Θλίψη έχει προκαλέσει στον χώρο του θεάτρου η είδηση του θανάτου του ηθοποιού Γιάννη Δενδρινού.
Τον θάνατό του επιβεβαίωσε μητέρα του μέσα από μια ανάρτηση στο Facebook. «Αυλαία», σημείωσε χαρακτηριστικά δημοσιεύοντας, μεταξύ άλλων, φωτογραφίες από την καλλιτεχνική πορεία του Γιάννη Δενδρινού.
Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο
Την είδηση σχολίασε λίγο αργότερα και ο Χάρης Τζωρτζάκης μέσα από ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, αποχαιρετώντας τον συνάδελφο και φίλο του με λόγια γεμάτα συγκίνηση.
«Καλό ταξίδι, ρε Γιαννάκη. Μας τσάκισε το φευγιό σου», έγραψε ο Χάρης Τζωρτζάκης μεταξύ άλλων.
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
«Ο Γιάννης ήταν στο δεύτερο έτος του Ωδείου Αθηνών όταν εγώ ήμουν στο πρώτο. Ένα ταλαντούχο, ευαίσθητο, χαμογελαστό, καλόκαρδο, δοτικό πλάσμα. Στον χώρο του θεάτρου υπάρχουν άγγελοι σαν τον Γιάννη, αλλά και τέρατα που δεν υπολογίζουν τίποτα και κανέναν. Να μη νικήσουν τα τέρατα. Καλό ταξίδι, ρε Γιαννάκη. Μας τσάκισε το φευγιό σου».
Η ανάρτηση του Νίκου Ορφανού
Ανάρτηση για τον θάνατο του Γιάννη Δενδρινού έκανε και ο ηθοποιός, Νίκος Ορφανός.
Συγκεκριμένα έγραψε:
«Αχ βρε Γιάννη…
Λυπήθηκα αφάνταστα με την απώλεια του αγαπητού συναδέλφου μας Γιάννη Δενδρινού…συνεργαστήκαμε καταπληκτικά στην καλοκαιρινή παραγωγή του Δη.Πε.Θε. Ρούμελης “Μαλλιά Κουβάρια”, το καλοκαίρι του 2023, το τελευταίο μου καλοκαίρι ως καλλιτεχνικός διευθυντής, με μια υπέροχη παρέα ηθοποιών, συντελεστών και τεχνικών.
Ξαναβρεθήκαμε μαζί σε ένα εταιρικό event λίγο καιρό μετά και πάντα θα θυμάμαι το Γιάννη σαν έναν άνθρωπο με χαρά, θετική διάθεση, ευγένεια και εξαιρετικό ταλέντο… Αχ βρε Γιάννη μου, μας έκανες την καρδιά μαλλιά κουβάρια…καλό σου ταξίδι…».
Με τη σειρά του ο ηθοποιός, Κωνσταντίνος Μωραΐτης έγραψε στο Facebook:
«Ο Γιάννης μου. Ο Μπαλού μου, όπως τον φώναζα. Έφυγε ο πιο ταλαντούχος ηθοποιός που είχα την τύχη να γνωρίσω και να συνεργαστώ. Θα σε θυμάμαι στις πρόβες μας, στα δεκαεννιά μας, στον λόφο του Στρέφη. Σε εκείνο το μικρό γραφείο στην Αλεξάνδρας.
Στη δραματική σχολή. Θα θυμάμαι τη στιγμή που βρήκες το όνομα της τότε ομάδας μας, τους 4Frontal, και πανηγυρίζαμε σαν παιδιά, μέχρι που μας έκανε παρατήρηση ο φύλακας. Θα θυμάμαι τα ξενύχτια, τα όνειρα που καναμε, τις ατέλειωτες κουβέντες, τις διαφωνίες που πάντα κατέληγαν σε μια αγκαλιά. Θα θυμάμαι τις χαρτοπετσέτες που δάγκωνες κάθε φορά που αγχωνόσουν. Λένε πως οι άνθρωποι πεθαίνουν πραγματικά μόνο όταν τους ξεχάσουμε.
Ίσως γι’ αυτό η μνήμη να είναι η πιο δυνατή μορφή αγάπης· γιατί νικά τον χρόνο και αντιστέκεται στην απουσία. Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ».
Καλό σου ταξίδι, Μπαλού μου.
