Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη έδωσε η Στέλλα Παπαδημητρίου στην εφημερίδα On Time και τη δημοσιογράφο Σίσσυ Μενεγάτου αυτή την εβδομάδα. Ανάμεσα σε άλλα, δε, η έμπειρη ηθοποιός αναφέρθηκε στην απώλεια της αγαπημένης της μητέρας και στο βάρος που κουβαλά μέχρι σήμερα μέσα της.
Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή σου, που σε γονάτισε, αλλά βρήκες το θάρρος να βγεις στη σκηνή και να παίξεις χωρίς να φανεί τίποτα στον κόσμο;
Όταν «έφυγε» η μητέρα μου, παρόλο που ήταν 92 χρονών. Κι αυτό γιατί δεν μίλησα μαζί της πριν «φύγει». Θυμάμαι, τότε με είχε πάρει τηλέφωνο η κυρία που είχαμε στο σπίτι και μου είπε: «Η μαμά σου κάνει εμετούς». Επειδή ήμουν στο θέατρο στη Θεσσαλονίκη, έστειλα το γιατρό, της παρείχε την ιατρική περίθαλψη που χρειαζόταν, αλλά μέσα στην ταραχή μου να τα τακτοποιήσω όλα δεν ζήτησα να της μιλήσω εκείνη την ώρα. Μάλιστα, εκείνο το βράδυ η γυναίκα που την πρόσεχε, αλλά και ο σύζυγος της, έμειναν δίπλα της κι εγώ θα πήγαινα στο χωριό πολύ νωρίς το πρωί. Αυτό που με διέλυσε ήταν που δεν της είπα έστω μια «καληνύχτα» καθώς, μέχρι να φτάσω, είχε «φύγει».
Θυμάμαι, όταν έφευγα και κατέβαινα στη Θεσσαλονίκη, γιατί είχα θέατρο, της έλεγα: «Μαμά, καληνύχτα, σε αγαπάω, θα τα πούμε το πρωί. Σου απαγορεύω να αρρωστήσεις και να πεθάνεις. Θα περιμένεις να γυρίσω». Κι εκείνη γελούσε. Θυμάμαι ότι εκείνη τη μέρα, αφού την αγκάλιασα και τη φίλησα και της το είπα αυτό, ήταν η πρώτη φορά που μου απάντησε: «Δεν είμαι από σίδερο».
Όταν λοιπόν μου τηλεφώνησε η γυναίκα και μου είπε ότι «έφυγε» η μητέρα μου, ένιωσα πολύ άσχημα γιατί δεν είχα ζητήσει έστω να της μιλήσω στο τηλέφωνο. Αυτό το έχω ακόμα, έπειτα από τόσα χρόνια, σαν παράπονο μέσα μου. Ότι δεν της μίλησα και «έφυγε» χωρίς να την ακούσω.
Πηγή: zappit.gr
