Μια ματιά στον εγκέφαλο των σκύλων έρχεται να επιβεβαιώσει κάτι που πολλοί κηδεμόνες υποψιάζονταν εδώ και χρόνια: ο σκύλος δεν αντιδρά απλώς στον τόνο της φωνής μας ή στις κινήσεις μας, αλλά μπορεί να «διαβάζει» τα συναισθήματά μας κοιτάζοντας το ανθρώπινο πρόσωπο.
Σύμφωνα με ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βιέννης, πρόκειται για την πρώτη επιστημονική ένδειξη—με νευροαπεικονιστικά δεδομένα—ότι οι σκύλοι μπορούν να διακρίνουν διαφορετικές συναισθηματικές εκφράσεις, και μάλιστα να ξεχωρίζουν συγκεκριμένα αρνητικά συναισθήματα μεταξύ τους.
Η ανακάλυψη αυτή δεν αλλάζει μόνο τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις ικανότητες του καλύτερου φίλου του ανθρώπου· μπορεί να επηρεάσει και το πώς επικοινωνούμε μαζί του στην καθημερινότητα.
Πώς «διαβάζει» τα συναισθήματά μας σύμφωνα με την επιστήμη
Η μελέτη βασίστηκε σε μια σχετικά μικρή αλλά ιδιαίτερα προσεκτικά σχεδιασμένη διαδικασία. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τεχνικές μηχανικής μάθησης για να αναλύσουν εγκεφαλικές σαρώσεις από 12 σκύλους, την ώρα που τα ζώα παρακολουθούσαν εικόνες ανθρώπινων προσώπων με διαφορετικές εκφράσεις. Οι εικόνες περιλάμβαναν χαρά (χαμόγελο) αλλά και αρνητικά συναισθήματα όπως θυμό, φόβο και θλίψη. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό iScience της Cell Press.
Το ενδιαφέρον εδώ δεν είναι μόνο ότι ο σκύλος «βλέπει» μια έκφραση, αλλά ότι ο εγκέφαλός του δείχνει διαφορετική δραστηριότητα ανάλογα με το συναίσθημα που αντικρίζει—κάτι που υποδηλώνει επεξεργασία και διάκριση, όχι απλώς μια γενική αντίδραση σε ερεθίσματα.
Τι έδειξαν οι εγκεφαλικές σαρώσεις στους σκύλους
Οι ερευνητές παρατήρησαν πως συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, που σχετίζονται με ανώτερες γνωστικές λειτουργίες και την επεξεργασία της ανταμοιβής, ενεργοποιούνταν ιδιαίτερα όταν οι σκύλοι έβλεπαν χαμογελαστά πρόσωπα αγνώστων. Αναφέρθηκαν ενδεικτικά ο κροταφικός φλοιός και ο κερκοφόρος πυρήνας—περιοχές που, με απλά λόγια, «ανάβουν» όταν κάτι έχει νόημα, αξία ή θετική σημασία για το ζώο.
Αντίθετα, οι εικόνες θυμού, φόβου και θλίψης δεν προκάλεσαν την ίδια ενεργοποίηση σε αυτές τις συγκεκριμένες περιοχές. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο σκύλος αδιαφορεί για τα αρνητικά συναισθήματα. Σημαίνει πως η επεξεργασία τους μπορεί να γίνεται με διαφορετικό τρόπο ή σε διαφορετικά κυκλώματα, και πως η «ανταμοιβή» ή η θετική προσδοκία συνδέεται πιο έντονα με τα χαμογελαστά πρόσωπα.
Μπορεί ο σκύλος να τα ξεχωρίσει;
Εδώ βρίσκεται το πιο εντυπωσιακό μέρος. Όταν οι ερευνητές δεν εστίασαν σε μεμονωμένες περιοχές, αλλά εξέτασαν τη συνολική εγκεφαλική δραστηριότητα, βρήκαν διαφορετικά μοτίβα που επέτρεπαν να διακρίνουν—μέσω μηχανικής μάθησης—τον φόβο από τον θυμό και τη θλίψη. Με άλλα λόγια, ο εγκέφαλος του σκύλου φαίνεται να «κωδικοποιεί» διαφορετικά αυτά τα αρνητικά συναισθήματα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό αποτελεί την πρώτη ένδειξη ότι οι σκύλοι μπορούν να ξεχωρίζουν συγκεκριμένες αρνητικές εκφράσεις στο ανθρώπινο πρόσωπο και όχι απλώς να αντιδρούν σε μια γενική «αρνητικότητα». Για την καθημερινή σχέση ανθρώπου–σκύλου, αυτό έχει πρακτική αξία: αν ο σκύλος μπορεί να διαβάζει τα συναισθήματά μας με τέτοια λεπτότητα, τότε το δικό μας πρόσωπο και η έκφρασή μας είναι μέρος της επικοινωνίας—ακόμα κι όταν δεν μιλάμε.
«Οι σκύλοι έχουν εξελιχθεί μαζί μας»
Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Laura Cuaya, το έθεσε ξεκάθαρα: «Οι σκύλοι έχουν εξελιχθεί μαζί μας ώστε να κατανοούν τις εκφράσεις μας και να συνεργάζονται μαζί μας. Η αναγνώριση αυτής της ικανότητας μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούμε μαζί τους και τους φροντίζουμε».
Η φράση «έχουν εξελιχθεί μαζί μας» συνοψίζει μια ολόκληρη ιστορία συνύπαρξης. Ο σκύλος δεν είναι απλώς ένα ζώο που έμαθε εντολές· είναι είδος που προσαρμόστηκε στη ζωή δίπλα στον άνθρωπο, αξιοποιώντας λεπτά κοινωνικά σήματα. Έτσι, η ικανότητα να «διαβάζει» ανθρώπινα πρόσωπα μπορεί να είναι μέρος αυτής της κοινής εξελικτικής διαδρομής.
Τι θα εξετάσουν στη συνέχεια οι ερευνητές
Οι επιστήμονες δεν θεωρούν ότι η αναγνώριση συναισθημάτων περιορίζεται στην όραση. Αντιθέτως, σχεδιάζουν να ερευνήσουν πώς οι σκύλοι συνδυάζουν πολλαπλά ερεθίσματα για να ερμηνεύσουν τους ανθρώπους γύρω τους: τη γλώσσα του σώματος, τις αποχρώσεις της φωνής, ακόμη και την όσφρηση. Είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι ο σκύλος δεν «ακούει» μόνο τι λέμε, αλλά πώς το λέμε, δεν «βλέπει» μόνο το πρόσωπό μας, αλλά και τη στάση μας, ενώ παράλληλα συλλέγει πληροφορίες μέσω της εξαιρετικά ανεπτυγμένης όσφρησής του.
Παράλληλα, οι ερευνητές θέλουν να συγκρίνουν άμεσα τον τρόπο με τον οποίο ο ανθρώπινος εγκέφαλος και ο εγκέφαλος του σκύλου επεξεργάζονται τα ίδια συναισθηματικά σήματα. Μια τέτοια σύγκριση θα μπορούσε να φωτίσει όχι μόνο τις ομοιότητες, αλλά και τις θεμελιώδεις διαφορές στην κοινωνική αντίληψη μεταξύ των ειδών.
Μια σημαντική επιφύλαξη: Δεν είναι όλοι οι σκύλοι ίδιοι
Οι ερευνητές σημείωσαν κάτι κρίσιμο: όλοι οι σκύλοι της μελέτης ήταν κατοικίδια από οικογένειες που τους παρείχαν περιβάλλον αγάπης και φροντίδας. Αυτό σημαίνει ότι τα ευρήματα δεν πρέπει να γενικεύονται άκριτα σε όλες τις συνθήκες. Σκύλοι που έχουν ζήσει παραμέληση, κακοποίηση ή έντονο στρες ενδέχεται να αντιδρούν διαφορετικά σε ανθρώπινα συναισθηματικά ερεθίσματα ή να τα ερμηνεύουν με άλλο τρόπο, πιθανώς πιο αμυντικά.
Αυτό δεν μειώνει τη σημασία της έρευνας—την κάνει πιο ανθρώπινη και ρεαλιστική. Υπενθυμίζει ότι η εμπειρία ζωής διαμορφώνει τη συμπεριφορά, και ότι η σχέση με τον σκύλο χτίζεται μέσα από ασφάλεια, συνέπεια και εμπιστοσύνη.
