Η ηθοποιός Ελένη Προκοπίου, μια από τις ξεχωριστές παρουσίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, όπως έγινε γνωστό το βράδυ της Κυριακής 27 Σεπτεμβρίου 2026. Η Ελένη Προκοπίου αγαπήθηκε ιδιαίτερα για την εκρηκτική σκηνική της παρουσία, το ταλέντο της στον χορό και τους ρόλους που ενσάρκωσε σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου.
Από το 1960, όταν έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, μέχρι το 1972, συμμετείχε συνολικά σε 23 ταινίες. Σε αρκετές από αυτές είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, ιδιαίτερα σε παραγωγές που συνδύαζαν την υποκριτική με τον χορό. Άλλωστε, η ίδια υπήρξε καταξιωμένη χορεύτρια και σε ορισμένες ταινίες είχε αναλάβει προσωπικά την επιμέλεια των χορογραφιών της.
Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή, με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η ηθοποιός Μέλπω Κωστή. Η απώλεια της Ελένης Προκοπίου αφήνει ένα σημαντικό κενό στον χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, ενώ η διαδρομή της εξακολουθεί να θυμίζει μια εποχή κατά την οποία οι καλλιτέχνες μπορούσαν να ξεχωρίσουν μέσα από τη λάμψη, την εκφραστικότητα και την πολυτάλαντη παρουσία τους.
Η καλλιτεχνική πορεία της Ελένης Προκοπίου
Σύμφωνα με τη Finos Film, η Ελένη Προκοπίου διέθετε σπουδαίο ταλέντο στον χορό, αυθόρμητες υποκριτικές δυνατότητες και ιδιαίτερη, εξωτική ομορφιά. Παρότι επέλεξε να αποσυρθεί από την καλλιτεχνική ζωή σε σχετικά νεαρή ηλικία, πρόλαβε να αφήσει το δικό της αποτύπωμα τόσο στη μεγάλη οθόνη όσο και στο θεατρικό σανίδι.
Η ενασχόλησή της με τον χορό ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Σε ηλικία μόλις έξι ετών άρχισε μαθήματα στη Σχολή Χορού της Λουκίας Σακελλαρίου – Κωτσοπούλου, η οποία λειτουργούσε στο Ωδείο Αθηνών. Εκεί σπούδασε μαζί με τη Μάρθα Καραγιάννη. Οι δύο καλλιτέχνιδες, ακόμη παιδιά, συμμετείχαν σε παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους προς τα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Η Ελένη Προκοπίου συνεργάστηκε στενά με τον γνωστό χορευτή Βαγγέλη Σειληνό, με τον οποίο αποτέλεσε χορευτικό ντουέτο στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Από το 1960 έως το 1965, οι δυο τους συμμετείχαν στα χορευτικά προγράμματα πολλών επιθεωρησιακών θεάτρων της Αθήνας, κερδίζοντας την εκτίμηση του κοινού.
Παράλληλα, η Προκοπίου συνδέθηκε κινηματογραφικά και με τον Γιώργο Πάντζα. Οι δύο ηθοποιοί συμπρωταγωνίστησαν σε πέντε ταινίες, δημιουργώντας ένα δημοφιλές ζευγάρι της εποχής.
Από τον χορό στον κινηματογράφο
Στα πρώτα βήματα της καλλιτεχνικής της πορείας, η Ελένη Προκοπίου εμφανιζόταν κυρίως ως χορεύτρια, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Σταδιακά, όμως, ανέπτυξε και τις υποκριτικές της δυνατότητες, αναλαμβάνοντας ρόλους σε μιούζικαλ, κωμωδίες και δράματα.
Μία από τις σημαντικές πρώτες εμφανίσεις της ήταν στην ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Μικρές Αφροδίτες» το 1963, μια παραγωγή που γνώρισε διεθνή αναγνώριση. Ακολούθησε η συμμετοχή της στην ταινία «Ο εμίρης και ο κακομοίρης» το 1964, όπου υποδύθηκε τη Γκιουλινάρ, μια πανέμορφη ανατολίτισσα πριγκίπισσα.
Το 1965 εμφανίστηκε στις ταινίες «Το πρόσωπο της ημέρας» και «Ραντεβού στον αέρα». Στη δεύτερη, είχε την ευκαιρία να αναδείξει τόσο το υποκριτικό όσο και το χορευτικό της ταλέντο. Η παρουσία της στην ταινία αυτή αποτέλεσε σημαντικό βήμα στην πορεία της και την έφερε πιο κοντά στην οικογένεια της Φίνος Φιλμ.
Στη συνέχεια συμμετείχε στην ταινία «Και οι…14 ήταν υπέροχοι», ενώ το 1966 ήταν μια ιδιαίτερα παραγωγική χρονιά για την ίδια. Εκείνη τη χρονιά πρωταγωνίστησε σε πέντε ταινίες: «Παράνομοι πόθοι», «Το συρτάκι της αμαρτίας», «Πέντε χιλιάδες ψέματα», «Οι κυρίες της αυλής» και «Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος».
Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να πρωταγωνιστεί σε κινηματογραφικές παραγωγές, συχνά χαμηλότερου προϋπολογισμού, δίπλα σε σημαντικούς ηθοποιούς όπως ο Νίκος Σταυρίδης, ο Τάσος Γιαννόπουλος, ο Φραγκίσκος Μανέλλης, η Τζένη Ρουσσέα, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Αλέκος Τζανετάκος, ο Νίκος Δαδινόπουλος, ο Νίκος Ρίζος και ο Σωτήρης Μουστάκας.
Η παρουσία της στο θέατρο και η αποχώρηση
Η σχέση της Ελένης Προκοπίου με το θέατρο ξεκίνησε ακόμη νωρίτερα από την κινηματογραφική της διαδρομή. Σε ηλικία 14 ετών έκανε το ντεμπούτο της στο θεατρικό σανίδι, ως χορεύτρια στο θέατρο «Ολύμπια» του Πειραιά. Εκεί εμφανίστηκε ως παρτενέρ του γνωστού χορευτή της εποχής Δημήτρη Ιβάνωφ.
Για πολλά χρόνια, παράλληλα με τις κινηματογραφικές της υποχρεώσεις, παρέμεινε ενεργή στο θέατρο και συμμετείχε ανελλιπώς σε παραστάσεις. Η σκηνική της άνεση, η κίνηση και η έντονη προσωπικότητά της την καθιέρωσαν ως μια ιδιαίτερη καλλιτέχνιδα της γενιάς της.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία στον χώρο του επίπλου Αντώνη Συρίγο, τον οποίο είχε γνωρίσει στα γυρίσματα ταινιών. Μετά τον γάμο της αποφάσισε να αποχωρήσει οριστικά από τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Το ζευγάρι απέκτησε μία κόρη, την Ειρήνη.
Η Ελένη Προκοπίου μπορεί να αποσύρθηκε νωρίς από τα φώτα της δημοσιότητας, όμως η παρουσία της στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο παραμένει ζωντανή. Οι ταινίες της, οι χορευτικές εμφανίσεις και οι συνεργασίες της συνεχίζουν να θυμίζουν το πολυσύνθετο ταλέντο μιας ηθοποιού που κατάφερε, μέσα σε λίγα χρόνια, να ξεχωρίσει και να αγαπηθεί από το κοινό. Η Ελένη Προκοπίου έφυγε από τη ζωή, όμως η καλλιτεχνική της κληρονομιά παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού θεάματος.
