«Ανυπόστατες και απαράδεκτες» χαρακτήρισε ο βουλευτής Σερρών και Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων και ΕΕ της ΝΔ, Τάσος Χατζηβασιλείου τις κατηγορίες των Ρώσων εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχη, σε συνέντευξή του στο ΕΡΤnews Radio 105,8 και στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές» με τον Βασίλη Αδαμόπουλο και την Μαρία Γεωργίου, σημειώνοντας ότι «δεν εκπλήσσεται κανείς που ξέρει την ιστορία γιατί υπάρχει ένας μακρόχρονος «ιερός πόλεμος» της Ρωσίας εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου που εποφθαλμιά και το ρόλο του Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη» .
«Το πρόβλημα ξεκίνησε από τα Χριστούγεννα του 2013. Τι έγινε τότε; Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ρωσίας είχε εκδώσει μία εγκύκλιο εκκλησιαστική για το ζήτημα του Πρωτείου, όπως αυτό αντιμετωπίζεται από την Εκκλησία μας, πρακτικά λοιπόν, η ουσία της ρωσικής άποψης ήταν ότι αμφισβητείται ευθέως το θεμελιώδες προνόμιο του Οικουμενικού Πατριάρχη. Από εκεί ξεκίνησε το μεγάλο πρόβλημα και κορυφώθηκε με την απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου να αναγνωρίσει την αυτοκεφαλία της Ουκρανικής Εκκλησίας. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι αυτό ήταν που ενοχλεί τη Μόσχα.
Όμως, επαναλαμβάνω, οι ανυπόστατες και αήθεις επιθέσεις εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχη δεν νομίζω ότι τον φοβίζουν ή ότι του προκαλούν την οποιαδήποτε ανησυχία. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά και την πνευματικότητα αλλά και την προσωπικότητα του ανδρός και δεν νομίζω ότι χρειάζεται συνηγόρους υπεράσπισης ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο οποίος άλλωστε είναι μια λαμπρή μορφή ενός πνευματικού ηγέτη που δεν αμφισβητεί κανένας στο διεθνές στερέωμα» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Χατζηβασιλείου.
«Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης τη δική του δουλειά και θυμίζω ότι τον στηρίζουμε, όπως όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες. Ας μην προσπαθεί κανείς να παραχαράσσει την ιστορία αιώνων. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ήταν, είναι και θα συνεχίσει να βρίσκεται στη θέση που του προσήκει» συμπλήρωσε.
Για όσα διαδραματίζονται στο πεδίο της Μέσης Ανατολής, στο Ιράν, πιο συγκεκριμένα, τις τελευταίες εβδομάδες, ο κ. Χατζηβασιλείου εξέφρασε την άποψη ότι, μετά την Ισλαμική επανάσταση του 79, το καθεστώς στο Ιράν φαίνεται πως έχει μπει σε μία φάση αποσύνθεσης.
«Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν αυτές οι εξεγέρσεις. Θυμίζω το 2017 είχαμε, το 18, το 19, νομίζω και το 22 αλλά και το 23 αν θυμάμαι καλά. Όμως αυτή τη φορά υπάρχει μία διαφορετική εικόνα. Διότι η οικονομική κατάρρευση δεν πλήττει πλέον μόνο τους φτωχότερους, αλλά αγγίζει οριζόντια όλες τις κοινωνικές τάξεις της χώρας, δηλαδή και εργαζόμενους και ανέργους, τους εμπόρους των παζαριών που είναι ουσιαστικά η μεσαία τάξη του Ιράν αλλά και όλα γενικά τα μεσαία στρώματα που επί δεκαετίες στήριζαν το καθεστώς.
Άρα λοιπόν, αυτή τη στιγμή έχουμε μία διάρρηξη της σχέσης του καθεστώτος με τις οικονομικές κοινωνικές τάξεις της χώρας με μία όμως νέα πραγματικότητα ότι, πλέον το καθεστώς είναι «ξεδοντιασμένο». Σας θυμίζω τον όρο αυτόν, ο οποίος δεν είναι και πολύ δόκιμος, αλλά τον χρησιμοποιώ για να καταλάβουμε ότι αυτό το οποίο συνέβη από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, θυμόσαστε το επεισόδιο πέρυσι, «ξεδόντιασε» ουσιαστικά την πολεμική μηχανή του Ιράν. Άρα λοιπόν, στα μάτια των πολιτών του το ίδιο το καθεστώς φαίνεται και ανίσχυρο από άποψης αμυντικής, που κάποτε φάνταζε πάρα πολύ δυνατό και ισχυρό και ικανό να αποκρούσει υποτίθεται κάθε απειλή και προσθέστε το γεγονός ότι «ξεδοντιασμένοι» είναι και οι δορυφόροι του Ιράν μετά από τις επιθέσεις που πραγματοποίησε το Ισραήλ το 2025.
Άρα λοιπόν, έχουμε αυτή τη στιγμή μια μεγάλη κρίση. Θεωρώ ότι ο Χαμενεΐ δύσκολα θα παραμείνει κραταιός. Αν τώρα προκύψει θέμα διαδοχής τότε ο διάδοχος εκλέγεται από το Ανώτατο Συμβούλιο. Σε ό, τι αφορά το στρατόπεδο των επαναστατών, εννοώ αυτών των οποίων έχουν εξεγερθεί, δεν υπάρχει για την ώρα κάποια προσωπικότητα που θα μπορούσε να ενώσει όλες αυτές τις τάξεις και να εκπροσωπήσει γενικά το κίνημα. Ακούμε για τον γιο του Σάχη, το έχετε ακούσει και εσείς ότι είναι ενδεχομένως μία πιθανή προσωπικότητα, αλλά με βάση βέβαια την προσωπική πορεία του ίδιου του Σάχη, δεν έχει επιδείξει ούτε κάποια πολιτική ικανότητα, ούτε κάποιο πολιτικό ενδιαφέρον το προηγούμενο διάστημα για να μπορέσει να ενώσει όλες αυτές τις κοινωνικές ομάδες που εξεγείρονται. Θεωρώ ότι δεν είναι βέβαια τίποτα απίθανο, αλλά για την ώρα δεν φαίνεται ούτε ο γιος του Σάχη να μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο» ανέφερε χαρακτηριστικά ο βουλευτής.
Ως προς το πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί η κατάσταση στην περιοχή, σύμφωνα με τον κ. Χατζηβασιλείου, δεν είναι εύκολο να καταρρεύσει το καθεστώς στο Ιράν.
«Θεωρώ λοιπόν ότι πιθανό σενάριο είναι η παραχώρηση ορισμένων δικαιωμάτων στους πολίτες της χώρας με σκοπό να αποκατασταθεί σταδιακά η τάξη, θα ήταν ένα πιθανό σενάριο αυτό, από το καθεστώς. Ή αλλιώς, η ανάδειξη ενός νέου ηγέτη στο Ιράν, δηλαδή η αλλαγή του Χαμενεΐ, πάλι και αυτό δεν είναι απλό και εύκολο, θα μπορούσε να επιλέξει έναν πιο σύγχρονο ηγέτη, περισσότερο εξωστρεφή, που θα μπορούσε να δώσει έναν υποτίθεται νέο αέρα στο καθεστώς, έτσι πιο μοντέρνο. Αλλά και πάλι καταλαβαίνετε ότι αυτό δεν είναι τόσο απλό.
Εκείνο που παρατηρώ είναι ότι το παλιό ισλαμικό όραμα που κυριαρχούσε επί δεκαετίες στο Ιράν αντικαθίσταται σταδιακά από έναν σύγχρονο εθνικισμό. Εκεί που έλεγαν οι Ιρανοί πολίτες σας θυμίζω, θάνατος στην Αμερική, θάνατος στο Ισραήλ, όλα αυτά τα οποία βλέπατε και γραμμένα σε τοίχους σε προηγούμενες δεκαετίες, τώρα το σύνθημα το οποίο ακούμε στους δρόμους είναι, ζήτω το Ιράν. Είναι μια τελείως διαφορετική προσέγγιση, την οποία πρέπει να την έχουμε να την κρατήσουμε στο μυαλό μας. Διότι θα δούμε ενδεχομένως άλλες δυναμικές ενδο-ιρανικές να αναπτύσσονται το επόμενο διάστημα» ανέφερε.
Κληθείς να κάνει κάποιο σχόλιο για τον «υποτονικό» σχολιασμό στο δημόσιο διάλογο όσων λαμβάνουν χώρα στο Ιράν, σημείωσε «σε ό,τι αφορά εδώ τους «δικαιωματιστές», τους γιαλαντζί δικαιωματιστές στην χώρα μας, σιωπή για όσα συμβαίνουν στο Ιράν, όπως ακούγαμε και σιωπή για όσα συνέβαιναν στην δικτατορία του Μαδούρο».
«Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να μας πουν όλοι αυτοί οι οποίοι υποτίθεται κόπτονται οι αριστεριστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα, να μας πουν γιατί αντιδρούν αλα καρτ, γιατί εγώ ξέρω ότι όταν υποστηρίζεις τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν το κάνεις αλα καρτ, το κάνεις συλλήβδην. Και δυστυχώς, για άλλη μια φορά εδώ οι δικοί μας, αποδεικνύεται ότι δεν ανήκουν στην κατηγορία των καθαρών υποστηρικτών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά αντίστοιχα εκείνων που εργαλειοποιούν κάθε πολιτική κρίση με στόχο να αποκομίσουν μικροπολιτικά συμφέροντα» είπε καταλήγοντας.
