Σε ένα κλίμα έντονης αμφισβήτησης των εκδοχών που παρουσιάζουν οι ρωσικές αρχές για το θάνατο του Αλεξέι Ναβάλνι, έρχονται στο φως της δημοσιότητας διάφορες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τις συνθήκες κράτησης του ηγέτη της αντιπολίτευσης σε μια αποικία φυλακών της Αρκτικής, γνωστή για τους ιδιαίτερα απάνθρωπους όρους κράτησης.
Η σωφρονιστική αποικία όπου πέθανε ο Ναβάλνι επίσημα ονομάζεται ΙΚ-3, όμως είναι γνωστή ως «Πολικός Λύκος» και θεωρείται από τις πλέον σκληρές φυλακές της Ρωσίας, όχι μόνο λόγω των ακραίων θερμοκρασιών που επικρατούν εκεί, αλλά και των εξαιρετικά σκληρών συνθηκών κράτησης για τους περίπου 1.000 κρατούμενους εκεί, μεταξύ αυτών και κάποιοι από τους χειρότερους εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, αλλά και πολιτικοί κρατούμενοι, όπως καταγγέλλεται, που τόλμησαν να ασκήσουν κριτική στον Βλαντίμιρ Πούτιν.
Βαθιά μέσα στον Αρκτικό Κύκλο, σε απόσταση 1.900 χλμ. βορειοανατολικά της Μόσχας, η αποικία ΙΚ-3 βρίσκεται κοντά στην πόλη Καρπ και οι θερμοκρασίες το χειμώνα φτάνουν μέχρι και -30 βαθμούς Κελσίου. Το σωφρονιστικό συγκρότημα χτίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 και αποτελούσε μέρος ενός «γκουλάγκ», τα γνωστά στρατόπεδα εξαναγκαστικής εργασίας της σοβιετικής εποχής.
Συχνά πρώην κρατούμενοι εκεί έχουν καταγγείλει τα βασανιστήρια που έχουν υποστεί εκεί, με τα ηλεκτροσόκ και τους ξυλοδαρμούς εκ μέρους των δεσμοφυλάκων να αποτελούν μέρος της καθημερινότητας.
Πολύ λίγα πράγματα είναι γνωστά για τις συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων, ακόμη και για αυτούς που δεν βρίσκονται σε απομόνωση, ενώ τα ρούχα που μοιράζονται είναι ελάχιστα για να αντιμετωπίσουν τις ακραία χαμηλές θερμοκρασίες της περιοχής.
Στα παγωμένα κελιά πολλές φορές αφήνουν τους έγκλειστους γυμνούς, ενώ για τιμωρία με την παραμικρή αφορμή ένας κρατούμενος κλείνεται για ώρες σε σιδερένιο κουτί σε εμβρυακή στάση, όπου με δυσκολία μπορεί να αναπνεύσει και αναγκάζεται να ουρήσει πάνω του.
Σύμφωνα με περιγραφές που έχει δώσει στη δημοσιότητα η Όλγα Ρομάνοβα, μια ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των φυλακισμένων στη Ρωσία, το χειμώνα οι κρατούμενοι εξαναγκάζονται να παρατάσσονται ακίνητοι στο προαύλιο με ελαφρύ ρουχισμό για τουλάχιστον 40 λεπτά. Αν κάποιος κρατούμενος παράκουγε την αυστηρή διαταγή της ακινησίας και προσπαθούσε να τρίψει κάπως τα χέρια για ζεσταθεί, τότε τιμωρούνταν συλλογικά όλη η ομάδα στο προαύλιο και τους κατέβρεχαν με κανόνια νερού.
Ο Ουκρανός κινηματογραφιστής Όλεγκ Σέντσοφ, ο οποίος είχε βρεθεί έγκλειστος στη σωφρονιστική αποικία ΙΚ-8 για πέντε χρόνια υπογράμμισε ότι σε μια τέτοια φυλακή «μόλις περάσεις το κατώφλι, σου δίνουν να καταλάβεις ότι ήρθες στο καθαρτήριο όπου δεν έχεις κανένα δικαίωμα και δεν υπάρχει κανένας για να παραπονεθείς».
Κρατούμενοι παλαιότερα σε αυτά τα κολαστήρια τονίζουν ότι οι φυλακές αυτού του είδους είναι σχεδιασμένες να κάνουν τους έγκλειστους να αισθάνονται απελπισμένοι και να χάνουν κάθε ελπίδα, αλλά και να συντρίβουν την οποιαδήποτε επαναστατική διάθεση.
Πηγές: Reuters, The Independent, Daily Mail
