Τις εξελίξεις στο θέμα των μη κρατικών πανεπιστημίων (έξι πήραν το πράσινο φως από τις αρμόδιες επιτροπές για να λειτουργήσουν στην Ελλάδα από το επόμενο ακαδημαϊκό έτος) αλλά και το τι προβλέπει η νέα ρύθμιση του Υπουργείου Παιδείας για τους «αιώνιους» φοιτητές κλήθηκε να σχολιάσει στον «αέρα» του ενημερωτικού ραδιοφώνου του Πρώτου Προγράμματος 91,6 και 105,8 και στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές» με τη Μαρία Γεωργίου, ο Νίκος Παπαϊωάννου, Υφυπουργός Παιδείας.
Για τα μη κρατικά πανεπιστήμια: «Είναι εν εξελίξει η διαδικασία – Δεν υπάρχουν ανακοινώσεις»
Το παραπάνω σημείωσε ο Υφυπουργός Παιδείας και εξήγησε «Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καμία απόφαση. Όλα είναι εν εξελίξει (…). Άρα, όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά τα οποία έπρεπε να μελετηθούν σε όλους τους φακέλους μελετώνται ενδελεχώς και εν τω βάθει. Και όταν λοιπόν, το Υπουργείο θα είναι έτοιμο (…) τότε να είστε σίγουροι ότι επισήμως θα ανακοινωθούν ποια από τα δώδεκα μη κρατικά ξένα πανεπιστήμια παίρνουν άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας (…). Έχει δεσμευτεί λοιπόν, η κυβέρνηση ότι το επόμενο ακαδημαϊκό εξάμηνο θα υπάρχει λειτουργία τέτοιων πανεπιστημίων στην πατρίδα μας όμως, η ουσία και για εμάς ως κυβέρνηση, ως Υπουργείο Παιδείας, ως πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας είναι όλες εκείνες οι ασφαλιστικές δικλείδες που απορρέουν από την αξιολόγηση των φακέλων να είναι τόσο ισχυρές, έτσι ώστε οι άδειες οι οποίες θα δοθούν να ικανοποιούν την πραγματική έννοια αυτού του πρωτοποριακού, του μεταρρυθμιστικού, που γίνεται στην Ελλάδα, δηλαδή της εγκατάστασης ξένων πανεπιστημίων».
Για τη νέα ρύθμιση του Υπουργείου Παιδείας που αφορά του «αιώνιους» φοιτητές: «Με κοινωνικό πρόσημο η δυνατότητα στους «αιώνιους» φοιτητές να πάρουν πτυχίο»
Και συμπλήρωσε «(…). Θα πρέπει κάποια στιγμή να εξορθολογίσουμε το ποιοι είναι οι πραγματικοί, οι ενεργοί φοιτητές σε όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια, τα δημόσια πανεπιστήμια (…). Σαφώς και δίνεται όμως, η δυνατότητα σε κάποιον να πάρει το πτυχίο του. Για παράδειγμα, όποιος εισήχθη στο πανεπιστήμιο το 2000, το 2005 τυχαία η χρονολογία και έχουν περάσει 15 20 χρόνια (γιατί όσοι εισήχθησαν λίγο πριν το νόμο το 17 ή 18 ή το 19 ή το 20 έχουν ακόμα πιο ευεργετικές διαδικασίες). Άρα, λοιπόν όλοι αυτοί οι παλιοί ξέρουν από το 2021 που ψηφίστηκε ο νόμος ότι έχουν μία συγκεκριμένη διάρκεια να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Και από τα νούμερα λοιπόν, βλέπουμε που μας έχουν στείλει τα ίδια τα πανεπιστήμια, από τους 330 περίπου χιλιάδες φοιτητές οι οποίοι ήταν εγγεγραμμένοι και οι οποίοι είχαν διακόψει τις σπουδές τους, περίπου οι 30.000 από αυτούς από την εξεταστική του Σεπτεμβρίου του ‘22 ‘23 και εντεύθεν, προσπαθούν συμμετέχουν στις διαδικασίες των εξετάσεων για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Οι περίπου 290.000 είναι φοιτητές οι οποίοι έχουν, όπως είπα και πριν, αλλάξει ρότα ζωής (…). Εάν κάποιος όμως, στο τέλος της εξεταστικής περιόδου του Σεπτεμβρίου έχει περάσει τα μαθήματα που αντιστοιχούν στα 168 ECTS, του δίνεται η δυνατότητα (έχει ακόμα περίπου άλλα 15 μαθήματα να πάρει πτυχίο), κατά μέσο όρο ανάλογα με τη σχολή, για δυο εξάμηνα τρεις εξεταστικές, δηλαδή, του Ιανουαρίου ‘26, του Ιουνίου ’26 και του Σεπτεμβρίου ‘26, να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Και ακόμα και αν έχει και στη σχολή του, πτυχιακή ή πρακτική του δίνεται επίσης ανά εξάμηνο 1,5 χρόνος, να το πω έτσι πολύ απλά, αλλιώς διαγράφεται».
Και πρόσθεσε «Όμως, ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, αν έχει περάσει το 50% των ECTS, του δίνεται η δυνατότητα σε ανάλογη σχολή από αυτή που σπουδάζει να δώσει κατατακτήριες και να τελειώσει κάτι άλλο διαφορετικό, από αυτό που είχε ξεκινήσει. Θέλω να πω δηλαδή, ότι όλοι είμαστε γονείς κι όλοι θέλουμε τα παιδιά μας να προοδεύουν, να ολοκληρώνουν αυτό που ξεκινούν. Και θεωρώ ότι όλα αυτά τα οποία συζητάμε τώρα, προσδίδουν ένα κοινωνικό πρόσημο που είναι σύμφωνη και η Σύνοδος των Πρυτάνεων. Από τον Δεκέμβριο μέχρι τώρα οι τρεις σύνοδοι που έχουν γίνει- οι πρυτάνεις των ελληνικών πανεπιστημίων συμφωνούν ότι πρέπει να υπάρχει αυτό το κοινωνικό πρόσημο, να υπάρχει η δυνατότητα σε όσους ενδιαφέρονται να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους και φυσικά αυτή η ολοκλήρωση να μην ξανά έχει πάλι ένα βάθος 10ετίας ή 15ετίας (…)».
