Πηγές από το περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα σημειώνουν ότι η πρόσφατη παρέμβασή του, με αφορμή την «Ιθάκη» και την εκδήλωση στο Παλλάς, λειτούργησε ως καταλύτης σε έναν πολιτικό χώρο που βρισκόταν σε παρατεταμένη στασιμότητα. Τονίζουν ότι η συζήτηση που άνοιξε δεν αφορά κομματικές ηγεσίες ή διεργασίες κορυφής, αλλά την ανάγκη μιας νέας μεταπολίτευσης «από τα κάτω» και την επανενεργοποίηση της προοδευτικής πλειοψηφίας που σηκώνει τα βάρη της σημερινής πολιτικής πραγματικότητας.
«Και όμως γυρίζει!» Με τη γνωστή αυτή φράση του Γαλιλαίου, όταν το ιερατείο τον απειλούσε να τον ρίξει στην πυρά επειδή έλεγε το ορθό, σχολιάζουν στην Αμαλίας τις αντιδράσεις, αλλά και την κινητικότητα, που προκάλεσε και εξακολουθεί να προκαλεί η Ιθάκη και η παρέμβαση Τσίπρα στο Παλλάς.
Όχι γιατί πιστεύουν ότι μπορεί να αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη το φθαρμένο και αναξιόπιστο πολιτικό σύστημα. Αλλά γιατί, επιτέλους όπως λένε, η «πέτρα» που έριξε ο Τσίπρας έβαλε τέλος στη στασιμότητα του πολιτικού βάλτου, ανοίγοντας τη συζήτηση για μια νέα μεταπολίτευση, κομβικό στοιχείο της οποίας είναι η επανίδρυση, η ανασύνθεση, η επιστροφή, της μεγάλης προοδευτικής παράταξης, όχι με όρους συναλλαγής και συγκολλήσεων, αλλά «από τα κάτω».
Άλλωστε στην κοινωνία, στους πολίτες που σηκώνουν τα βάρη της σημερινής πολιτικής και όχι στις ηγεσίες των κομμάτων, απευθύνεται η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα. Μια πρόταση βαθιά και ουσιαστικά ενωτική, έξω από συμβατικούς υπολογισμούς κορυφών, που μπορεί να δώσει ελπίδα και προοπτική στη χειμαζόμενη προοδευτική πλειοψηφία. Και που η τοποθέτηση απέναντί της θα κρίνει πολλά για πολλούς.
Πίσω από την αντιφατική προπαγάνδα που τη μια μιλούσε για «reunion του παλιού ΣΥΡΙΖΑ», και την άλλη για «εξορία του παλιού ΣΥΡΙΖΑ στον εξώστη», κρύβεται η αμηχανία όσων επιμένουν και επενδύουν σε ένα σύστημα διαφθοράς και μια πολιτική φθοράς και κοινωνικής παράλυσης.
Όπως λένε οι ίδιες πηγές, η προπαγανδιστική κατασκευή, που αγνοεί τις δεκάδες χιλιάδες των πολιτών που συμμετείχαν στην εκδήλωση του Παλλάς, ζωντανά ή από τα μέσα ενημέρωσης και το διαδίκτυο, και επιμένει να εστιάζει σε προσωπικές στρατηγικές και ιδιοτέλειες, δεν είναι παρά μια ακόμη αγωνιώδης προσπάθεια να πετάξουν «τη μπάλα στην εξέδρα». Να ευτελίσουν τη συζήτηση σε κουτσομπολιό και μίζερη διεκδίκηση θέσεων -αυτά δηλαδή ακριβώς που για τον Τσίπρα παράγουν και αναπαράγουν τη σημερινή απογοητευτική εικόνα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Και απομακρύνουν τους πολίτες από την πολιτική.
Το πιο σημαντικό όμως, κατά την Αμαλίας, δεν είναι η προβλεπόμενη εμπαθής και στην πεπατημένη της συκοφαντίας αντίδραση του Μαξίμου και των κύκλων της συντήρησης. Είναι οι αντιδράσεις στον αριστερό και προοδευτικό χώρο, που μέσα στην αντιφατικότητα, την ανάγνωση της συγκυρίας με κριτήρια ξεπερασμένα, ακόμα και την εμπάθεια σε κάποιες περιπτώσεις, παραμερίζουν θέλοντας και μη τα προσχήματα και αποκαλύπτουν τις προθέσεις του καθενός με γνώμονα την προοπτική της χώρας. Κι αυτή η συζήτηση, όσο δύσκολη κι αν είναι, πρέπει να γίνει, όχι με όρους καταγγελίας, αλλά με όρους πολιτικής, συναίσθησης της κατάστασης και ενσυναίσθησης. Και θα γίνει έτσι κι αλλιώς στις εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα για την παρουσίαση της Ιθάκης και όχι μόνο, με ομιλητή τον Αλέξη Τσίπρα.
Σε κάθε περίπτωση, στην Αμαλίας επιμένουν ότι δεν πρόκειται «φυλακίσουν» σε καμιά περίπτωση τη συζήτηση που άνοιξε σε αψιμαχίες, ή αντιπαραθέσεις κορυφής. Το θέμα για τον Τσίπρα, δεν είναι οι όποιες κομματικές ηγεσίες. Ούτε έχει πρόθεση και διάθεση να απαξιώσει, να νουθετήσει, και πολύ περισσότερο να επιβάλει σ’ αυτές τις απόψεις του. Δηλώνει ηχηρά απών σε διεργασίες κορυφής και ενεργά παρών στη δύσκολη προσπάθεια για κινητοποίηση των αριστερών και προοδευτικών ανθρώπων, είτε ανήκουν σε συγκεκριμένους κομματικούς σχηματισμούς, είτε έχουν γυρίσει την πλάτη τους σ’ αυτούς.
Στην προσπάθεια αφύπνισης, εντέλει, της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας που σηκώνει τα βάρη της σημερινής πολιτικής και αναζητά μια διέξοδο από το βάλτο, θα κριθεί η προοπτική της επανίδρυσης της προοδευτικής παράταξης αλλά και το όραμα μιας νέας μεταπολίτευσης που θα αποκαταστήσει τη χαμένη αξιοπιστία των πολιτών στο πολιτικό σύστημα και στη δημοκρατία.
