Νέο κεφάλαιο στην προστασία της πρώτης κατοικίας ανοίγει από τις 21 Σεπτεμβρίου, καθώς ενεργοποιείται μια ειδική δυνατότητα του εξωδικαστικού μηχανισμού που στοχεύει στη διάσωση της κύριας κατοικίας χωρίς να «παγώνει» συνολικά και άνευ όρων η διαδικασία των πλειστηριασμών. Η λογική είναι απλή αλλά ουσιαστική: ο οφειλέτης μπορεί να διατηρήσει την πρώτη κατοικία του, δίνοντας ως αντάλλαγμα τη ρευστοποίηση άλλων ακινήτων που διαθέτει, ώστε να ικανοποιηθούν οι πιστωτές στο βαθμό που απαιτείται.
Το νέο εργαλείο έρχεται να καλύψει μια πραγματική ανάγκη της αγοράς: υπάρχουν οφειλέτες που δεν θέλουν (ή δεν μπορούν) να χάσουν την κύρια κατοικία τους, αλλά διαθέτουν επιπλέον ακίνητα, τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν για να γίνει πιο βιώσιμη μια ρύθμιση. Έτσι, ο εξωδικαστικός μηχανισμός αποκτά μεγαλύτερη ευελιξία, ενώ η προστασία της πρώτης κατοικίας αποκτά πιο συγκεκριμένο και λειτουργικό περιεχόμενο.
Πρώτη κατοικία: Πώς λειτουργεί η νέα διαδικασία στον εξωδικαστικό
Η νέα διαδικασία προβλέπεται σε άρθρο του ν. 5313/2026 και αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο «διαβάζεται» η ακίνητη περιουσία κατά τη ρύθμιση. Από τη στιγμή που ο οφειλέτης προχωρά σε οριστική υποβολή της αίτησης στον εξωδικαστικό, οι συμμετέχοντες πιστωτές αποκτούν τη δυνατότητα να καταθέσουν αντιπρόταση. Η αντιπρόταση αυτή μπορεί να προβλέπει την εκποίηση (ρευστοποίηση) άλλων ακινήτων του οφειλέτη, αφήνοντας εκτός την κύρια κατοικία, στον βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις.
Κομβικό σημείο είναι ότι ο οφειλέτης δεν δεσμεύεται αυτομάτως: έχει δικαίωμα να αποδεχθεί ή να απορρίψει την αντιπρόταση. Με άλλα λόγια, η διαδικασία δεν λειτουργεί ως «τελεσίγραφο», αλλά ως επιλογή μέσα στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, με στόχο μια ρεαλιστική αναδιάρθρωση.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η περίπτωση συνιδιοκτησίας. Αν η πρώτη κατοικία ανήκει κατά μερίδιο και σε συνοφειλέτη ή εγγυητή, τότε απαιτείται τόσο η συνυποβολή της αίτησης όσο και η συνυπογραφή της σύμβασης αναδιάρθρωσης από το συγκεκριμένο πρόσωπο. Αυτό πρακτικά διασφαλίζει ότι όσοι έχουν εμπράγματο ή συμβατικό ρόλο στο ακίνητο συμμετέχουν στη λύση και δεν δημιουργούνται κενά που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μελλοντικές αμφισβητήσεις.
Το κρίσιμο «κλειδί»: πώς υπολογίζονται οι δόσεις
Η σημαντικότερη τεχνική καινοτομία της νέας δυνατότητας είναι ο τρόπος υπολογισμού των μηνιαίων δόσεων. Για τον υπολογισμό της ρύθμισης, λαμβάνεται υπόψη ως αξία ακίνητης περιουσίας μόνο η αξία της κύριας κατοικίας. Τα υπόλοιπα ακίνητα δεν «βαραίνουν» τον τύπο υπολογισμού των δόσεων με τον ίδιο τρόπο, καθώς η ρευστοποίησή τους ενσωματώνεται ως ειδικός όρος μέσα στη σύμβαση αναδιάρθρωσης.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δύο πρακτικά αποτελέσματα:
1) μικρότερη μηνιαία επιβάρυνση για τον οφειλέτη, άρα πιο βιώσιμη εξυπηρέτηση της ρύθμισης, και
2) ευνοϊκότερη αναδιάρθρωση του υπολοίπου χρέους, αφού μέρος της συνολικής «λύσης» μεταφέρεται στη ρευστοποίηση άλλων ακινήτων και όχι αποκλειστικά στη μηνιαία δόση.
Με απλά λόγια, το πλαίσιο επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη διατήρηση της πρώτης κατοικίας και στην πραγματική ικανοποίηση των πιστωτών, χωρίς να δημιουργεί ένα καθολικό «καταφύγιο» για όσους έχουν σημαντική περιουσία αλλά δεν αποπληρώνουν.
Πότε προστατεύεται η πρώτη κατοικία και πότε χάνεται η ασπίδα
Η προστασία που παρέχει η νέα διαδικασία δεν είναι απεριόριστη. Ισχύει όσο τηρείται η συμφωνία. Από τη στιγμή που υπογράφεται η σύμβαση αναδιάρθρωσης, οι πιστωτές που δεσμεύονται από αυτή δεν μπορούν:
– να επισπεύσουν αναγκαστική εκτέλεση επί της κύριας κατοικίας,
– να λάβουν ασφαλιστικά μέτρα επ’ αυτής,
– να εγγράψουν νέα υποθήκη στο ακίνητο.
Ωστόσο, το πλαίσιο είναι αυστηρό σε ένα σημείο: αν ο οφειλέτης αθετήσει τη ρύθμιση, η προστασία παύει. Τότε επανέρχεται η δυνατότητα αναγκαστικής εκτέλεσης, πράγμα που καθιστά κρίσιμη τη συνέπεια στην τήρηση των όρων. Η «ασπίδα» για την πρώτη κατοικία είναι, συνεπώς, αποτέλεσμα συμμόρφωσης και όχι αυτόματο προνόμιο.
Πώς θα γίνεται η εκποίηση των άλλων ακινήτων
Για τα ακίνητα που θα ρευστοποιηθούν προβλέπεται οργανωμένη διαδικασία εκποίησης με δικαστικό επιμελητή και ηλεκτρονικά μέσα. Η ημερομηνία εκποίησης ορίζεται σε διάστημα από 40 έως 60 ημέρες από τη σύνταξη της σχετικής έκθεσης, χωρίς να συνυπολογίζεται ο Αύγουστος. Αυτό προσθέτει ένα σαφές χρονοδιάγραμμα, ώστε η ρευστοποίηση να μην «σέρνεται» επ’ αόριστον και να υπάρχει προβλεψιμότητα τόσο για τους πιστωτές όσο και για τον οφειλέτη.
Το νέο εργαλείο μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο ρυθμίσεων για το ιδιωτικό χρέος
Η ενεργοποίηση της νέας δυνατότητας για την πρώτη κατοικία έρχεται να συμπληρώσει παρεμβάσεις που ήδη τρέχουν. Το κατώφλι υπαγωγής στον εξωδικαστικό μειώθηκε από 10.000 σε 5.000 ευρώ, διευρύνοντας την πρόσβαση. Επιπλέον, οφειλές προς τράπεζες και servicers μπορούν να ρυθμίζονται έως 420 δόσεις, ενώ παράλληλα λειτουργεί ρύθμιση έως 72 δόσεις για παλαιές ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο. Στην ίδια κατεύθυνση, το βασικό ακατάσχετο όριο τραπεζικού λογαριασμού αυξήθηκε από 1.250 σε 1.600 ευρώ, προσφέροντας μεγαλύτερη ανάσα σε νοικοκυριά και επαγγελματίες.
Το ενδιαφέρον είναι ότι το νέο πλαίσιο ενεργοποιείται σε μια περίοδο που η χρήση του εξωδικαστικού έχει ήδη ενισχυθεί αισθητά. Στο τέλος Ιουλίου είχαν ολοκληρωθεί 66.578 ρυθμίσεις, που αντιστοιχούσαν σε αρχικές οφειλές 20,19 δισ. ευρώ, ενώ μόνο μέσα στον Ιούλιο προστέθηκαν 2.164 νέες επιτυχείς ρυθμίσεις ύψους 511 εκατ. ευρώ. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι το εργαλείο αξιοποιείται όλο και περισσότερο, και η πρόσθετη δυνατότητα για την πρώτη κατοικία αναμένεται να λειτουργήσει ως ακόμη μία «δίοδος» για στοχευμένες λύσεις.
Τελικά, η νέα πρόβλεψη δεν υπόσχεται θαύματα ούτε καθολική ασυλία. Υπόσχεται όμως κάτι πιο χρήσιμο: μια πρακτική, θεσμικά οργανωμένη διαδρομή ώστε η πρώτη κατοικία να προστατεύεται μέσα από μια συμφωνία που βγάζει νόημα οικονομικά. Για όσους διαθέτουν περισσότερα ακίνητα, το μήνυμα είναι καθαρό: μπορείς να κρατήσεις την πρώτη κατοικία, αρκεί να αποδεχθείς μια ισορροπημένη λύση που αξιοποιεί την υπόλοιπη περιουσία και να τηρήσεις με συνέπεια τη ρύθμιση μέχρι τέλους.
