Το Σάββατο 24 Μαΐου, στο «Ίδρυμα Delancy» (Delancey Street Foundation) – το «σπίτι» του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο – πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η πρεμιέρα της ταινίας «Stelios» (γνωστή στα ελληνικά ως «Υπάρχω»).
Η προβολή ήταν sold out, γεγονός που αντικατοπτρίζει το φανατικό ενδιαφέρον του κοινού και τον ιδιαίτερο ενθουσιασμό για τη βιογραφία ενός καλλιτέχνη που συνέδεσε το όνομά του με τον ξεριζωμό και την ξενιτιά. Η βραδιά είχε μια ξεχωριστή πινελιά χάρη στην παρουσία της Ασημένιας Βουλιώτη, πρωταγωνίστριας της ταινίας στο ρόλο της Μαρινέλλας.
Η Ασημένια, έχει κερδίσει τις καρδιές του κοινού με την επιτυχημένη της συμμετοχή στην τηλεοπτική σειρά «Ψυχοκόρες» (με 59 επεισόδια συμμετοχής) που υπάρχει διαθέσιμη σε γνωστή τηλεοπτική πλατφόρμα. Τη βραδιά της προβολής, το κοινό τη συνάντησε καθώς προλόγισε την ταινία και συμμετείχε στο τέλος σε Q&A όπου μοιράστηκε τις εμπειρίες της και αποκάλυψε παρασκινιακές ιστορίες από την παραγωγή της ταινίας.
Το «Υπάρχω» έργο έχει λάβει ιδιαίτερη αναγνώριση με 10 υποψηφιότητες στα βραβεία Iris 2025 από την Ελληνική Κινηματογραφική Ακαδημία, συμπεριλαμβανομένης της υποψηφιότητας για την Καλύτερη Πρωταγωνίστρια – τιμή που αποδίδεται στην εξαιρετική ερμηνεία της. Στην ταινία είναι συνυποψήφια με τις: Αγγελική Παπούλια (Αρκάντια), Έλσα Λεκάκου (Κιούκα πριν το τέλος του καλοκαιριού), Μαρία Καλλιμάνη (Κρέας), Μισέλ Βάλεϋ (Λούλα Leblanc), Κάτια Γκουλιώνη (Ο Νόμος του Μέρφι).
*δες αναλυτικότερα τις υποψηφιότητες στο link
Λόγω της παγκόσμιας διανομής της ταινίας (στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η Αμερική), δεν ήταν εφικτό να ενσωματωθεί αυτή η ταινία στο κανονικό πρόγραμμα του φεστιβάλ.
Για το λόγο αυτό, οργανώθηκε μια after festival προβολή, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να απολαύσει ένα έργο που ήδη έχει ξεχωρίσει διεθνώς. Η ταινία είχε ήδη προβληθεί στο Ελληνικό Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης, στην αντίστοιχη έκδοση του Ελληνικού Φεστιβάλ στο Βερολίνο, ενώ στην Καλιφόρνια προηγήθηκε ειδική προβολή (προ-φεστιβαλική και αυτή) στο Ελληνικό Φεστιβάλ του Λος Άντζελες.
Μια τέτοια κίνηση υπογραμμίζει την ανάγκη αυτών των θεσμών να ενσωματώνουν προβολές και γεγονότα που φέρνουν τον ελληνισμό πιο κοντά. Η ταινία δεν έχει αφήσει αδιάφορη την κριτική στον αγγλόφωνο τύπο. Συγκεκριμένα ο Hugh Barnes περιγράφει την ταινία ως μια «μπλουζ… ελληνική ραψωδία», σημειώνοντας: «Ο Χρήστος Μάστορας αποδίδει με αυθεντικότητα τον Καζαντζίδη, ιδιαίτερα στις μουσικές σκηνές, αν και η υποκριτική του δεν φτάνει στα επίπεδα του Ράμι Μάλεκ στο Bohemian Rhapsody».
Επισημαίνει επίσης ότι η ταινία αποτυπώνει την ουσία του ρεμπέτικου ως «λαϊκό μπλουζ των Ελλήνων προσφύγων», ενώ τονίζει ότι η αφήγηση χάνει δυναμική όταν απομακρύνεται από τη μουσική. Τέλος, θα συμπληρώσει
«Ο Καζαντζίδης, γνωστός ως ο «τραγουδιστής της ξενιτιάς», επειδή τα τραγούδια του αποτύπωναν την εμπειρία των μεταναστών, ήταν γιος Ποντίων προσφύγων από την Ανατολία και έμαθε να τραγουδά ρεμπέτικα — ένα «ρεμπέτης» είναι περιθωριακός ή αλήτης — μέσα στους προσφυγικούς καταυλισμούς που ξεφύτρωναν γύρω από την Αθήνα.
Όπως και η αμερικανική μπλουζ μουσική, έτσι και τα ρεμπέτικα τραγούδια καταγράφουν τις δυσκολίες της ζωής της εργατικής τάξης, τις πίκρες του έρωτα, την αγωνία και την απογοήτευση της φτώχειας και της κοινωνικής αδικίας, τη μοναξιά και τον διωγμό των μεταναστών».
Η βραδιά αυτή αποτέλεσε μία μοναδική γιορτή του ελληνικού κινηματογράφου, συνδυάζοντας εξαιρετικές κινηματογραφικές εμφανίσεις με ζωντανή συζήτηση, και ενισχύοντας περαιτέρω τη διεθνή προβολή της ταινίας «Υπάρχω». Ακόμα και αν το φολκλόρ, η ανάμνηση ή η νοσταλγία είναι το αίτιο και το αιτιατό, αυτή η εκδήλωση αποτελεί παράδειγμα του πώς ο κινηματογράφος μπορεί να γεφυρώσει πολιτισμούς, δημιουργώντας πλατφόρμες για ανοιχτό διάλογο και καινοτόμες εμπειρίες για όλους τους λάτρεις της τέχνης.
Πηγή: ertnews.gr
