Τα ακραία καιρικά φαινόμενα που έπληξαν την Ευρώπη αυτό το καλοκαίρι προκάλεσαν βραχυπρόθεσμες οικονομικές απώλειες τουλάχιστον 43 δισεκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με μια εκτίμηση σε επίπεδο ΕΕ, με το κόστος να αναμένεται να φτάσει τα 126 δισ. ευρώ έως το 2029.
Το άμεσο πλήγμα στην οικονομία από ένα μόνο καλοκαίρι ακραίας ζέστης, ξηρασίας και πλημμυρών, ανήλθε στο 0,26% του οικονομικού προϊόντος της ΕΕ το 2024, σύμφωνα με την ανάλυση, η οποία δεν έχει υποβληθεί ακόμη σε επιστημονική αξιολόγηση από ομοτίμους, αλλά βασίζεται στη σχέση μεταξύ καιρού και οικονομικών δεδομένων που δημοσιεύθηκαν σε ακαδημαϊκή μελέτη αυτόν τον μήνα, όπως αναφέρει ο Guardian.
Οι μεγαλύτερες ζημιές καταγράφηκαν στην Κύπρο, την Ελλάδα, τη Μάλτα και τη Βουλγαρία – καθεμία από τις οποίες υπέστη βραχυπρόθεσμες απώλειες άνω του 1% της «ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας» του 2024, ενός μέτρου παρόμοιου με το ΑΕΠ. Ακολούθησαν άλλες μεσογειακές χώρες, όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Πορτογαλία.
Οι οικονομολόγοι από το Πανεπιστήμιο της Μάνχαϊμ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα χαρακτήρισαν τα αποτελέσματα ως «συντηρητικά», επειδή δεν συνυπολογίζουν τις πρωτοφανείς πυρκαγιές που κατέκαψαν τη νότια Ευρώπη τον περασμένο μήνα ούτε τον αντίκτυπο των ακραίων καιρικών φαινομένων όταν συμβαίνουν ταυτόχρονα.
Η Σεχρίς Ουσμάν, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο της Μάνχαϊμ και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε ότι οι «έγκαιρες εκτιμήσεις» της έρευνας θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής ενόψει έλλειψης επίσημων στοιχείων.
«Το πραγματικό κόστος των ακραίων καιρικών φαινομένων αποκαλύπτεται αργά, επειδή αυτά τα γεγονότα επηρεάζουν ζωές και μέσα διαβίωσης μέσω ενός ευρέος φάσματος καναλιών που ξεπερνούν τον αρχικό αντίκτυπο», επεσήμανε.
Οι επιστήμονες θέλησαν να υπολογίσουν σε ποιον βαθμό η υπερθέρμανση του πλανήτη έχει επιδεινωθεί καθώς προηγούμενες μελέτες δείχνουν ότι η κλιματική κρίση καθιστά τις πυρκαγιές 40 φορές πιο πιθανές στην Ισπανία και την Πορτογαλία, και 10 φορές πιο πιθανές στην Ελλάδα και την Τουρκία. Ο αριθμός των θανάτων από τον «ήσυχα καταστροφικό» καύσωνα του Ιουνίου εκτιμάται ότι τριπλασιάστηκε σε 12 μεγάλες πόλεις λόγω της ρύπανσης που θερμαίνει τον πλανήτη.
Αντί να περιοριστούν, όπως γίνεται συνήθως, στις άμεσες οικονομικές ζημιές της κλιματικής κρίσης – για παράδειγμα την καταστροφή περιουσιακών στοιχείων ή τις ασφαλιστικές αποζημιώσεις – οι συγγραφείς της νέας μελέτης αξιοποίησαν τις ιστορικές συσχετίσεις ανάμεσα σε ακραία καιρικά φαινόμενα και οικονομική δραστηριότητα, ώστε να αποτιμήσουν τις έμμεσες συνέπειες, όπως οι μειωμένες ώρες εργασίας των οικοδόμων σε περιόδους καύσωνα ή οι καθυστερήσεις στις μετακινήσεις όταν πλημμύρες πλήττουν σιδηροδρομικά δίκτυα.
Ο Στεφάν Αλεγκάτ, επικεφαλής κλιματικός οικονομολόγος στην Παγκόσμια Τράπεζα, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, είπε ότι η ανάλυση αυτή επιβεβαιώνει πως οι ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις των ακραίων καιρικών φαινομένων είναι μεγαλύτερες από τις άμεσες ζημιές και διαρκούν περισσότερο απ’ όσο φαντάζονται οι άνθρωποι. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι χρησιμοποιούνται «ατελείς προσεγγιστικές μεταβλητές» για τον εντοπισμό ακραίων καιρικών φαινομένων, κάτι που πιθανότατα θα οδηγούσε σε υποεκτίμηση του πλήρους κόστους. Η ΑΠΑ, πρόσθεσε, δεν καταγράφει το συνολικό κόστος των ακραίων καιρικών φαινομένων για τους ανθρώπους και τις επιχειρήσεις, ούτε τα οφέλη από τη μείωση της ευαλωτότητας.
«Ειδικά όταν οι καταστροφές πλήττουν φτωχές κοινότητες και ανθρώπους, ο αντίκτυπος στην ΑΠΑ μπορεί να είναι ελάχιστος, επειδή αυτοί οι άνθρωποι είναι φτωχοί. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υποφέρουν» σημείωσε ο Αλεγκάτ.
Ο Γκερτ Μπίνγενς, οικονομολόγος στην Εθνική Τράπεζα του Βελγίου, ο οποίος επίσης δεν συμμετείχε στη μελέτη, είπε ότι η διαταραχή της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι ένα από τα πιο σημαντικά «κρυφά κόστη» που συνήθως δεν υπολογίζονται. Μια μελέτη που συνυπέγραψε για τις πλημμύρες του 2021 στο Βέλγιο κατέδειξε ότι ακόμη και βιομηχανικές επιχειρήσεις, αν και βρίσκονταν μακριά από τις πληγείσες περιοχές, είδαν τις πωλήσεις τους να μειώνονται απότομα όταν εξαρτώνταν από μακροχρόνιους προμηθευτές από τις ζώνες της καταστροφής.
Ο Μπίνγενς επισήμανε ότι η παράβλεψη τέτοιων επιπτώσεων μπορεί να οδηγήσει σε υποτίμηση των ζημιών έως και 30%.
«Φυσικά, τέτοιες εκτιμήσεις εμπεριέχουν αβεβαιότητα, καθώς βασίζονται σε ιστορικούς μέσους όρους και δεν μπορούν ακόμη να αποτυπώσουν πλήρως τα πολλαπλά γεγονότα», πρόσθεσε. «Αλλά το βασικό μήνυμα είναι σαφές: τα ακραία καιρικά φαινόμενα αφήνουν ήδη ένα σημαντικό οικονομικό αποτύπωμα και οι έμμεσες επιπτώσεις μπορεί να είναι εξίσου καταστροφικές με τις άμεσες ζημιές» κατέληξε ο οικονομολόγος.
ΠΗΓΗ: Guardian
