Νέα δεδομένα προστίθενται στην έρευνα για τη συντριβή ελικοπτέρου στη Σίφνο, που κόστισε τη ζωή σε τρεις ανθρώπους και έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στις αρμόδιες Αρχές. Στο επίκεντρο της διερεύνησης βρίσκεται πλέον ένα προγενέστερο περιστατικό με το ίδιο ελικόπτερο, το οποίο συνέβη στις αρχές του καλοκαιριού στην Πάρο. Οι ερευνητές εξετάζουν αν εκείνο το συμβάν μπορεί να έχει σχέση με τα αίτια που οδήγησαν τελικά στη μοιραία πτώση στη Σίφνο, είτε άμεσα είτε ως παράγοντας που δημιούργησε κρυφή καταπόνηση ή βλάβη που δεν εντοπίστηκε εγκαίρως.
Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή και οι εξελίξεις αναμένονται κρίσιμες, καθώς στόχος είναι να αποσαφηνιστεί με ακρίβεια τι προηγήθηκε της τραγωδίας και ποια τεχνικά ή επιχειρησιακά δεδομένα ενδέχεται να συνέβαλαν στη συντριβή ελικοπτέρου στη Σίφνο.
Τι εξετάζεται από τις Αρχές
Οι Αρχές έχουν στρέψει την προσοχή τους στο περιστατικό που σημειώθηκε στην Πάρο την 1η Ιουνίου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί έως τώρα, το ελικόπτερο είχε πραγματοποιήσει πτήση στο νησί και, λόγω των ισχυρών ανέμων, κατά την παραμονή του στο έδαφος είχε ληφθεί προληπτικό μέτρο ακινητοποίησης του κύριου στροφείου. Συγκεκριμένα, είχαν χρησιμοποιηθεί ιμάντες ώστε το κύριο στροφείο να μην περιστρέφεται ανεξέλεγκτα από τις ριπές του ανέμου.
Το πρόβλημα, ωστόσο, φαίνεται ότι προέκυψε τη στιγμή που το ελικόπτερο τέθηκε ξανά σε λειτουργία. Κατά την εκκίνηση, οι ιμάντες δεν είχαν αφαιρεθεί πλήρως, με αποτέλεσμα να έρθουν σε επαφή με το πίσω μέρος του ελικοπτέρου. Το συμβάν αυτό εξετάζεται τώρα προσεκτικά, όχι μόνο ως επιχειρησιακό λάθος διαδικασίας στο έδαφος, αλλά και ως πιθανό γεγονός που θα μπορούσε να έχει προκαλέσει καταπόνηση σε κρίσιμα σημεία, ειδικά στην περιοχή της ουράς και σε εξαρτήματα που σχετίζονται με το ουραίο στροφείο.
Το περιστατικό της Πάρου και η επακόλουθη καθήλωση
Μετά το συμβάν στην Πάρο, η διαχειρίστρια εταιρεία, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, προχώρησε στην καθήλωση του ελικοπτέρου, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η απαιτούμενη συντήρηση και να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει θέμα ασφάλειας πτήσεων. Πρόκειται για μια διαδικασία που, όταν εφαρμόζεται σωστά, λειτουργεί ως δικλείδα ασφαλείας: κάθε πιθανή βλάβη αξιολογείται, πραγματοποιούνται έλεγχοι και επισκευές όπου χρειάζεται και το αεροσκάφος επιστρέφει σε επιχειρησιακή κατάσταση μόνο εφόσον κριθεί απολύτως κατάλληλο.
Έναν μήνα αργότερα, στις 2 Ιουλίου, το ελικόπτερο φέρεται να πέρασε τεχνικό έλεγχο από εταιρεία συντήρησης και στη συνέχεια έλαβε πιστοποιητικό αξιοπλοΐας από την Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας, γεγονός που του επέτρεψε να επανέλθει σε επιχειρησιακή χρήση. Αυτό το χρονικό σημείο είναι κομβικό για την έρευνα: οι ερευνητές θα επιχειρήσουν να διαπιστώσουν τι ακριβώς περιλάμβαναν οι έλεγχοι, ποια ευρήματα καταγράφηκαν, ποια εξαρτήματα επιθεωρήθηκαν και αν υπήρχε οτιδήποτε που θα έπρεπε να οδηγήσει σε πρόσθετες δοκιμές ή περαιτέρω διερεύνηση.
Η έρευνα στη Σίφνο και ο ρόλος των εμπειρογνωμόνων
Από την πρώτη στιγμή μετά το δυστύχημα, στη Σίφνο βρέθηκαν στελέχη της εταιρείας, τα οποία κατέθεσαν στους εμπειρογνώμονες του ΕΟΔΑΣΑΑΜ στο πλαίσιο της διερεύνησης. Στις καταθέσεις αυτές, σύμφωνα με τις πληροφορίες, έγινε αναφορά και στο περιστατικό της Πάρου, στοιχείο που πλέον αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς ενδέχεται να λειτουργήσει ως κρίσιμο κομμάτι του παζλ.
Παράλληλα, έχει προγραμματιστεί μετάβαση επιτροπής εμπειρογνωμόνων που έχει οριστεί από την Αστυνομία, με σκοπό τη διενέργεια αυτοψίας στο σημείο. Η αυτοψία αναμένεται να συμβάλει στην καλύτερη καταγραφή του πεδίου, των συνθηκών και των ευρημάτων, ενώ στη συνέχεια προγραμματίζεται η ανάσυρση των συντριμμιών και η μεταφορά τους στην Αθήνα. Εκεί θα πραγματοποιηθεί λεπτομερής τεχνική εξέταση, η οποία συνήθως περιλαμβάνει αναλυτική αξιολόγηση δομικών στοιχείων, κινητήρα, συστημάτων μετάδοσης κίνησης, στροφείων και λοιπών κρίσιμων εξαρτημάτων.
Μπορεί να συνδέεται το περιστατικό της Πάρου με την πτώση;
Το βασικό ερώτημα που επιχειρούν να απαντήσουν οι ερευνητές είναι αν το περιστατικό της Πάρου μπορεί να συνδέεται αιτιωδώς με τη συντριβή ελικοπτέρου στη Σίφνο. Η διερεύνηση δεν περιορίζεται στο αν υπήρξε άμεση ζημιά που θα έπρεπε να είχε εντοπιστεί, αλλά επεκτείνεται και στο ενδεχόμενο μιας «ύπουλης» καταπόνησης: μιας φθοράς ή αλλοίωσης σε εξάρτημα, η οποία μπορεί να μην ήταν εμφανής σε έναν πρώτο έλεγχο, αλλά να επηρεάζει σταδιακά την αντοχή και τη λειτουργία.
Ιδιαίτερη προσοχή, όπως προκύπτει από τα μέχρι τώρα δεδομένα, δίνεται σε πιθανό ζήτημα που αφορά την ουρά και το ουραίο στροφείο. Ακόμη και μια μικρή ανωμαλία σε τέτοια σημεία μπορεί, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, να έχει σοβαρές συνέπειες για την ευστάθεια και τον έλεγχο του ελικοπτέρου. Γι’ αυτό και η τεχνική εξέταση των συντριμμιών θεωρείται καθοριστική, καθώς μπορεί να αναδείξει ίχνη πρόσκρουσης, παλαιότερες επισκευές, μικρορωγμές, παραμορφώσεις ή ενδείξεις κόπωσης υλικού.
