Συνεχώς ανακύπτουν νέα στοιχεία σχετικά με την υπόθεση διαφθοράς στην Πολεοδομία Ρόδου. Όπως αναφέρει το dimokratiki.gr, καταγεγραμμένες τηλεφωνικές συνομιλίες αποκαλύπτουν τη λειτουργία ενός οργανωμένου συστήματος εξυπηρέτησης ιδιωτικών συμφερόντων στην Υπηρεσία Δόμησης Ρόδου, με αντάλλαγμα οικονομικά ή άλλα οφέλη. Στην τελευταία αποκάλυψη, ξεχωρίζει η επικοινωνία ενός αρχιτέκτονα με ανώτερο υπάλληλο της Υπηρεσίας Δόμησης, που αφορά μια ξενοδοχειακή επένδυση στο νησί. Φαίνεται ότι χρησιμοποιούσαν κωδικοποιημένες αναφορές, όπως «τσουβάλια» και «πατάτες», για να μην γίνονται αντιληπτοί. Στη συνομιλία, ο αρχιτέκτονας αναφέρει: «Θα δώσουμε αύριο τις πατάτες που του τάξαμε… Δεν θα του δώσω όλο το τσουβάλι». Αυτή η περιγραφή συνδέεται άμεσα με την πληρωμή που αφορά την έκδοση πολεοδομικού εγγράφου, κρίσιμη για την επανέναρξη εργασιών σε ξενοδοχείο με ανασταλμένη άδεια.
Σε άλλο απόσπασμα, ο αρχιτέκτονας δηλώνει: «Το 1/3 σήμερα, μετά από πέντε ημέρες το 1/3, μετά από δέκα ημέρες το υπόλοιπο». Η συνομιλήτριά του συμφωνεί, ενισχύοντας την αίσθηση ότι το σύστημα αυτό λειτουργεί κανονικά.
Στη συνέχεια, σε άλλη συνομιλία, ο αρχιτέκτονας εκφράζει την απογοήτευσή του για ένα «χαρτί της πλάκας» που του δόθηκε, το οποίο δεν ικανοποίησε τον επενδυτή. «Δεν ήταν τόσο καλό το χαρτί», λέει, αναδεικνύοντας την απογοήτευση της άλλης πλευράς που περίμενε κάτι καλύτερο. Η συνομιλήτριά του, σε μια αποκαλυπτική φράση, τον ρωτάει: «Γιατί δεν σου κάνουν αυτό που πρέπει;», αποφεύγοντας να αναφέρει συγκεκριμένα ποσά.
Σε άλλες συνομιλίες, υπηρεσιακά στελέχη της Πολεοδομίας Ρόδου φαίνεται ότι βιώνουν μεγάλη πίεση και φόβο. Ένας χαρακτηριστικός διάλογος μεταξύ δύο γυναικών στελεχών αποκαλύπτει την κατάσταση αυτή: «Δεν είμαι αναίσθητη, αλλά δεν μπορώ να το κάνω, φοβάμαι… χρησιμοποιεί την ηθική, ότι “είμαι φίλος σας, μη με αφήσετε”», αναφέρεται στην πίεση που ασκεί ο αρχιτέκτονας για την άρση διακοπής εργασιών. Μια από αυτές προσθέτει με απόγνωση: «Έχω και τον Κ. να μου πρήζει τα α…», επισημαίνοντας την αδυναμία της να αντέξει την πίεση και την ατμόσφαιρα φόβου και αβεβαιότητας, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται «με βαριά καρδιά».
