Στο πρόσφατο επεισόδιο της εκπομπής “Καλύτερα αργά”, ο Παναγιώτης Μπουγιούρης, ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς της ελληνικής τηλεόρασης, μοιράστηκε με την Αθηναϊδα Νέγκα την εμπειρία του από ένα ταξίδι στο Ιράν πριν από περίπου τέσσερα χρόνια. Καθώς αναφερόταν στα γεγονότα που τον σημάδεψαν, ξεδίπλωσε μια σειρά από αναμνήσεις που αποκαλύπτουν την πραγματικότητα μιας χώρας με ιδιαίτερη κοινωνική και πολιτική κατάσταση.
Αρχίζοντας τη συζήτησή του, ο Παναγιώτης Μπουγιούρης περιέγραψε την κατάσταση που επικρατούσε στο Ιράν κατά την άφιξή του. “Πάνω από τρία ή τέσσερα χρόνια πριν, ήταν γενικότερα ήσυχα τα πράγματα. Δεν υπήρχε πόλεμος στο Ισραήλ τότε, και φαινομενικά, όλα έμοιαζαν ήρεμα”, είπε. Ωστόσο, η υποκειμενική του αίσθηση αποδείκνυε την αντίθεση: “Αν και δεν είδα τίποτα ανησυχητικό στους δρόμους, ένιωθα βαθιά ότι ζω και εργάζομαι σε ένα θεοκρατικό καθεστώς.”
Η εμπειρία του στο Ιράν, ωστόσο, δεν ήταν χωρίς προειδοποιήσεις. Το πρώτο “καμπανάκι”, όπως το χαρακτήρισε, ήρθε κατά τη διάρκεια ενός γυρίσματος. “Στο σετ, όταν κάποιες Ιρανές βοηθητικές ηθοποιοί ήρθαν να βγάλουμε μια αναμνηστική φωτογραφία, την ώρα που σήκωσα το χέρι μου να τις αγκαλιάσω, ένιωσα ξαφνικά ένα χέρι να μου κρατάει τον καρπό με δύναμη”, αφηγήθηκε. Ο αγαπημένος του συνάδελφος είχε αντιληφθεί τον κίνδυνο και έσπευσε να του προειδοποιήσει, λέγοντας: “Τα χέρια μπροστά, γιατί μας παρακολουθούν”.
Το δεύτερο περιστατικό ήρθε κατά τη διάρκεια της εξερεύνησής του στην Τεχεράνη. “Αποφασίσαμε να πάρουμε το μετρό”, θυμήθηκε. Όπως πρότεινε ο Παναγιώτης, ήταν με φίλους Ιρανούς, οι οποίοι ανέλαβαν να αγοράσουν τα εισιτήρια. Ευτυχώς, η κατάσταση έγινε ακόμα πιο ανήσυχη όταν “έβγαλα το κινητό μου για να καταγράψω μια βίντεο εμπειρία”.
Εκείνη τη στιγμή, ο Παναγιώτης είδε να πλησιάζουν άτομα με πολιτικά, που του κρατούσαν δυνατά τα χέρια, ζητώντας του να τους ακολουθήσει. “Ευτυχώς, ο φίλος μου ήταν κοντά και εξήγησε την κατάσταση. Μου ζήτησαν να διαγράψω το υλικό”, συμπλήρωσε.
Οι διηγήσεις αυτές του Παναγιώτη Μπουγιούρη έφεραν στο φως την καταπίεση που βιώνουν οι πολίτες στο Ιράν, και την ανάγκη για προσοχή σε κάθε βήμα. “Είναι ανησυχητικό το πώς βιώνεις τις ελευθερίες σου σε ένα τέτοιο καθεστώς”, υπογράμμισε. Το πήγε ακόμη πιο πέρα, λέγοντας πως, ενώ ο ίδιος είχε την τύχη να διαφύγει από αυτές τις καταστάσεις χωρίς συνέπειες, υπάρχουν χιλιάδες άλλοι που ζουν με τον φόβο και τη δίωξη καθημερινά.
