Στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής διπλωματίας ο Κιρ Στάρμερ, με στόχο να αποτρέψει οποιαδήποτε συμφωνία που θα παρακάμπτει το Κίεβο και να αντιμετωπίσει τις απειλές ασφαλείας για ΗΒ και ΕΕ.
Λίγες ημέρες πριν από τη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στην Αλάσκα, ο Κιρ Στάρμερ τοποθετείται στην πρώτη γραμμή των ευρωπαϊκών προσπαθειών για να διασφαλιστεί ότι η Ουκρανία θα συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις.
Η Ουάσιγκτον αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόσκλησης του Βολοντιμίρ Ζελένσκι, χωρίς όμως να έχει υπάρξει επίσημη επιβεβαίωση. Την ίδια ώρα, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς δηλώνει ότι οι ΗΠΑ δεν θα συνεχίσουν τη χρηματοδότηση του πολέμου, καλώντας την Ευρώπη να αναλάβει μεγαλύτερο βάρος.
Το Λονδίνο, σε συντονισμό με Παρίσι, Βερολίνο και Βρυξέλλες, επαναλαμβάνει πως «η ειρήνη δεν μπορεί να αποφασιστεί χωρίς την Ουκρανία» και πως οποιαδήποτε συμφωνία που θα περιλαμβάνει παραχώρηση εδαφών είναι απαράδεκτη.
Παράλληλα, υπογραμμίζεται ο αυξημένος κίνδυνος για την ασφάλεια του Ηνωμένου Βασιλείου και ευρωπαϊκών χωρών που γειτνιάζουν με τη Ρωσία –όπως η Φινλανδία– σε περίπτωση που η Μόσχα εδραιώσει κέρδη από την εισβολή.
Σαββατοκύριακο διπλωματίας
Το Σάββατο, ο Στάρμερ είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Εμανουέλ Μακρόν. Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να εργαστούν στενά με τον Τραμπ και τον Ζελένσκι τις επόμενες ημέρες, με στόχο μια «δίκαιη και διαρκή ειρήνη».
Την Κυριακή, στο Chevening House, πραγματοποιήθηκε συνάντηση υψηλού επιπέδου με τη συμμετοχή του Βρετανού ΥΠΕΞ Ντέιβιντ Λάμι, του Αμερικανού αντιπροέδρου Βανς, Ουκρανών αξιωματούχων και Ευρωπαίων εταίρων. Το μήνυμα που βγήκε ήταν ξεκάθαρο: δεν θα γίνει αποδεκτή καμία «ειρηνευτική» πρόταση που θα εξαιρεί την Ουκρανία από το τραπέζι.
Ο ρόλος του Λονδίνου
Με αυτές τις κινήσεις, ο Στάρμερ επιχειρεί να τοποθετήσει το Ηνωμένο Βασίλειο ως βασικό άξονα της ευρωπαϊκής γραμμής απέναντι στη ρωσο-ουκρανική κρίση, επιδιώκοντας να επηρεάσει εκ των προτέρων τους όρους της συζήτησης στην Αλάσκα.
Η συμμετοχή χωρών που βρίσκονται γεωγραφικά κοντά στη Ρωσία, όπως η Φινλανδία, αλλά και η ενεργή ανάμιξη του Λονδίνου, συνδέονται άμεσα με την ανησυχία ότι οποιαδήποτε υποχώρηση απέναντι στη Μόσχα μπορεί να ενθαρρύνει περαιτέρω αποσταθεροποιητικές κινήσεις στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η βρετανική κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη να αποτρέψει συμφωνίες «κεκλεισμένων των θυρών» που θα υπονομεύσουν την κυριαρχία της Ουκρανίας και την ασφάλεια της περιοχής.
