Ο δημοφιλής Νοτιοκορεάτης ηθοποιός Αν Σουνγκ-Κι, ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες του κινηματογράφου της χώρας, ο οποίος εμφανίστηκε σε περισσότερες από 170 ταινίες σε μία καριέρα που διήρκησε σχεδόν επτά δεκαετίες, πέθανε σήμερα, Δευτέρα (5/1) σε ηλικία 74 ετών.
Η πολυετής καριέρα άνω των 60 ετών και η δημόσια εικόνα του που χαρακτηριζόταν από την ευγένεια του χάρισαν το παρατσούκλι «Ο ηθοποιός του έθνους».
Ο θάνατος του Αν, ο οποίος πάλευε με τον καρκίνο του αίματος για χρόνια, ανακοινώθηκε από την εταιρεία του, την Artist Company, και το Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Soonchunhyang με έδρα τη Σεούλ.
«Αισθανόμαστε βαθιά θλίψη για την ξαφνική, θλιβερή είδηση, προσευχόμαστε για την αιώνια ανάπαυση του εκλιπόντος και εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους συγγενείς του», ανέφερε η Artist Company σε ανακοίνωσή της.
Πέθανε περιτριγυρισμένος από την οικογένειά του, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Yonhap. Βρισκόταν στη μονάδα εντατικής θεραπείας μετά από πνιγμό με φαγητό την περασμένη εβδομάδα, σύμφωνα με το δημοσίευμα.
Από παιδί ηθοποιός
Γεννημένος το 1952 στην νοτιοανατολική πόλη Ντεαγού, γιος κινηματογραφιστή, ο Αν έκανε το ντεμπούτο του σε ηλικία πέντε ετών το 1957 ως παιδί-ηθοποιός στην ταινία «The Twilight Train».
Στη συνέχεια, εμφανίστηκε σε περίπου 70 ταινίες ως παιδί ηθοποιός, πριν αποχωρήσει από την κινηματογραφική βιομηχανία για να ζήσει μια κανονική ζωή.
Το 1970, ο Αν εισήχθη στο Πανεπιστήμιο Χανκούκ της Σεούλ με ειδίκευση στο Βιετνάμ. Δήλωσε ότι αποφοίτησε με άριστα, ωστόσο δεν κατάφερε να βρει δουλειά σε μεγάλες εταιρείες, οι οποίες πιθανώς θεώρησαν την ειδίκευσή του ως άχρηστη.
Αφού παρέμεινε άνεργος για μερικά χρόνια, ο Αν επέστρεψε στον κινηματογράφο το 1977, πιστεύοντας ότι μπορούσε ακόμα να διαπρέψει στην υποκριτική.
Το 1980, έγινε διάσημος για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην ταινία του Λι Τζανγκ-Χο «A Fine, Windy Day», μια επιτυχημένη ταινία για την ενηλικίωση που πραγματεύεται τον αγώνα των ανδρών της εργατικής τάξης από αγροτικές περιοχές κατά τη διάρκεια της ραγδαίας ανάπτυξης της χώρας. Ο Αν κέρδισε για πρώτη φορά το βραβείο καλύτερου νέου ηθοποιού στα διάσημα Grand Bell Awards, την κορεατική έκδοση των Όσκαρ.
Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε σε μια σειρά από πολύ επιτυχημένες ταινίες, κερδίζοντας βραβεία καλύτερου ηθοποιού και καθιστώντας τον αναμφισβήτητα τον πιο δημοφιλή ηθοποιό της χώρας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980-90.
Μερικοί από τους πιο αξιομνημόνευτους ρόλους του ήταν ένας βουδιστής μοναχός στην ταινία «Mandara» του 1981, ένας ζητιάνος στην ταινία «Whale Hunting» του 1984, ένας βετεράνος του πολέμου του Βιετνάμ που έγινε μυθιστοριογράφος στην ταινία «White Badge» του 1992, έναν διεφθαρμένο αστυνομικό στην ταινία «Two Cops» του 1993, έναν δολοφόνο στην ταινία «No Where To Hide» του 1999, έναν εκπαιδευτή ειδικών δυνάμεων στην ταινία «Silmido» του 2003 και έναν αφοσιωμένο μάνατζερ διασημοτήτων στην ταινία «Radio Star» του 2006.
Το «Silmido» βασισμένο στην αληθινή ιστορία μιας μυστικής ειδικής μονάδας που αποτελείτο από πρώην κρατούμενους με αποστολή να δολοφονήσουν τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας, έγινε η πρώτη νοτιοκορεατική ταινία που ξεπέρασε τα 10 εκατομμύρια εισιτήρια.
Ο Αν είχε κατακτήσει περισσότερα από 20 κινηματογραφικά βραβεία στη Νότια Κορέα, συμπεριλαμβανομένης της πέντε φορές νίκης του στα Grand Bell Awards για τον καλύτερο ηθοποιό, ένα επίτευγμα που κανένας άλλος ηθοποιός της Νότιας Κορέας δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα.
«Ο ηθοποιός του έθνους»
Η εικόνα ως ταπεινός, αξιόπιστος και οικογενειάρχης και το γεγονός ότι το όνομά του δεν είχε εμπλακεί σε σκάνδαλα, τον είχαν καταστήσει ιδιαίτερα αγαπητό στους Νοτιοκορεάτες, οι οποίοι σε δημοσκοπήσεις τον είχαν επιλέξει ως άξιο για το παρατσούκλι «Ο ηθοποιός του έθνους».
Ο Αν είπε ότι αρχικά ένιωθε περιορισμένος από την ετικέτα «Ο ηθοποιός του έθνους», αλλά τελικά σκέφτηκε ότι αυτό τον οδήγησε στο σωστό μονοπάτι. Τα τελευταία χρόνια, τα τοπικά μέσα ενημέρωσης έχουν δώσει σε άλλους αστέρες παρόμοια τιμητικά παρατσούκλια, αλλά ο Αν ήταν προφανώς ο πρώτος ηθοποιός της Νότιας Κορέας που πήρε τον συγκεκριμένο χαρακτηρισμό.
«Ένιωθα ότι έπρεπε να κάνω κάτι που να ταιριάζει με αυτόν τον τίτλο. Αλλά νομίζω ότι τελικά αυτό με οδήγησε σε μια καλή κατεύθυνση», δήλωσε ο Αν σε συνέντευξή του στο πρακτορείο ειδήσεων Yonhap το 2023.
Ο Αν ήταν επίσης γνωστός για την απροθυμία του να παίζει ερωτικές σκηνές. Είπε ότι ήταν πολύ ντροπαλός για να παίζει ρομαντικές σκηνές και μερικές φορές ζητούσε από τους σκηνοθέτες να παραλείψουν τις αισθησιακές σκηνές, αν ο σκοπός τους ήταν μόνο να προσθέσουν πικάντικη νότα στις ταινίες.
«Δεν είμαι καλός στο να υποκρίνομαι ότι κοιτάζω κάποιον που δεν αγαπώ με ερωτικά μάτια και να φιλάω ρομαντικά. Νιώθω ντροπαλός και δεν μπορώ να εκφράσω καλά τέτοια συναισθήματα», είχε πει σε συνέντευξή του στο περιοδικό Shindonga το 2007. «Απλά, είμαι αδέξιος σε αυτό. Γι’ αυτό δεν μπορούσα να πρωταγωνιστήσω σε τέτοιες ταινίες. Αλλά τελικά, αυτή ήταν η σωστή επιλογή για εμένα», είχε προσθέσει.
Σε συνεντεύξεις με τοπικά μέσα ενημέρωσης, ο Αν δεν μπορούσε να επιλέξει ποια ήταν η αγαπημένη του ταινία, αλλά είπε ότι ο ρόλος του ως αφοσιωμένου, εργατικού μάνατζερ ενός ξεπεσμένου ροκ τραγουδιστή ήταν αυτός που τον έμοιαζε περισσότερο στην πραγματική ζωή.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο γιους.
Πηγές: AP, AFP
