ο Μεχρζάντ δήλωσε ότι η αντίδραση των πολιτών ήταν πολύ θετική και πιστεύει ότι ο πόλεμος έκανε τους ανθρώπους στο Ιράν να νοιάζονται περισσότερο ο ένας για τον άλλον.
«Η μουσική ήταν απλώς μια αφορμή για να υπενθυμίσουμε στους εαυτούς μας πόσο πολύ αγαπάμε ο ένας τον άλλον και πώς δεν αφήνουμε ποτέ ο ένας τον άλλον μόνο του σε δύσκολες στιγμές», δήλωσε ακόμα ο μουσικός.
Πηγή: Middle East Eye
