Η Ρίκα Διαλυνά μίλησε ανοιχτά για τη ζήλια που έχει βιώσει στον χώρο της υποκριτικής στην Ελλάδα, δηλώνοντας ότι ήταν ένας από τους λόγους που την οδήγησαν σε απομάκρυνση από το επάγγελμα σε διάφορες περιόδους.
Ανέφερε ότι αυτή η νοοτροπία δεν υπάρχει στο εξωτερικό, όπου οι καλλιτέχνες έχουν τους δικούς τους μάνατζερ. Η ίδια παραδέχτηκε ότι δεν εντάχθηκε ποτέ σε κλίκες και δεν συμμετείχε σε κοινωνικές συναναστροφές που θεωρούσε περιττές, προτιμώντας να διατηρεί μια πιο απομονωμένη στάση, αφιερωμένη στη δημιουργικότητά της. «Στην Ελλάδα δεν ήμουν ευχαριστημένη, καθώς αντιμετώπισα μεγάλη ζήλια στον χώρο της υποκριτικής. Αυτό με ενόχλησε και γι’ αυτό σταμάτησα να εργάζομαι κατά διαστήματα. Άνοιγα μπουτίκ και ταυτόχρονα ζωγράφιζα. Στο εξωτερικό δεν υπάρχει τόση ζήλια, γιατί ο κάθε καλλιτέχνης έχει τον μάνατζέρ του», εξήγησε η Ρίκα Διαλυνά.
Στη συνέχεια, τόνισε ότι δεν ήθελε να συμμετέχει σε κοινωνικές δραστηριότητες με σκοπό να βρει δουλειά. «Εγώ στην Ελλάδα δεν ήμουν μέσα σε αυτό το πνεύμα. Δεν μπορούσα να ξενυχτάω για να κουτσομπολεύω και να με προσκαλούν σε δουλειές. Δεν ανήκα σε καμία κλίκα, πήγαινα στη δουλειά μου και επέστρεφα στο σπίτι μου. Έχω και άλλα ενδιαφέροντα και δεν ήθελα να περνάω τον χρόνο μου με κουτσομπολιά», σημείωσε.
Ακολούθως, πρόσθεσε: «Δεν ήθελα να σκέφτομαι τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα, γι’ αυτό πολλές φορές έκανα τη “χαζούλα”. Όταν κάνεις τη “χαζούλα”, μαθαίνεις περισσότερα πράγματα. Πάντα ήμουν μοναχικό άτομο και δεν ήθελα να έχω “αυλή”. Στην Ελλάδα, όμως, αισθάνθηκα ζήλια, κάτι που δεν το νιώθω για κανέναν. Είμαι άνθρωπος με αίσθηση της δημιουργίας και δεν ήθελα να ασχολούμαι με αυτά. Είμαι ήρεμος και λογικός και δεν καβγαδίζω ποτέ».
Τέλος, αποκάλυψε ότι είχε δεχθεί σεξουαλική παρενόχληση από τον Γουόρεν Μπίτι, αλλά όπως δήλωσε, κατάφερε να τον «τακτοποιήσει». Εξέφρασε επίσης την άποψη ότι τέτοιες καταστάσεις αποφεύγονται όταν ένα άτομο είναι επιλεκτικό και δεν δίνει αφορμές. «Δεν πιστεύω στη σεξουαλική παρενόχληση. Μια φορά ο Γουόρεν Μπίτι με παρενόχλησε, αλλά τον τακτοποίησα. Εδώ δεν χρειάστηκε να αγωνιστώ, γιατί ήμουν πολύ επιλεκτική και πιστεύω ότι αν δεν δώσεις αφορμή, δεν συμβαίνει τίποτα», κατέληξε.
