Ο Σπύρος Πετρουλάκης, ο συγγραφέας που βρίσκεται πίσω από δύο μεγάλες τηλεοπτικές επιτυχίες, τον «Σασμό» και το «Ναυάγιο», μίλησε στην εφημερίδα «Espresso» και τη Μαρία Ανδρέου για τη διαδρομή του στη γραφή, η οποία έχει ήδη αφήσει ισχυρό αποτύπωμα τόσο στην εκδοτική αγορά όσο και στην ελληνική τηλεόραση. Μετρώντας δεκατρία μυθιστορήματα, τέσσερα παιδικά βιβλία και τρία παραμύθια, συνεχίζει να εμπλουτίζει το έργο του, ενώ παράλληλα παραμένει ανοιχτός στο ενδεχόμενο νέων τηλεοπτικών μεταφορών. Όπως τονίζει, υπάρχει πάντα ενδιαφέρον για τη μεταφορά βιβλίων μου στην τηλεόραση, αρκεί να συντρέχουν οι σωστές προϋποθέσεις ώστε μια ιστορία να μεταφερθεί με σεβασμό και σωστό σχεδιασμό.
Η συγγραφική διαδρομή: βιβλία, είδη και ιστορίες που μένουν
Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί δεκατρία μυθιστορήματα, τέσσερα παιδικά βιβλία και τρία παραμύθια. Για τον Σπύρο Πετρουλάκη, κάθε νέο βιβλίο δεν είναι απλώς μια προσθήκη σε μια λίστα τίτλων, αλλά μια ξεχωριστή εμπειρία: μια διαδρομή με τις δικές της απαιτήσεις, το δικό της βάρος και τις δικές της συγκινήσεις. Η συγγραφή, άλλωστε, δεν λειτουργεί με «αυτόματο πιλότο» — κάθε ιστορία ζητά τον δικό της ρυθμό, τους δικούς της χαρακτήρες, τη δική της αλήθεια.
Αυτή η πολυμορφία φαίνεται και από το εύρος των κειμένων του: από μυθιστορήματα που συνομιλούν με την ελληνική πραγματικότητα και τη συλλογική μνήμη, μέχρι βιβλία για παιδιά και παραμύθια που απαιτούν διαφορετική γλώσσα, διαφορετική ευαισθησία και άλλη εσωτερική οικονομία. Το κοινό νήμα, όμως, παραμένει σταθερό: η ανάγκη για δυνατές ιστορίες που κρατούν τον αναγνώστη κοντά στους ανθρώπους και στα συναισθήματά τους.
Γεννιέται κανείς συγγραφέας ή γίνεται;
Στο ερώτημα αν ο συγγραφέας γεννιέται ή γίνεται, ο ίδιος δίνει μια απάντηση που ισορροπεί ανάμεσα στο ένστικτο και στην πειθαρχία. Υπάρχει, όπως λέει, μια εσωτερική ανάγκη που σε σπρώχνει προς τη γραφή. Είναι εκείνο το επίμονο κάλεσμα να αφηγηθείς, να παρατηρήσεις, να μετατρέψεις σε λέξεις όσα σε κινούν ή όσα σε βαραίνουν. Κι όμως, αυτή η ανάγκη, από μόνη της, δεν αρκεί.
Για να προχωρήσει κάποιος, χρειάζεται δουλειά, επιμονή και συνεχή προσπάθεια βελτίωσης. Η γραφή είναι τέχνη, αλλά είναι και τεχνική. Είναι έμπνευση, αλλά είναι και αντοχή. Είναι στιγμές που όλα κυλούν, και άλλες που απαιτείται να μείνεις στο γραφείο, να ξαναγράψεις, να κόψεις, να σκάψεις βαθύτερα μέχρι να βρεις την καθαρή φωνή της ιστορίας. Έτσι, όπως καταλήγει, «και γεννιέσαι και γίνεσαι»: ξεκινάς με μια ανάγκη, αλλά στην πορεία χτίζεσαι.
Μεταφορά βιβλίων μου στην τηλεόραση: «Σασμός», «Ναυάγιο» και η επόμενη σκέψη
Η επιτυχία του «Σασμού» και του «Ναυαγίου» έκανε πολλούς τηλεθεατές να αναρωτιούνται αν θα δουν σύντομα μια νέα σειρά βασισμένη σε έργο του. Και ο ίδιος δεν κρύβει ότι υπάρχει πάντα ενδιαφέρον για τη μεταφορά βιβλίων μου στην τηλεόραση — κάτι που, όπως σημειώνει, είναι ιδιαίτερα τιμητικό. Η τηλεοπτική μεταφορά, ωστόσο, δεν είναι μια απλή απόφαση που παίρνεται από τη μια μέρα στην άλλη.
Μετά από αυτές τις δύο μεγάλες παραγωγές, έχουν γίνει συζητήσεις και υπάρχουν σκέψεις για επόμενα βήματα, ανάμεσά τους και για τον «Καθαρμό». Παρ’ όλα αυτά, ο συγγραφέας ξεκαθαρίζει πως τέτοιου είδους εγχειρήματα χρειάζονται χρόνο, ωριμότητα και σωστό σχεδιασμό. Δεν είναι μόνο η ιστορία — όσο δυνατή κι αν είναι. Είναι η επιλογή των ηθοποιών που θα τη μεταφέρουν, το κατάλληλο timing, οι συνθήκες παραγωγής και κυρίως η πρόθεση να υπηρετηθεί το υλικό με συνέπεια.
Η τηλεόραση έχει τους δικούς της κανόνες και απαιτεί μετασχηματισμούς: άλλους ρυθμούς, άλλες εντάσεις, διαφορετική δομή. Γι’ αυτό και μια μεταφορά μπορεί να πετύχει μόνο όταν συναντηθούν οι σωστοί άνθρωποι, στη σωστή στιγμή, με κοινό όραμα. Από τη δική του πλευρά, πάντως, δηλώνει πως υπάρχει διάθεση να συνεχιστεί αυτή η τηλεοπτική πορεία. Όταν υπάρξει κάτι συγκεκριμένο, θα γίνει γνωστό σε όλους.
Οι ιστορίες μένουν ζωντανές πρώτα απ’ όλα στα βιβλία
Μέχρι να κλειδώσουν οι επόμενες αποφάσεις και να ανακοινωθεί οτιδήποτε επίσημο, ο Σπύρος Πετρουλάκης επιστρέφει εκεί απ’ όπου ξεκινά και τελικά καταλήγει κάθε δημιουργική διαδρομή: στις σελίδες. Γιατί, όσο κι αν η τηλεόραση πολλαπλασιάζει την απήχηση μιας ιστορίας, το βιβλίο παραμένει ο τόπος όπου ο αναγνώστης συναντά πιο άμεσα τους χαρακτήρες, τα κίνητρα και τις λεπτές αποχρώσεις του κόσμου που χτίζεται λέξη τη λέξη.
Και αν κάτι κρατά ως σταθερά σε όλη αυτή την πορεία —από τη συγγραφή μέχρι την οθόνη— είναι η πίστη ότι μια ιστορία αξίζει όταν βρίσκει τρόπο να αγγίξει ανθρώπους. Είτε διαβάζεται στο φως ενός κομοδίνου είτε μεταφέρεται σε σκηνές και επεισόδια, το ζητούμενο παραμένει το ίδιο. Γι’ αυτό και, όπως επαναλαμβάνει, υπάρχει πάντα ενδιαφέρον για τη μεταφορά βιβλίων μου στην τηλεόραση, όμως μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή, οι ιστορίες συνεχίζουν να αναπνέουν εκεί που γεννιούνται: μέσα από τα βιβλία.
