Καθώς εντείνεται η στρατιωτική κινητικότητα των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, αυξάνονται τα σενάρια για πιθανές επιχειρήσεις με στόχο ιρανικά νησιά στον Περσικό Κόλπο, τα οποία θεωρούνται κρίσιμα για τον έλεγχο των Στενά του Ορμούζ – ενός από τα σημαντικότερα περάσματα παγκοσμίως για τη μεταφορά πετρελαίου.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το νησί Χαργκ, βασικός ενεργειακός κόμβος από τον οποίο διακινείται περίπου το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν. Ωστόσο, στρατηγικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι ακόμη πιο κρίσιμα για τον έλεγχο της ναυσιπλοΐας είναι επτά άλλα νησιά: Αμπού Μούσα, Μεγάλο Τουνμπ, Μικρό Τουνμπ, Χενγκάμ, Κεσμ, Λαράκ και Ορμούζ.
Τα νησιά αυτά σχηματίζουν ένα είδος «αμυντικού τόξου», το οποίο -σύμφωνα με μελέτες- επιτρέπει στο Ιράν να ασκεί αυξημένο έλεγχο στην ασφάλεια και τη διέλευση πλοίων στα Στενά. Ιδιαίτερα τα Αμπού Μούσα, Μεγάλο Τουνμπ και Μικρό Τουνμπ, που βρίσκονται στο δυτικό άκρο, θεωρούνται κομβικά, καθώς η γεωγραφική τους θέση αναγκάζει μεγάλα πολεμικά πλοία και δεξαμενόπλοια να περνούν κοντά τους, καθιστώντας τα ευάλωτα σε επιθέσεις.
Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν χαρακτηρίσει τα νησιά αυτά ως «αβύθιστα αεροπλανοφόρα», καθώς μπορούν να λειτουργούν ως βάσεις για ταχύπλοα σκάφη, ναρκοθέτηση και επιχειρήσεις με drones των Φρουρών της Επανάστασης. Μάλιστα, το Ιράν έχει ενισχύσει στρατιωτικά την παρουσία του σε αρκετά από αυτά.
Αναλυτές εκτιμούν ότι σε περίπτωση αμερικανικής επιχείρησης για απόβαση – είτε στο Χαργκ είτε σε άλλα σημεία – ο έλεγχος αυτών των νησιών θα ήταν απαραίτητος. Ωστόσο, μια τέτοια επιχείρηση θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολη και επικίνδυνη, καθώς τα νησιά είναι καλά οχυρωμένα και προστατεύονται τόσο από τις ίδιες τις δυνάμεις που σταθμεύουν σε αυτά όσο και από το ιρανικό έδαφος.
Παράλληλα, ακόμη και αν καταληφθούν, η διατήρηση ελέγχου θα απαιτούσε σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις, οι οποίες θα ήταν εκτεθειμένες σε συνεχή πλήγματα από πυραύλους, drones και πυροβολικό από την ηπειρωτική χώρα του Ιράν.
Την ίδια στιγμή, η πολιτική διάσταση περιπλέκει περαιτέρω την κατάσταση. Τα νησιά Αμπού Μούσα, Μεγάλο Τουνμπ και Μικρό Τουνμπ αποτελούν αντικείμενο διαμάχης μεταξύ Ιράν και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα από το 1971. Οποιαδήποτε αλλαγή στον έλεγχό τους θα μπορούσε να προκαλέσει νέες εντάσεις, ακόμη και μεταξύ συμμάχων των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με αναλυτές, δεν υπάρχει «εύκολη λύση»: κάθε στρατιωτική επιλογή συνοδεύεται από σημαντικούς κινδύνους και πιθανές γεωπολιτικές συνέπειες, που μπορεί να επηρεάσουν όχι μόνο την έκβαση της σύγκρουσης αλλά και τη σταθερότητα της περιοχής μετά από αυτήν.
Παρακάτω ακολουθεί χάρτης της Μέσης Ανατολής που απεικονίζει επιθέσεις με drones και πυραύλους που αποδίδονται στο Ιράν ή τη Χεζμπολάχ, καθώς και στο Ισραήλ ή τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων που αποτράπηκαν. Βασίζεται σε στοιχεία της ΜΚΟ Acled για την περίοδο από τις 28 Φεβρουαρίου έως τις 27 Μαρτίου στις 09:00 GMT. Πηγή AFP
